مرتضی پاشایی دوست داشتنی رفت با اینکه هیچ وقت طرفدار صداش نبودم و کلا از این نوع سبک صدا و آهنگ خوشم نمیاد ولی مرگ یه جوون 30 ساله اونم با تحمل درد سرطان هر آدمی رو ناراحت میکنه خدا رحمتش کنه و به خونواده و دوستا و نزدیکاش صبر بده ولی ولی نوع رفتار بعضی ها واسم غیر قابل هضمه اول اون عده مرده پرست ثابت که تا میبینن یکی مرده سریع فریاد وا حسرتا و این که چرا قدر هنرمندا رو نمیدونیم سر میدن همینا باور کن اگه قبل ماه عسل واسشون صدای پاشایی میذاشتی حتی اسمش رو هم نمیدونستن کاش عادت کنیم نمیگم که بعد مرگشون واکنش نشون ندیم ولی واکنشمون توش کمی عقلانیت هم باشه بد نیست دوم اون عده که با بیرحمی عکسای پاشایی تو این چند روز رو آخر زندگیش رو پخش کردن واقعا اینا وجدان دارن؟؟؟؟؟ سوم هم یه نظرایی میخوندم واقعا خنده دار بود میگفتن چون واسه آیت الله مهدوی کنی دو روز عزای عمومی گرفتن باید واسه پاشایی هم عزای عمومی اعلام بشه من کاری به بعد شخصی ندارم اصلا شاید پیش خدا پاشایی خیلی از عزیز تر باشه ولی عزای عمومی واسه بعد اجتماعی یه نفره نمیخوام سابقه و پست های مهدوی کنی رو بشمارم و بگم ولی واقعا چرا بعضیا فکر نکرده حرف نمیزنن ؟؟؟؟؟اگه واسه مرتضی پاشایی بخواد عزای عمومی اعلام بشه اونوقت باید واسه فوت 90 درصد بازیگرا و هنرمندا و ورزشکارا و سیاسیون هم عزای عمومی اعلام بشه مثلا اگه شجریان یا شهرم ناظری خدایی نکرده فوت کنن باید یه ماه عزای عموم اعلام بشه احتمالا :) در هر صرت واسه آمرزش پاشایی و صبر خانواده اش دعا کنید خودش راحت شد سختیش واسه خانواده و عزیزانش میمونه دعا کنید خدا بهشون صبر این مصیبت رو بده