به گفته سید لوو، نویسنده فوتبال، «از آن زمان به نسبت کمی به این بازی اشاره شدهاست و این نتیجهای نیست که در مادرید جشن گرفته شود. در واقع، ۱۱–۱ جایگاه بسیار برجستهتری در تاریخ بارسلونا دارد. این بازی بود که برای اولین بار مادرید به عنوان تیم دیکتاتوری معرفیشد و بارسلونا به عنوان قربانیان آن شکل گرفت
خوان آنتونیو سامارانش نوشت: «در آن جو و با داوری که میخواست از هر گونه عارضهای جلوگیری کند، امکان بازی انسانی وجود نداشت… اگر آبی اناریها بد بازی میکردند، واقعاً بد، باز هم تابلو نمایش گلها به آن رقم نجومی نمیرسید. نکته این است که آنها اصلا بازی نکردند.
لوئیس میرو، دروازهبان بارسلونا به ندرت به خط خود نزدیک میشد و زمانی که این کار را میکرد، با سنگ مسلح بود. همانطور که فرانسیسکو کالوت داستان را تعریف کرد، «آنها فریاد میزدند: قرمزها! جدایی طلبان! … یک بطری فقط از نزدیکی سوسپدرا رد شد که اگر به او برخورد میکرد او را میکشت. همه چیز تنظیم شده بود.»
در آخر یک سری بچه سال رئالی فشار میخورن میگن دروغه ??