تاریخ را برنده ها می نویسند و در رقابت ورزشی آنچه به جا می ماند، نتیجه است اما همین تاریخ گاهی اوقات به بازنده ها احترام می گذارد و صرف نظر از نتیجه، گاهی اوقات برنده تحت تاثیر بازنده قرار می گیرد.
به گزارش طرفداری، گل گهر سیرجان در روزی که با شکست مقابل پرسپولیس از جام حذفی کنار رفت، یک نام نیک از خود به یادگار گذاشت. تیم سعید الهویی در این بازی بدون ترس از نام پرسپولیس و بی نیاز از ضد فوتبال و بازی تخریبی، دیدار حذفی مقابل رقیب گردن کلفت خود را با شیوه ای جسورانه آغاز کرد، ادامه داد و به پایان رساند.
صرف نظر از بازیسازی از عقب زمین که شاخصه فوتبال سعید الهویی شده، اتخاذ روش پرسینگ از بالا و تحت فشار قرار دادن پرسپولیس در نیمه زمین حریف باعث شد تماشاگر شاهد یک بازی جذاب از گل گهر باشد.
گل گهر سیرجان می توانست مثل بسیاری از تیم های لیگ برتری وقتی در تهران و ورزشگاه آزادی مقابل پرسپولیس بازی می کند، به دفاع اتوبوسی رو بیاورد و با یک دفاع فشرده، زیر توپ زدن و بازی تخریبی مبتنی بر جنگ های فیزیکی، پرسپولیس را مقابل دیدگان هوادارانش اذیت کند و برای نتیجه گیری هم چشم به ضد حمله و اتفاق بدوزد اما این تیم نه تنها شیوه تهاجمی را برای بازی انتخاب کرد و حتی در نیمه دوم موفق به حبس صدرنشین لیگ برتر در منطقه دفاعی خودش شد، بلکه با ارائه تاکتیک های متنوع، یک سبک جدید را در فوتبال ایران به نمایش گذاشت که می تواند برای تیم های دیگر الگو باشد، این که از نام حریف نترسی و برای بردن راهی غیر از دفاع مطلق و دل بستن به ضد حمله را اتخاذ کنی و وقتی مالک توپ هستی با بازیسازی از عقب زمین و وقتی توپ نداری با پرسینگ از بالا، کاری کنی رقیب قدرتمند تابع بازی و تاکتیک تو باشد.
سعید الهویی با این نمایش از تولد یک مربی جدید در لیگ برتر ایران خبر داد، یک مربی جوان و جسور که ترسی از نام حریف ندارد و به جای آن که بازی حریف را خراب کند و حوصله تماشاگر را سر ببرد و تماشای فوتبال را برای بیننده سخت کند، تاکتیکی اتخاذ می کند که حريف گردن کلفتش تابع تاکتیک و استراتژی تیم او بازی کند.
گل گهر سیرجان باخت و پرسپولیس به نیمه نهایی جام حذفی صعود کرد اما به همان اندازه که حفظ پرسپولیس در جام حذفی جذابیت این تورنمنت را دو برابر می کند، ورود مربیان جوان و جسور مثل سعید الهویی به چرخه سرمربیان لیگ برتری، کیفیت فنی فوتبال ما را بالا می برد.