صحبت‌هایی که تا به امروز نیز، همچنان تفسیر‌های تازه‌ای می‌توان از آن‌ها داشت.

صحبت‌هایی که اغلب به سادگی از ذهنمان بیرون نمی‌روند و تا مدت‌ها با ما ماندگار می‌شوند. حرف‌هایی که ذهنتان را مشغول می‌کنند و شما را وادار می‌کنند تا درگیر مفهوم آن‌هاشوید. حرف‌هایی که به‌سادگی شما را، با داستان و تصاویر نبوغ‌آمیزشان شگفت‌زده می‌کنند. تصاویری که هرگز آن‌ها را فراموش نمی‌کنید. این حرف‌ها به نوعی از زمان خودشان جلوتر بودند و به همین دلیل است که هنوز هم می‌توان در موردشان مطلب نوشت و بحث کرد. این صحبت‌ها در هر دوره‌ی زمانی یک معنا و مفهوم مخصوصی صحیح را به نمایش می‌گذارند. قطعا که فلسفه در این نوع صحیت‌ها جای خودش را دارد. حتی در صحبت‌هایی که برای خنده گفته می‌شود.  کمتر پیش آمده تا با نگاه به گذشته، مطلبی باشد که مورینیو به آن اشاره کرده باشد و اشتباه باشد. البته درکش در لحظه‌ برای بسیاری از ما سخت است، اما در نهایت این زمان است که به ما ثابت خواهد کرد که حقیقت است یا نه. این زمان است که به ما ثابت خواهد کرد که آیا مورینیو درمورد پوگبا درست می‌گفت یا نه؟ آیا در مورد تاتنهام درست می‌گفت یا نه. صحبت های چندروز قبل مورینیو در مورد باشگاه رم واکنش‌های بسیاری داشت. اینبار هم زمان به ما ثابت خواهد کرد که آیا درست بوده است یا نه. همانطور که گفتم گاهی درک این حرف‌ها در آن لحظه سخت است، برای همین است که به نگاهی به صحبت‌های او میفهمیم که انگار بینشی نسبتا عمیق از آینده را در ذهن دارد. رم حال خوبی ندارد؛ همه به این موضوع آشنا هستند، حتی همان‌هایی هم که اورا دیگر یک مربی طراز اول نمی‌دانند، ته قلبشان می‌دانند که در این چند سال ( 2سال گذشته) چه کرده است.  بارها در ابتدای فصل حال این روزهای رم را پیش‌بینی کرده بود، اما با واکنشهایی روبه رو شد که واقعا عجیب بود. بعضی خنده‌دار، بعضی به ظاهر منطقی و بعضی مغرضانه. اما وقتی حال این روزهای رم را میبینیم، مفهمیم که آیا آن حرف‌ها درست بود یا نه!  او در مورد DNA باشگاه صحبت کرد، باز هم نقد شد. اما چند سال بعد خواهیم فهمید که این صحبت‌‍ها درست بوده یا نه. تنها چیزی که میدانم، مورینیو ذاتاً یک جنگنده است، ذاتا بی باک است و هیچ هراسی ندارد و حتی اگر لازم باشد و قوانین اجاه دهد خودش هم بدون هیچ ترسی وارد زمین می‌شود و بازی می‌کند. تنها چیزی که در او هیچوقت تغییر نمی‌کند تشنگی است. این عطش دائمی او است که نام ژوزه مورینیو را ساخته است. کمتر دیده بودم که جملاتی مثل: من به این پچه‌ها افتخار میکنم؛ یا: من حاضرم برای این بچه‌ها هر کاری انجام دهم؛ یا: این پسرها با تمام توانشان بازی کردند؛ از دهان شخصی مثل مورینیو خارج شود. اما به نظر حقیقی است. در این بین اگر حمایت بازیکنانش را داشته باشد، همه کار خواهد کرد.خوشبختانه این حمایت هست، و پسرانش دیشب در تریگوریا کنار او خوابیدند، و به خانه‌هایشان نرفتند.