اتحادیه نویسندگان صدر تقدیم می‌کند 

"به جام‌ها نگاه کنید... و به تاثیرات او در بارسلونا، بایرن مونیخ و منچسترسیتی. تا او اینجاست، هیچ دلیلی نیست تا من خودم را بهترین ببینم...

با این حال قرار نیست در بازیهای رو در رو  فقط من و پپ برابر هم بازی کنیم. این فوتبال است نه شطرنج یا تنیس"

توماس توخل درباره‌ی پپ گواردیولا

بایرن مونیخ- ماینتس. بایرن- دورتموند. منچسترسیتی- چلسیو امشب بایرن من سیتی... مطمئنا این یک بازی تنیس یا شطرنج نیست. رقابت کانسلو و لروی سانه برابر یاران سابق است. ایستادن گوندوگان و مانه برابر رقیب قدیمی. رویارویی هالند و زومر از گلادباخ و دورتموند. بازی بایرن مونیخ و من سیتی، دو قدرت بلامنازع فوتبال آلمان و انگلیس در دهه‌ی قبل... و احتمالا بهترین فوتبال فصل 2022/23 . با این حال و پس از طوفان دو هفته قبل در آلیانتس آره‌نا، بازی بزرگ، رنگ و بوی دیگری به خود گرفته. داستان نبردی تازه در دورانی تازه. داستان ورود مردی که فرش را در یک قدمی تحقق رویای بزرگ مالکان اماراتی من سیتی از زیر پایشان کشیده. داستان مربی قدیمی و مربی فعلی بایرن مونیخ. داستان قربانیان مالکان بزرگ. این داستان نبرد توماس توخل برابر پپ گواردیولاست...

درس‌های دراگائو

توخل، در مهم‌ترین بازی فصل 2020/21، پپ را شکست می‌دهد. در فینالی سرشار از درس‌های تاکتیکی. در صفحه‌ی تلویزیون، بازیکنان شبیه نشانه‌های تخته تاکتیک مربیان جابجا می‌شوند. منظم. با برنامه‌ی دقیق. توخل، نه با پارک اتوبوس به مصاف پپ می‌رود و نه با هواپیمای جت. توخل، شبیه مایع در ظرف خود را با تاکتیک‌های پپ گواردیولا همسو می‌کند. سه برداشت از آن بازی راهگشاست:

1- چپ و راست

اگر می‌خواهید برابر پپ به لاک دفاعی نروید، باید شجاعت نبرد تن به تن مدافعان با مهاجمان حریف را داشته باشید. از دریبل خوردن نهراسید. توخل، روی برگی پایین قمار می‌کند. ریس جیمز جوان، مامور مهار رحیم استرلینگ در سمت راست است.. در سمت چپ بازی مداوم مندی از مقابل دروازه با چیلول ، باعث خستگی و حذف ریاض مارز در پرس از سمت راست سیتی می‌شود. مارز، زننده‌ی گل‌های پیروزی سیتی در دو بازی نیمه‌نهایی از کار میفتد. بار دیگر به صحنه‌ی گل هاورتز نگاه کنید. به فضای میسن مانت و پاس عمقی که واکر را محو می‌کند.

بایرن با ناگلزمن در بازی برابر پی اس جی با مثلث گورتزکا، اوپامکانو و استانیشیچ موفق به از کار انداختن امباپه می‌شود. و در بازی امشب توخل، پاوارد را در سمت راست در اختیار دارد. هر دو مربی دو سال تجربه‌ی بیشتری اندوخته اند، پپ با برناردو و فیل فودن و البته گریلیش گزینه‌های متنوعی در کناره‌ها دارد و.... در هر حال جمع کردن یک دست با برگ پایین لذت دیگری دارد.

2- ورنر خوب، ورنر بد

ناکامی ورنر برابر دفاع من سیتی در ابتدای بازی فینال دراگائو مشهود است.  توخل، با تغییر جای ورنر از سمت راست به چپ، هنر آنتی‌تز خود را به رخ می‌کشد. برتری سرعتی ورنر برابر زینچنکو و دیاز، دفاع سیتی را نامنظم می‌کند و با نفوذهای جیمز و چیلول، در ضدحملات، چلسی به برتری 5 نفر برابر 4 دفاع حریف می‌رسد. روبن دیاز در کنار اکانجی در هفته‌های اخیر به خوبی هماهنگ شده و در سمت دیگر، علیرغم اینکه نه توماس مولر و نه چوپو موتیگ در زمره‌ی مهاجمان تخصصی قرار نمی‌گیرند اما بایرن پاریس و دورتموند را با گلهای این دو نفر از پیش رو برداشته...

3- قلب شکسته

پپ گواردیولا را با خط هافبک لبریز از ستارگان هنرمند می‌شناسیم. در بازی فینال، میسن مانت با دوندگی بی‌وقفه، ارتباط گوندوگان به هافبک‌های هجومی را قطع می‌کند. از کارافتادن قلب سیتی و فرصتی برای سوار شدن کانته و جرجینیو روی موتورهای پیشران منچسترسیتی. این توضیح خوبی است که چرا توخل در بدو ورود به زبنر اشتراوس به دنبال مانت می‌گردد... راستی، گورتسکا با آن اندام تنومند را دیده ای تامی؟

و پپ...

1- ایندفعه بیخیال

پپ را با دستکاری ترکیب در بازی‌های بزرگ می‌شناسیم. دشوار کردن کارها. سیستم 4-3-3 تا اینجای فصل، سیستم غالب من سیتی بود. اگر پپ بخواهد به سیستم 3 دفاعه روی آورد، باعث کاهش عمق خط هافبک خواهد شد. حتی در صورت استفاده از رودری جلوی مدافعان. یا کشف موفقیت آمیز بازی جام استونز در نقش سوییپر مدرن. در حقیقت ام این چیزی است که رقبای اروپایی من سیتی آن را دوست دارد. ضعیف شدن نقطه قوت حریف به قیمت تفکر بیش از حد پپ

2- مراقبت دائمی از کناره‌ها

توخل، در بازی با دورتموند سه تعویض از چهار تعویض خود را به بازیکنان جناح راست خود اختصاص داد. آلفونسو دیویس و کینگزلی کومان، دوندگان تیم بیرون آمدند و مانه و کانسلو به جای آنها وارد زمین شدند. بازی از حریف از کناره‌ها چیزی است که پپ علاقه‌ای به آن ندارد. تازه در این فصل است که او نفس راحتی بابت وداع مانه با آنفیلد کشیده و می‌تواند زهر خط حمله‌ی لیورپول را خنثی کند... مشکل اینجاست که مانه حالا در تیم حریف بازی می‌کند!

3- بدو پسر

برای شیفتگان بازیهای رایانه‌ای مهمترین فاکتور قدرت یک بازیکن سرعت اوست. و اگر قرار است در جایی دنیای حقیقی و مجازی با هم در آمیزند چه جایی بهتر از این بازی؟ تقابل دو تیم مملو از ستاره‌ها. مربیان اندیشمند و گزینه‌های متعدد. درست شبیه بازیها.اما سرعت، بدون شک در خط دفاع بایرن تاثیرگذار خواهد بود. علیرغم سرعت انفرادی و توان نبرد رو در روی مناسب هرکدام از مدافعان بایرن، سرعت انتقال و حرکات زنجیروار آنها هنوز هم  ضربه‌پذیر است. همه‌ی ما بارها و بارها تکل دلیگت روی خط دروازه، نبردهای تن به تن اوپامکانو و گام‌های سریع دیویس را به یاد می‌آوریم اما برابر من سیتی شما به یک روح در چهار بدن نیاز دارید. برابر دریبل های گریلیش، فودن و..... با پوزش از مونیخی ها ارلینگ برات هالند...

4- اما هالند...

پپ بدون هالند هم لیگ را فتح کرده. رکورد گلزنی در یک فصل را ثبت کرده. رقبا را گلباران کرده اما.... آرزوی هر طرفدار من سیتی تکرار فینال لیگ قهرمانان با چلسی اینبار با حضور هالند است. با حضور هالند پپ نیاز زیادی به وقت گذاشتن روی روش‌های گلزنی ندارد،

گواردیولا در مجموع 10 بازی برابر توخل، 6 بار پیروز شده که در 5 بار آن مهاجمان نوک تخصصی برای تیمهای پپ گلزنی کرده‌اند : مانژوکیچ و لواندوفسکی در بایرن و گابریل ژسوس در من سیتی. از طرفی ارلینگ هالند هم علیرغم آمار اسفناک تیمی (7 باخت در 7 بازی با بایرن در لباس دورتموند) توانسته 5 گل و 1 پاس گل را برابر مونیخی ها ثبت کند....  زمان بهره‌برداری از معدن طلای ارلینگ فرا رسیده؟