❇️ گزیده‌ای ناب از کتاب روشنفکران و جامعه اثر توماس سوئل:میهن پرستی به یک معنا چیزی بیشتر از به رسمیت شناختن این واقعیت اساسی نیست که رفاه مادی یک شخص، آزادی شخصی و بقای فیزیکی کامل او به نهادها، سنت‌ها و سیاست‌های خاص کشوری که در آن زندگی می‌کند بستگی دارد. هیچ دولت جهانی قابل قیاسی وجود ندارد و بدون وجود نهاد عینی دولت، هیچ شهروند یا حقوق قابل اجرایی نیز وجود نخواهد داشت. هر چند که شهروند جهان بودن انسان‌دوستانه و شاعرانه به‌نظر می‌رسد، اما هنگامی که سرنوشت هر شخص آشکارا وابسته به چارچوب ملی پیرامونش (نهادها، سنت‌ها و هنجارهای کشورش) شناخته شود، مادامی که هر فرد منافع کاملاً فردی خود را دنبال می‌کند، نمی تواند نسبت به حفظ آن چارچوب بی‌تفاوت باشد. میهن پرستی به رسمیت شناختن سرنوشت مشترک و مسئولیت‌های مشترک ناشی از آن است. شرافت ملی به رسمیت شناختن این امر است که خردگرایی لحظه‌ای توهمی است که سیاست‌مداران را قادر می‌سازد از مسئولیت‌های کشورداری رهایی جویند. ممکن است شرایط در کشوری آن قدر طاقت‌فرسا شود که مهاجرت به کشوری دیگر منطقی به‌نظر برسد اما چیزی تحت عنوان مهاجرت به جهان وجود ندارد.»