احتمالاً هیچ چیز در مورد شرایط منچستر به اندازه‌ی گزاره‌ی «گلیزرها خوب خرج می‌کنند و فقط مشکل مدیریت دارند که اون با رتکلیف حل میشه» گمراه‌کننده نیست. کسی که این حرف رو می‌زنه به احتمال زیاد آگاهی زیادی نسبت به شرایط تیم در تقریباً دو دهه اخیر نداره.

 گلیزر مرحوم که ... به قبرش بباره تابستون ۲۰۰۵ کنترل کامل باشگاه رو در دست گرفت. جالبه هر مالکی میاد سال اول حداقل یه خرجی می‌کنه که بگه آره من هم هستم. گرون‌ترین بازیکنی که منچستر تابستون ۲۰۰۵ خرید پارک جی‌سونگ بود با ۷ میلیون یورو! چرا؟ چون این اساتید باشگاه رو با وام خریده بودند و تا گردن برده بودند زیر قرض. تا قبل از ۲۰۱۴ که به غلط کردن افتادند، رکورد گرون‌ترین خریدهای باشگاه مربوط به قبل از دوران این مالکین به قول دوستان «خوب خرج‌کن» بود. بازیکن‌های زیادی مثل هازارد رو به خاطر چند میلیون یورو از دست دادیم و تیم یه جوری تحلیل رفت که غیر از خود سرالکس هیچ‌کس نمی‌تونست با اون تیم نتیجه بگیره.  این خونواده تو این مدت بیشتر از یک میلیارد پوند از باشگاه خارج کردند. برای مقایسه آبراموویچ رو بینید که موقع رفتن از چلسی یک میلیارد و شیشصد میلیون از باشگاه طلب‌کار بود. یا شیخ منصور که سیتی رو از هیچ کرد بهترین تیم انگلیس. زمانی که باشگاه رو در اختیار گرفتن باشگاه پردرآمد‌ترین و باارزش‌ترین باشگاه دنیا بود که مدت‌هاست این رو هم از دست داده. تو این مدت حتی تاتنهام که سال‌هاست عنوان خاصی نبرده یه ورزشگاه مدرن ساخت، در حالی که اولدترافورد که ده سال پیش بهترین استادیوم انگلیس بود داغون و امکانات تمرینی و آکادمی باشگاه هم در حد لیگ‌های درجه ۲ شده.  بعد سرالکس سال‌ها با انتخاب نکردن مدیر ورزشی و همه کاره کردن اون وودوارد دلقک که اندازه بچه‌های طرفداری هم فوتبال نمی‌فهمید فقط پول پشت پول بود که حروم کردند و مربی‌های مختلف رو پرت کردند ته دره. تابستون ۲۰۱۸ به نظر می‌رسید بالاخره می‌خوان مدیر ورزشی بیارند و تا آستانه‌ی آوردن دَن اَشوُرث پیش رفتند. ولی بیخیال شدند و ردش کردند. اشورث چند ماه بعد رفت برایتون و برای باشگاهی که برای علیرضا جهانبخش و یورگن لوکادیا رکورد می‌زد این بازیکن‌ها رو برای مثال خرید: مک‌آلیستر با ۵ میلیون یورو، تروسارد ۱۵ میلیون، لمپتی یک میلیون، کایسدو ۵ میلیون و میتوما ۳ میلیون. از زمستون پارسال هم رفت نیوکاسل و می‌بینید بدون هیچ ریخت و پاش عجیب و غریب چه تیمی ساختند و چطور از منطقه سقوط یک ساله وارد منطقه سهمیه شدند. وودوارد هم برای ژوزه به عنوان نایب‌قهرمان لیگ فرد و دالو رو خرید و بهش گفت برو سیتی صد امتیازی و لیورپول فینالیست لیگ قهرمانان رو شکست بده که تهش دیدم چی شد. بعد هم با یه برد مضحک جلوی پاریس با اوله بدون هیچ کارنامه یا هویت و سبک خاصی به عنوان مربی قرارداد دائمی بستند و با شعار بریتانیایی کردن تیم هر چی بازیکن درجه دو بریتانیایی دیدن رو با قیمت‌های فضایی خریدند یا بهش پیشنهاد دادند که خوشبختانه بعضی‌ها مثل لانگ‌استف (داداش اینی که الان فیکسه) نیوکاسل رو نتونستن بخرند. این روزها هم می‌بینیم یه سری به تن‌هاخ فحش میدن که چرا تیمش افت کرده. نمیدونم حافظه‌ی این افراد یاری می‌کنه یا نه. ماه مِی پارسال که تن‌هاخ مربی شد یه لیست چهار نفره اولیه داشت برای خرید. تیمبر، دی‌یونگ، آنتونی و نونیز. چند تاشون رو گرفتن؟ جانشین‌های خلف وودوارد تا آخر تور تابستونی باشگاه فقط مالاسیا رو خریده بودند. مارتینز و اریکسن بدون تمرین خاصی قبل شروع لیگ به تیم اضافه شدند. آنتونی و کاسمیرو رو هم صرفاً بعد دو تا باخت اول انقدر هوادارها فشار آوردن خریدند و مجبور شدند به خاطر اینکه آخر نقل و انتقالات بود بیهوده بسیار بیشتر از ارزش واقعی بازیکن پول بدند که خودش شده بزرگترین فشار روی آنتونی بدبخت.  در حالی که رونالدو رفته بود و تنها نوک باشگاه یه دائم‌المصدوم به اسم مارسیال بود، تن‌هاخ رفت سراغ خاکپو که از تابستون هم دنبالش بود. به جای حمایت از مربی‌ای که تا اون مقطع عالی کار کرده بود رفتند یه بازیکن قرضی دو میلیون پوندی آوردند که نتیجه‌ش رو داریم می‌بینیم. دو تا خرید تن‌هاخ (مارتینز و کاسمیرو) که خیلی خوب بودن. اریکسن که بازیکن آزاد بود و اونم خوب بود. آنتونی فقط در حد قیمتش نبود وگرنه مشخصه که هفته به هفته داره بهتر میشه. می‌مونه مالاسیا که این هفته‌ها بد بود. همین مالاسیا تو سه برد جلوی لیورپول، آرسنال و سیتی دفاع چپ فیکس تیم بود. بازیکن جوون، سال اولشه از هلند اومده با ۱۵ میلیون. وقتی شاو مصدوم میشه یا مجبوره وسط بازی کنه چی کار می‌تونه بکنه مربی به جز بازی دادن به این؟ پپ یه دفاع چپ جوون تقریباً با همین مبلغ گرفته. به جز طرفدارهای سیتی بعید میدونم کسی اصلا یادش باشه همچین بازیکنی وجود داره. خیلی راحت هم بهش بازی نمیده. متاسفانه طرفدارها به خصوص ایرانی‌ها عادت کردند اشتباه نشونه بگیرند مقصر رو.   الان هم یه سری هی میگن منچستر نفتی و گازی و برقی و غیره میشه. منچستری‌ها هم دارن باهاشون جدل می‌کنن سر این قضیه. عزیزان بفهمید. علت اینکه ما می‌خوایم قطری‌ها باشگاه رو بخرن اینه که تضمین کردن بدهی رو میدن و اولدترافورد رو بازسازی می‌کنن و مهم‌تر از همه صد در صد سهام رو می‌خوان. رتکلیف باشگاه رو بگیره گلیزرها می‌مونن تو هیأت‌مدیره. ضمن اینکه رتکلیف برای همون ۵۱ درصد باشگاه که می‌خواد بخره دنبال وامه. یعنی قراره بدهی بیاد روی بدهی قبلی. اینجوری دیگه باشگاه کمر راست نمی‌کنه.