با عرض درود خدمت دوستان  توی این پست قصد دارم راجع به عنوان بهترین بازیکن  و جوایز انفرادی صحبت کنم و مقداری راجع به این عنوان شفاف سازی کنم .  مقدمه :   فوتبال یه ورزش پیچیده هست و بطور کلی دو بعد ورزشی و هنری داره و این دو بعد به هم مرتبط هستن و از هم جدا نیستن . بعد ورزشی اون مرتبط به نتایج ، دستاوردها و عناوین و افتخارات میشه و قابل اندازه گیری هست اما بعد هنری فوتبال مرتبط به مهارت میشه و با اعداد و ارقام قابل اندازه گیری نیست . مانند آثار داوینچی و میکل آنژ ک قیمت ندارند . صرفا انسان ها بر اساس ذهنیتشون اون آثار رو قضاوت میکنند و این کیفیت از نظر همه یکسان نیست . برای واضح تر شدن حرفم باید مثالی بزنم ، بارسای ۲۰۱۵ و چلسی ۲۰۱۲ هر دو قهرمان چمپیونز لیگ شدند ، از لحاظ ورزشی هر دو در یک جایگاه قرار دارند ، رتبه ی ۱ اروپا ، قهرمان اروپا اما از لحاظ هنری و زیبایی این دو تیم در دو دنیای متفاوت قرار داشتن لذا نمیشه گفت بارسای ۲۰۱۵ و چلسی ۲۰۱۲ برابر بودند . در بعد ورزشی یک تیم نهایتا بتونه قهرمان یک تورنومنت بشه ، حد یقف وجود داره  ، قهرمانی یک تیم خوب با یک تیم بد هر دو یکی محسوب میشن ، مثلا نمیگن چون برزیل ۷۰ تیم خوبی بود ما جام جهانی ۷۰ رو سه تا واسش حساب میکنیم اما در بعد هنری حد یقفی وجود نداره و یک تیم یا یک بازیکن میتونه مافوق تصور زیبا باشه و استانداردهای کیفیت رو جابجا کنه ‌.  مقایسه ی بازیکنان : یک بازیکن خوب اصولا باید چه ویژگی هایی داشته باشه ؟ برای بردن جایزه ی بهترین بازیکن چه چیزی لازمه ؟  دیدگاهها به فوتبال متفاوت هست و هر کشور و هر فرهنگی ، دیدگاه متفاوتی به فوتبال دارن . مثلا توی آمریکای لاتین مهارت انفرادی و کاراکتر بازیکن خیلی مهم هست و کمتر به جنبه ی گروهی بودن فوتبال توجه میشه اما توی اروپا تلاشگری ، برنده بودن ، کارامد بودن مطرح تر هست و کمتر بازیکنی برای دل تماشاگرا بازی میکنه ، تمرکز اروپاییا بر روی بردن و کسب جام هست . اغلب بازیکناشون در قالب تیم قدرتمند هستن و به صورت فردی عموما از لاتینیا ضعیف ترن . لاتینیا برعکس در کیفیت انفرادی قدرتمند هستن و در قالب تیم به راحتی جفت و جور نمیشن ، عموما ستاره های لاتینی برای مربی ها و تیم های اروپایی دردسر ساز بودن و جا دادنشون توی تیم کار سختی بوده ، عموما تیم رو با اون ها هماهنگ میکنن‌ نه اونها رو با تیم . اگر به فوتبال کشورهای لاتینی یه نگاهی بندازید به ندرت درین ۶۰ ۷۰ سالی ک فیلم بازیها موجود هست تیم کاملا یکدست و منسجم و بالانسی به فوتبال ارائه کردن و همیشه یه جاشون میلنگه اما کیفیت فردی و جنگندگی بازیکناشون باعث میشه این ضعف ها کمتر بچشم بیاد .  فوتبال در آمریکای لاتین و اروپا ک دو قطب اصلی فوتبال هستن دو ورزش کاملا متفاوت هست و دیدگاهها به فوتبال در این دو قاره بسیار متفاوته لذا یک بازیکن خوب در امریکای لاتین با یک بازیکن خوب در اروپا میتونه متفاوت باشه .  امروزه با وجود اومدن اینترنت و حضور در عصر ارتباطات و رسانه ، دیدگاهها در فوتبال به هم نزدیک تر شده و یه سری اختلافات جزیی بین کشورها هست اما در گذشته اینجور نبود .  در فوتبال عهد قدیم  لیگ ها بین المللی نبودن و هر بازیکنی کاملا بر امده از فرهنگ فوتبالی  کشور خودش بود ، ایتالیایی ها مشخص بودن ، آلمانی ها همینطور ، برزیلی ها هم همینطور و ...  امروز اینجور‌ نیست و یک بازیکن آرژانتینی میتونه از ۱۷ سالگی بیاد اروپا و تا ۳۰ سالگی در چند لیگ مختلف بازی کنه و از هر لیگی چیزای جدید یاد بگیره .  برای مثال امروز با مقداری توجه به لیونل مسی در مدل فوتبالی اون رد پای اسپانیا و‌ هلند به وضوح مشاهده میشه لذا اروپاییا مسی رو بهتر از بازیکنی مثل مارادونا درک میکنن ، مارادونایی ک فوتبالش مستقیما از دل آرژانتین بیرون اومده بود .  اگه از کارشناسای صاحب نام آرژانتین بپرسی ک کدوم یکیشون بهتره احتمالا رای ها بیشتر سمت مارادونا باشن ولی کارشناسای اروپایی اغلب مسی رو انتخاب میکنن . خیلیاشون عملا درکی از مارادونا ندارن ، نمیدونن کسی مثل مارادونا توی ورزشگاهای آرژانتین چه حکمی رو داره ، نمیدونن این شخص توی کوچه پس کوچه های شهر چه دیدگاهی راجبش وجود داره ، صرفا میبینن کی موفق تر و دستاوردهای بیشتری داره و اون رو انتخاب میکنن . شاید شاید ایتالیایی ها ک مارادونا رو توی کشورشون دنبال کردن یک مقدار نظرشون به نظر آرژانتینیا نزدیکتر باشه چون مارادونا تا حد زیادی اواخر فوتبالش به ایده آل های ایتالیایی ها نزدیک شد و نسبت به قبل تغییر کرد .  مثال دیگر یوهان کرویف هست ،  عموما ژورنالیستای  سه کشور ایتالیا آلمان انگلیس توی رای های توپ طلا بهش رای خوب نمیدادن اما توی کشورهای شرق اروپا دیدگاهها نسبت بهش کاملا برعکس اون سه کشور هست . در آخرین تحقیقاتی ک روی بزرگان فوتبال داشتم جاهایی دیدم ک بزرگان رسانه های  ایتالیا توی مقایسه ی پلاتینی و کرویف به پلاتینی رای داده بودن ، پلاتینی به نظر من حتی رقیب جدی ای برای کرویف نیست اما دیدگاه ایتالیایی ها به فوتبال اون زمان به اون شکل بود .  این ها رو برای واضح سازی مثال زدم ک بگم دیدگاهها به فوتبال کاملا متفاوت هست .  چند دیدگاه کلی به فوتبال وجود داره :  دیدگاه طرفداران  دیدگاه مربیان  دیدگاه اصحاب رسانه و ژورنالیست ها  دیدگاه کارشناسان  دیدگاه ورزش نویسان  دیدگاه تئوریسین ها و نظریه پردازان  دیدگاه بازیکنان فوتبال  بهترین بازیکن بازیکنی هست ک بین این اقشار بیشترین رای رو داشته باشه .  در رای گیری بهترین بازیکنان قرن ۲۰  مارادونا بیشترین رای رو در طرفداران و پله بیشترین رای رو در اصحاب رسانه داشت . هیچگاه مشخص نشد ک این دو بازیکن در کل اقشار دنبال کننده ی فوتبال چقد رای دارن . هر دو قشری ک رای دادن دیدگاه عمیقی به فوتبال ندارن . برای انتخاب بهترین بازیکن سال نیازی نیست یک شخص حتما خبره باشه ک بتونه کسی رو انتخاب کنه چون نفرات برتر مشخصن و کم پیش میاد چند نفر کاملا هم سطح باشن و انتخابها خیلی پیچیده بشه اما برای انتخاب بهترین بازیکن تاریخ یا مقایسه ی دو بازیکن از دو نسل مختلف لازمه ک طرف خبره و متخصص باشه . مثلا من الان تخصصی ندارم ولی خب حدس میزنم مسی وینیسیوس هالند و دی بروینه ۴ نفر برتر باشن و اگه سیتی قهرمان اروپا شه هالند احتمالا رقیب جدی ای برای مسی باشه و اگه رئال قهرمان اروپا شه مسی رقیب جدی ای برای توپ طلا نداشته باشه .  در حال حاضر بهترین مدل رای گیری رو فیفا انجام میده ک از جامعه ی بزرگتری رای گیری میکنه و دیدگاههای اقشار مختلفی رو بررسی میکنه اما فرانس فوتبال هنوز به اون عقلانیت نرسیده .  بگذریم ، یک بازیکن برای کسب جایزه ی بهترین بازیکن ابتدا لازمه در بالاترین سطح باشه ، در تیم نفر اول باشه ، تاثیر زیادی در تیم داشته باشه ،شخصیت و کاراکتر حرفه ای و برنده داشته باشه . موفقیت فردی ( مثل آقای گل و ... )  و تیمی ( قهرمانی در جام های بزرگ)  کسب کنه .  این ۶ مورد مهم هستن و اینکه یه بازیکن حتما در هر ۶ تا موفق باشه الزامی نیست ، گاهی یه بازیکن بخاطر سطحش رای هارو به سمت خودش جلب میکنه مثل مسی ۲۰۱۲  و رونالدو نازاریو ۹۷ و گاهی بخاطر درخشش در بزرگترین تورنومنت فصل / سال رای ها رو به سمت خودش جلب میکنه مثل نازاریو ۲۰۰۲ ، مودریچ ۲۰۱۸ ، کاناوارو ۲۰۰۶ ، پائولو روسی ۸۲ و شاید مسی امسال .  بستگی به چیزهای مختلفی داره . قانون مکتوبی وجود نداره ، رای با اکثریت هست . ما هیچ دلیل محکم و مستدلی نداریم ک بازیکنی ک توی جام جهانی درخشیده مستحق تره یا بازیکنی ک در طول فصل بهتر بوده . صرفا هر رای دهنده بر اساس ذهنیتش رای میده و هیچ چیز کاملا درست یا غلط نیست .  توی این دنیا هیچ چیز کاملا درست یا غلط نیست همه چیز نسبی هست ، باید از ذهنیت باینری صفر و یکی کامپیوتری خارج شد .  با ذهنیت من ، دیدگاهی ک به فوتبال دارم ، سطح یک بازیکن در طول فصل برام مهم تره بخاطر همین خیلی اوقات نظرم راجب توپ طلا با ژورنالیستای فرانس فوتبال یکی نیست .  اینها به کنار ، بازه ی زمانی انتخاب بهترین بازیکن هم مهمه ، مثلا برای توپ طلای ۲۰۲۱ و دبست همون سال مسی و لواندوفسکی برنده ی این دو جایزه شدن ، در جایزه ی اول برنده شدن مسی قابل پیشبینی بود اما در دبست همون سال مسی در بازه ای مصدومیت پیدا کرد و افت شدیدی داشت و لوا توی کورس مسی رو شکست داد . جایزه ها در بازه ی مختلف میتونن برنده های مختلفی داشته باشن . هالند بعد از جام جهانی اصلا رقیب دبست مسی نبود اما الان در یک قدمی مسی ایستاده ، اگه قهرمان شه و توپ طلا ببره نمیشه گفت ک مستحق نبوده نمیشه هم گفت کاملا مستحق بوده هیچ کس کاملا مستحق نیست مگه اینکه صد در صد رای ها رو دریافت کنه . استحقاق هر بازیکن درصد رای هایی هست ک دریافت میکنه . جامعه ی رای دهنده به فوتبال واقف هستن و صلاحیت رای دادن دارن ک فرانس فوتبال ازشون دعوت میکنه ، شاید درصد قلیلی از اونها از کشورای عقب افتاده باشن و کمبود اطلاعات داشته باشن اما درصد ناچیزی هست و توی این تعداد از رای دهنده ها گم هستن . عده ای از رای دهنده ها هم هموطن یک سری از نامزد ها هستن و به نظرم باید رای دهنده ها کاملا بی طرف باشن لذا اگه دست من باشه ترجیح میدم هموطن های سه نامزد نهایی در رای گیری شرکت نکنن .  شما چی فکر میکنید ؟ یک بازیکن برای بهترین بودن باید چه ویژگی هایی داشته باشه و رای شما برای توپ طلا به کی هست و چه سناریویی رو پیش بینی میکنید ؟