برای باز کردن خط دفاعی یک تیم خوب در فوتبال، به نوع خاصی از بازیکن نیاز است. برای گیج کردن برخی از مدافعان، چیزی فراتر از سرعت یا قدرت لازم است. درعوض، بیشتر به داشتن هوش و ذکاوت برای دیدن منافذی که از دیگران پنهان میشوند، با تکنیکهای پاس بیعیب و نقص برای استفاده از فرصتهای کوچک و نامرئی زمانی که خود را در دفاع حریف نشان میدهند، مرتبط است. در فوتبال امروزی، بازیکنانی هستند که فقط برای باز کردن خط دفاعی حریف به نام بازیساز آموزش دیده اند.
در این مطلب، قصد داریم تمام آنچه را که برای ساختن یک بازیساز بزرگ لازم است را بفهمیم و حتی به برخی از بازیکنانی که این موقعیت را عالی اجرا کرده اند نگاهی بیندازیم.
| موقعیت بازیساز در زمین |
|---|
اصطلاح بازیساز در سال های اخیر به طور گسترده برای توصیف هر هافبکی که می تواند بازی را بین خط میانی و حمله مرتبط کند، استفاده شده است. با این وجود، بازیساز و هافبک دو تعریف کاملاً مجزا هستند. توجهکنید، هافبک بازیکنی است که در یک موقعیت خاص در زمین فوتبال بازی می کند، در حالی که بازی سازی کیفیت یک بازیکن فردی است که معمولاً به عنوان بازی ساز شناخته می شود. این دو اصطلاح اغلب با هم اشتباه گرفته می شوند زیرا اکثر بازیسازها معمولاً هافبک های هجومی یا نگهدارنده هستند. تفاوت اصلی بین یک بازی ساز و یک هافبک تهاجمی این است که بازیساز تمایل دارد حرکات خود را در پشت مهاجمان یا هافبک های تهاجمی محدود کند و بیشتر نگران قرار گرفتن در موقعیت های گلزنی نباشد. بازیسازان تمایل دارند بازی را با استفاده از دید و پاس دادن خود برنامه ریزی کنند تا موقعیت هایی برای حمله ایجاد کنند. به این ترتیب، اکثر بازیسازان از یکی از دو موقعیت زیر استفاده می کنند:
عمیق یا کمی پیشرفته
بازیساز عمیقاً به هافبکی اطلاق میشود که موقعیتهای خود را درست پشت سایر هافبکها نگه میدارد و از این رو بازی را به تمام قسمتهای زمین فرمان میدهد. یک نمونه خوب از یک رجیستا( deep lying playmaker ) آندره آ پیرلو است. ( در بخشی جداگانه به طور مفصل به رجیستا می پردازیم ).
بازیساز کمی پیشرفته، موقعیت خود را در پشت خط حمله و کمی جلوتر از سایر هافبک ها حفظ می کند. یک مثال خوب می تواند مسوت اوزیل باشد.
_________________________________________________________
| یک بازیساز به چه مهارت هایی نیاز دارد؟ |
|---|
به عنوان یک بازیساز، چندین مهارت و مفهوم وجود دارد که باید به آنها مسلط باشند تا تأثیرگذار باشند و تفاوت قابل توجهی در تیم ایجاد کنید:
پاس های بلند و کوتاه اولا، بازیکنان باید هم پاسهای بلند و هم پاسهای کوتاه را کامل کنند تا در صورت لزوم، هر کسی را در زمین مشخص کنند. دوما، آنها همچنین باید دید عالی داشته باشند، تا به آنها اجازه دهد دفاع را با استفاده از توپ های غیرقابل دفاع و پاس های دقیق تقسیم کنند. با توجه به دقت آنها در پاس دادن، بازیسازان اغلب متخصص ضربات آزاد تیم هستند و ممکن است متوجه شوند که از خارج از محوطه جریمه نیز میتوانند شوت های دوربرد بزنند. ( کوین دی بروین از نمونه بارز آن است )
کنترل توپ یک بازیساز باید بتواند در اولین لمس، توپ را کنترل کند تا به آنها اجازه دهد تا سریعاً کنترل توپ را به دست آورند - مهارتی که هیچ کس بهتر از رونالدینیو در روزهای اوجش در بارسلونا آن را کامل نکرده است.
اولین لمس بینقص بازیکن بازیساز زمان کافی را به او میدهد تا یک پاس تشریحی به بازیکن مورد نظر بدهد در حالی که مدافع حریف زمان بسیار کمی برای نشان دادن واکنش دارد.
مهارت دریبل زنی دریبل زدن یکی دیگر از ویژگیهای کلیدی است که هر بازیسازی در فوتبال باید از آن برخوردار باشد. بازیساز اغلب نیاز به خرید زمان دارد تا بتواند پاسهای خود را به بازیکنانی که بهترین موقعیت را دارند ارسال کند، و این مستلزم انجام چند ترفند در پاها و ذهن او است.( مارادونا در دربیل زنی بی نقص بود )
خارج از توپ هوش یک بازیساز به هوش توپ نیاز دارد تا بداند چگونه خود را طوری قرار دهد که سرعت بازی را دیکته کند و از همه طرف زمین برای ارسال پاس در دسترس باشد. به عنوان مثال، بازیساز پیشرفته تمایل دارد به فضای بین خط میانی و دفاع حریف نفوذ پیدا کند تا از هر فرصتی برای ایجاد یک حمله موفق استفاده کند. در این مقطع، توجه به این نکته مهم است که از بازیکن بازیساز انتظار نمی رود که دائما توپ را تعقیب کنند و حتی اگر تکل انجام دهند، به عنوان یک امتیاز مثبت تلقی می شود، زیرا این کار بقیه هافبک ها و مدافعان است. به همین دلیل، برخی از منتقدان فوتبال، بازیساز را بیشتر یک موقعیت لوکس میدانند، زیرا به نظر نمیرسد که آنها به اندازه بقیه هم تیمیها کار کنند. از طرفی برخی مربیان کل بازی تیم را حول محور این بازیکن می سازند. این مربیان میدانند که بازیساز احتمالاً سرعت کل تیم را تعیین میکند. بنابراین، وقتی در حد مطلوب خود باشد، بقیه اعضای تیم در همان سطح کار میکنند و گل میزنند. ( رئال مادرید مورینیو که مسوت اوزیل بازیساز تیم بود بود از نمونه بارز آن است )
تمرین های لازم برای بازیسازان همانطور که ممکن است تا به حال متوجه شده باشید، موقعیت یک بازیساز بیشتر یک حالت ذهنی است تا یک موقعیت فوتبال. زیرا هر بازیکنی می تواند موقعیت های گلزنی ایجاد کند. تفاوت ظریف در این است که یک بازیساز به آن دسته از بازیکنان گفته می شود که تخصص آنها به سادگی ایجاد موقعیت های گلزنی برای واحد حمله است. بازیکنانی که برای بازی در این موقعیت مستقر می شوند، معمولاً مهارت تحسین برانگیزی در استفاده از توپ دارند، به غیر از این برتری فنی فوق العاده دارند که به آنها اجازه می دهد با پاس های متوسط و در عین حال سریع و هوشمندانه که فضای زیادی برای مهاجمان ایجاد می کند، از مدافعان حریف پیشی بگیرند.
_________________________________________________________
| چرا نقش بازیساز در تیم مهم است؟ |
|---|
بازیساز در بازیهای فوتبالی که از این موقعیت استفاده میکنند، اساسی در نظر گرفته میشود، مانند فوتبال آمریکای جنوبی، جایی که او حتی نام ویژهای دارد، Enganche. از آنجایی که بازیساز برای پیوند دادن بازی بین خط میانی و حمله به کار گرفته می شود، آنها اغلب محور اکثر تیم هایی هستند که این نقش را در تشکیل خود دارند. بازیسازان اغلب بازی را با سازماندهی یک حمله سازمان یافته و با قرار دادن خود در فضای بین خط میانی و حمله می سازند تا اطمینان حاصل کنند که می توانند مستقیماً توپ ها را دریافت کنند و حمله به حریف را آغاز کنند. بازیساز معمولاً تا جایی که لازم باشد در منطقه خود می ماند تا زمانی که سایر هم تیمی ها بتوانند در موقعیت های تهاجمی خود بگیرند، مالکیت توپ را حفظ میکند. اهمیت یک بازیساز را می توان با عملکرد فوق العاده داوید سیلوا از منچسترسیتی در برابر چلسی در 8 آگوست 2015 به خوبی نشان داد.
سیلوا به عنوان هافبک میانی با آزادی کافی برای دیکته کردن سرعت بازی عمل می کرد و مدام توپ را به وینگر، رحیم استرلینگ و مهاجم، سرخیو آگوئرو می داد. عملکرد او در تضمین پیروزی 3-0 که در آن روز از آن لذت بردند، اساسی بود.
یک بازیساز دارای دید عالی و دامنه پاس عالی است. در نتیجه، یکی از بزرگترین نقشهای او انتخاب بازیکنان هدفی است که در حال حمله به حریف یا آنهایی هستند که در فضا خالی اند. داشتن این دو مهارت همچنین تضمین می کند که مالکیت توپ در اختیار کامل تیم باشد. با توجه به این نکته، از بازیکنان بازیساز انتظار می رود که صاحبان عالی توپ باشند و از هوشی برخوردار باشند که فقط پاس های درست را انجام دهند (پاس هایی که می تواند شانس بازی را تغییر دهد) و اعتماد به نفس خود را بر روی توپ که به بقیه اعضای تیم سرایت می کند، داشته باشند. از آنجایی که این نقش از نظر کارهای دفاعی به دخالت کمی نیاز دارد، ممکن است وجود یک بازیساز در مقابل تیم موثر باشد، به خصوص اگر تیم در دفاع با مشکل مواجه باشد. با این وجود، تماشای بازی پلی میکرها به دلیل مهارتهای هیجانانگیز، مهارتهای فنی و توانایی در گول زدن حریف با استفاده از تاکتیکهای منحصربهفرد، اغلب شگفتانگیز است.
_________________________________________________________
| بازیسازان معروف گذشته و حال |
|---|
همانطور که در بالا نشان داده شد، بازیساز یک بخش اساسی از نحوه بازی کل تیمش است. اگر تیمی انسجام خوبی داشته باشد، تماشای بازی، بازیساز شگفت انگیز نیست. یکی از بازیسازان افسانه ای که نماد کلاس است، آندره آ پیرلو است. این بازیکن ایتالیایی میتوانست توپ را در هر جایی که دلش میخواست به هم تیمی هایش بدهد، گویا انگار او مهندسی در فوتبال بود.
پیرلو چه از پای راست چه از پای چپ خود استفاده می کرد، او به خونسردی و آرام بودنش معروف بود. علاوه بر این، او این دید را داشت که کل زمین را ارزیابی کند و هدف بعدی خود را حتی قبل از اینکه توپ به پای او برسد، انتخاب کند و حتی سریعتر آن را ترک کند.
یکی دیگر از بازیسازان برجسته در فوتبال مدرن آندریاس اینیستا است، مردی که بازی «تیکی تاکا» بارسلونا را در سراسر جهان مشهور کرد.
اینیستا که به عنوان مرد پشت مسی نیز شناخته می شود، حفظ توپ بسیار خوبی را به نمایش می گذارد، حتی زمانی که با انبوهی از مدافعان تیم دیگر محاصره شده باشد، به نظر می رسد که در حال انجام یک بازی مجازی است. پس از اینکه برای همه مشخص شد که مسی توانایی شکستن یک دفاع کامل را دارد، تیم های حریف برای کاهش مهارت های او وقت اضافه کردند. با این حال، مسی این را به یک مزیت تبدیل کرد، زیرا میتوانست تمام مدافعان میانی را به سمت خود جذب کند و سپس بهترین لحظه را برای رها کردن پاسی که هم تیمی را در فضای خالی آزاد میکند، انتخاب کند، تک به تک با دروازهبان.
بازیساز دیگری که ارزش بررسی دارد سسک فابرگاس است که با پاس دادن دقیق از عمق خط میانی بازی را تقویت می کند. او همچنین میتوانست بازی را از طریق مرکز زمین به هم متصل کند و زمانی که بیشتر در خط حمله قرار میگرفت، فرصتی عالی برای مهاجمان ایجاد کند.
او دیدی همانند شاهین را داشت و می توانست با همه اعضای تیم ارتباط برقرار کند، پس از پرت کردن حواس دفاع با پاس های ساده، توپ شومی را آزاد می کرد که حتی بهترین مدافعان جهان را غافلگیر می کرد. بازیسازان زیادی هستند که این موقعیت را در فوتبال به اندازه امروز تحسین کرده اند. اینها عبارتند از: داوید سیلوا، دیگو مارادونا، زین الدین زیدان، ژابی آلونسو، تونی کروس، کلود ماکلله، خوان رومن ریکلمه، پابلو ایمار، لوکا مودریچ و بسیاری دیگر...
_________________________________________________________
فوتبال امروزی تعداد زیادی بازیکن فوقالعاده دارد، و آنها همچنان مطمئن هستند که ما عاشق تماشای «بازی زیبا» هستیم.