?آنچه دیر یا زود انتظارش میرفت و تحققش طبق حس ششم عالم فوتبال سوخت و سوز نداشت در آستانه تثبیت است: کنار رفتن آخرین شبهات در مورد اعطای عنوان بزرگترین مربی تاریخ فوتبال به پپ گواردیولا. امری که یک شبه وحی نشده بلکه سیر تبدیلش از گمانه زنی و حدس خام به تقریب یک مقوله بدیهی گذری پانزده ساله را فصل به فصل تا امروز طی کرده، مسیری همه جانبه که هر شاخه اش پپ را بر بخشی از نامهای سترگ عرصه مربیگری فوتبال مستولی کرد. . ↩پیش از همه گواردیولا با عروج سریع السیر به سطح یک مربی الیت از امثال جیوانی تراپاتونی، اتمار هیتسفیلد، کارلو آنچلوتی سبقت گرفت که برای تحکیم خود در جایگاه یک مربی درجه اول نیاز به مجال چندساله داشتند.  پس از یک شروع برق آسا، پپ نه همچون امه ژاکه و آریگو ساکی و زین الدین زیدان بارقه ای کوتاه مدت ماند و نه همچون یوپ هاینکس و یوهان کرایف پاره وقت درخشید بلکه تداومی مستمر یافت. . ↩استمراری که افتان و خیزان نبود و یکسره بر لبه کسب موفقیت سپری شد تا در تاریخ فوتبال نمره پپ از امثال فابیو کاپلو و لویی فن خال که دستخوش فراز و فرود بودند و از امثال گاس هیدینک و بابی رابسون که رکورد و آمار کم آوردند، فزونتر شود. . ↩گواردیولا بابت انعطاف لازم برای سربلند درآمدن از چالش لیگها و باشگاههایی با خرده فرهنگهای متفاوت از مربیانی چون مت بازبی، آرسن ونگر ،مارچلو لیپی جلوتر است که جایی جز منطقه امن محک نخوردند، و با گره زدن نام خود با هویت دو باشگاه (بارسا و من سیتی) از امثال ادولاتک و دل بوسکه، که اداره کننده و ضابط تیمهای از قبل پی ریزی شده بودند، فراتر رفته و در قواره تیمسازان بنیادگرا در حد رینوس میشل و بیل شنکلی قرار گرفت.

.

↩در قله مربیگری، گواردیولا با ارائه همه فن حریف پرسونای یک تاکتیسین ابداعگر بعلاوه یک مدیر با تدبیر با توان حداکثر بهره برداری از مهره ها، روی دست مربیان واجد سبک و فلسفه چون هلنیو هررا و برایان کلاف بلند شد و امروز در انتهای فصل 2022-2023 که اوج تسلط عصب و عضله تیمی هیولاوار زیردست گواردیولا شکل گرفته، میتوان وی را در کلاس ابرمربیان فوتبال ارنست هاپل و الکس فرگوسن شاگرد اول خواند. . ?پرواضح است پپ مانند هر بنی بشری بی  نقص نیست و حیات حرفه ای را متکی بر مدار تقدیر چرخانده؛

گاهی از اقبال بادآورده مثل داوری مقابل چلسی برخوردار شده، گاهی مثل آتشفشان ایسلند برایش از آسمان بدشانسی باریده و گاهی افراط در وسواس فنی باعث شده گره هایی که با دست باز میشده به دندان گیرد و نقاط کوری همچون تاخت زدن اتوئو-زلاتان، ندانم کاری در ارنج نیمه نهایی 2014 یا گسیل تیم بدون مدافع باکس تخصصی در فینال 2021، رقم زند.

. ?با تمام این اوصاف دورنمای فعلی جایگاه گواردیولا تهدید ناپذیر به نظر میرسد چرا که آندسته مربیان فعالی که از حیث قابلیتها استعدادی همرده گواردیولا دارند یا مثل کلوپ، دشان و فلیک به رزومه چاقتر و افتخارات بیشتر محتاجند یا همانند مورینیو دچار انجمادی شدند که آنرا میتوان تنها با یک دستاورد انفجاری از قبیل معجزات اتوری هاگل با یونان و رانیری با لسترسیتی شکست و جهشی پرید.

. ❎جمع بندی این گزاره ها موجب میشود تا اطلاع ثانوی تردید به خود راه ندهیم که پپ گواردیولا بزرگترین مربی تاریخ فوتبال است...