مادونینا، نام تندیس زرینی از «مریم مقدس» بر فراز کلیسای جامع میلان در شمال ایتالیا است. پایتخت «مد و فوتبال» توصیفی کوتاهی از شهر عاشقان فوتبال ایتالیا، جایی که جنون فوتبال، در رنگ‌ها خلاصه می‌شود. تیم‌های قرمز و آبی میلان، عشق به فوتبال را تا حد دیوانه‌واری در زیر پوست شهر، زنده کرد‌ه‌اند. شهرآورد مادونینای میلان، شب خیال‌انگیز انبوه دلداده‌ها است؛ جایی که چیره شدن  نمادهای قرمز وآبی بر یک‌دیگر و روی سکوهای پرتنش استادیوم، حکم تسخیر خانه را دارد. سن‌سیرو یا جوزپه مه‌آتزا، شکل دیگری از ساختمان اپرای لا اسکالای میلان است؛ همان‌قدر رویایی، خیال‌انگیز و باشکوه. 80هزار تماشاگر، محو شکوه و عظمت نمایش دلربای چمن سبزرنگ می‌شوند و تا ثانیه‌های پایانی، چرخش سوت داور مسابقه و تا آخرین فریادهای رها‌شده‌، تیم محبوب‌شان را حمایت می‌کنند و سرانجام، فاتحان پی‌کار، تا سپیده‌دم صبح، شهر را روی سرشان گذاشته و پرچم پیروزی را به احتزاز درمی‌آورند. حال، بعد از گذران حدود 18سال از آخرین تقابل‌ این دوتیم در لیگ قهرمانان، بار دیگر و این‌بار در یک‌قدمی فینال، قرار است به مصاف یک‌دیگر بروند. پس از عبور پاییزهای غم‌انگیز، شهر، بوی بهار را به خود گرفته است. دوتیم از میلان، باید برای دست‌یابی به بلیت  طلایی فینال، نبردی سخت را آغاز کنند. جدالی سراسر خشم و نفرت، جایی که برای زنده ماندن،  باید جنگید و فاتحانه، فریاد پیروزی سرداد. شب هیجان‌انگیزی خواهد بود، دو دشمن، یک شهر، و تلاشی جانانه برای پرواز رستگاری به مقصد استانبول؛ شبی با چاشنی هیجان و جنون ایتالیایی.