در ستایش تیمی که خواست و ایمانش سقوط نکرد؛ برای پرسپولیس ۰۲
گل دقیقه ۹۰ سپاهان آزادی را روی سرمان آوار کرد. آن شب غرولندها و هجمهها سوی تیمی بود که اختلاف ۸ امتیازی را با اشتباهات فنی و داوری از دست داد و رقیب اصفهانی را در یکقدمی جام میدید
۴۰۲ اما برای سرخها شگفت انگیز آغاز شد. باشگاهی که تاریخش سرشار از حماسههای بیبدیل است، این بار نیز طلایه دارانش برای خلق یک حماسه دیگر هم قسم شدند. تیمی که در دربی از حال رفت اما با ۲ یار کمتر باخت نداد، باشگاهی که ۱۰ دقیقه ۱۰ نفره آتش آزادی را گلستان کرد
۱۰ بازی پیش رو بود که گویی واپسین روزهای عمر ورزشی سرخپوشان بود. بین دو نیمه دربی را به یاد آورید که سرمربی میان حلقه اتحاد بازیکنان ایستاد و گفت اگر جام میخواهید امروز وقتش است؛ بروید و ببرید. معجون ایمان و اراده و البته غیرت انزلیچیها جام را در ایستگاه آخر از قائمشهر زیبا به تهران رساند و در دستان تیمی قرار داد که هر وقت خواست، توانست
اما سرخها برای کوبیدن میخ ماندگاری، حذفی را هم میخواستند تا با دبل قهرمانی بروند در تاریخ باشگاه پرافتخار پایتخت ماندگار شوند؛ و چه میخی بهتر از برد رقیب سنتی در فینال! سرانجام ۱۰ خرداد ضربه مهدی و کاپیتان امید جام را به تیمی رساند که امروز تجلی بارز سخنان آن فرمانده پشت بیسیم است، که گفت: مواظب باشید ایمانتان سقوط نکند!