نام: «حسین بن عبدالله بن سینا»
لقب: شیخالرئیس(ابوعلی سینا)پور سینا
علت مرگ :بیماری قولنج
مدت عمر : ۵۸سال
ابوعبید جوزجانی -شاگرد ابن سینا- در شرح حال وی میگوید: «زیادهروى در شهوات سرانجام جسم نیرومند شیخ را فرسوده کرد. به هنگامى که علاء الدوله با "تاش فرّاش" میجنگید و ابن سینا همراه وى بود، بیمارى قولنج گریبان شیخ را گرفت. شیخ از ترس آنکه مبادا در هنگامه کارزار و فرار امیر، زمینگیر شود و از همگامى با او بازماند، در یک روز هشت نوبت دستور تنقیه (یه مدل شیاف خاص) داد. بر اثر این زیادهروى، رودههایش زخم شد. چون در کار درمان ورزیده بود، خویشتن را با داروهاى مناسب اندکى بهبود بخشید، اما علیل گشت؛ زیرا از غذا پرهیز نمیکرد، و از همنشینی با زنان [ از طریق حلال:) ] دستبردار نبود. در نتیجه بیمارى قولنج وى گاهى زورآور میشد و زمانى تسکین مییافت، تا آن هنگام که در رکاب علاء الدوله به سوى همدان رهسپار گردید. در این سفر بیمارى شیخ به شدت گرایید، چون به همدان رسید دانست که نیروى جسمانى خود را چنان از دست داده که دیگر از غذا و دارو کارى ساخته نیست؛ از اینرو، از درمان خویش دست کشید و گفت: "مدبر تن من از تدبیر فرومانده و درمان بیفایده است". چند روزى بر این حال بود تا دیده از جهان فرو بست. جسمش را در همدان به خاک سپردند.
ابن سینا داف باز