1.نمی دانم چرا ولی بعد از دیدن آن صحنه یاد آن کریسمس قشنگ افتادم.کریسمسی که سربازان آلمان و انگلستان در خلال جنگ جهانی دوم چند ساعت را باهم صلح کردند.در یک کاراکترمی شود گفت: فوق العاده بود.آن احترام با طنز و دیالوگ های فان که بین دو مریخی ردبدل شد به خودی خود یک سکانس بیادماندنی بود.شاید گری لینکر درست می گفت که فقط جای وودی آلن خالی بود2.اینجا کهکشان راه شیری سیاره زمین در اتفاقی بی سابقه شاهد کل کل هواداران مسی و رونالدو در تویتتر نبودیم.فن پیج ها برای چند ساعت آتش بس بوده اند.از این بهتر هم مگر می شود؟ کلمات توهین آمیز کنار نام مسی و رونالدو دیده نمی شود3.فکر می کنم اگر آلفرد هیچکاک کبیر یا پابلو پیکاسو می خواستند این اتفاق را توصیف کنند چه می گفتند؟دیشب شبی بود که از دوستی ژرمن کنار بریتانیایی فوتبال تماشا کرد و اسکاتلند دم از استقلال طلبی نزد4.وقتی از زمین خارج می شدند هیبت یک کاپیتان را داشتند مغرور اما با احترام ودیسیپلین مخصوص به خود.طبیعت فوتبال این است فوتبالی که پله ومارادونا را وصل می کند مسی و رونالدو که برایش کاری ندارد.دست در دست نشانه احترام است توهین ها را کنار بگذاریم 5.هیچ گاه 18 نوامبر2014 را فراموش نمی کنم...شبی که واقعا فوتبال تماشا کردیم..
