برخاست گـــل و گهر چمــن آرا شد بنشست به شاخه بلبـــل و شیدا شد . حیف است اگر به خارِ غم بنشینی... لبخنـــــد بزن، بهـــــارِ نو برپـــــا شد منم آن مرد بی اقبال که لغو می گشت به تمنای تو عزیز طالع من زیبا شد چون مشرک به شریکی خدا می گرفت تا تو نشان خدایی خدایش یکتا شد
شمس پنهان در کسوف خوش می نمود ماه شیاد رفت و خورشیدم پیدا شد
آنکه بر یونان خود دل می سپرد
دل اصغر به رویش خانه و ماوا شد
?????



