پس از مراسم قرعه کشی جام ملت‌های آسیا (قطر-۲۰۲۳) و مشخص شدن حریفان ایران در گروه مقدماتی (هنگ کنگ، فلسطین و امارات) حالا همه نگاه‌ها در بخش فوتبال ملی به این جام مهم آسیایی معطوف شده است.

آسان بودن گروه ایران اما نباید ما را از راه سخت و پر فراز و نشیب تیم ملی، به بیراهه ببرد؛ چون پس از صعود از گروه C، هر تیمی که وارد بازی‌های حذفی می‌شود، می‌تواند پایان کار فوتبال ایران را رقم بزند.

امیر قلعه نویی یک بار تجربه حذف از جام ملت‌های آسیا را در سال ۲۰۰۷ دارد و او بهتر از خیلی‌ها می‌داند تیم ملی برای رسیدن به مراحل بالاتر و دیدار فینال، چقدر کارش سخت است. عده‌ای رسیدن ایران به بازی فینال را غیرممکن می‌دانند و برخی هم ادعا می‌کنند ایران بخت مسلم قهرمانی است؛ از جمله برانکو ایوانکوویچ که رابطه‌ای خوب با قلعه نویی دارد، جزو افرادی است که ایران را در جام ملت‌ها، کم شانس نمی‌داند.

هر چه هست اینکه تیم ملی ایران باید با تفکر صعود به فینال جام ملت‌های آسیا و قهرمانی در این رقابت‌ها به دوحه برود؛ چون اگر غیر از این باشد، حکایت فوتبال ما به رفع تکلیف تبدیل می‌شود و «رفع تکلیف» هم اتفاق تازه‌ای برای تیم ملی نیست. ما در تمام این سال‌ها صرفا یک شرکت کننده ساده در جام ملت‌ها بوده ایم و با مربیان داخلی و خارجی زیادی، طعم شکست را چشیده ایم. آخرین بار که قهرمان جام ملت‌ها شدیم، همان زمانی بود که میزبان این رقابت‌ها در سال ۱۳۵۴ بودیم. پس از آن به هر دری زدیم، هرگز این جام رویایی را به خانه نیاوردیم و هیچ وقت هم میزبانی به ایران تعلق نگرفت.

نمی‌خواهیم بار سنگین مسولیت و همه انتظارها و توقعات را به گردن این تیم و سرمربی‌اش بیندازیم اما اگر برای قهرمانی در جام ملت‌های آسیا نقشه‌ای نداریم، بهتر است وقت خود را تلف نکنیم و قید حضور در این بازی‌ها را هم بی تعارف بزنیم...