از تیم های فوتبال لیگ برتر فوتبال کشورمان، علیرضا منصوریان، یحیی گل محمدی و عبدالله ویسی در تیم های خود ماندنی شده اند و مربیان خارجی تیم های سپاهان و تراکتور هم در مسئولیت خود حفظ شده اند.
به گزارش طرفداری، به نظر می آید فوتبال ایران در چرخه باطل مربیان تکراری خود اسیر شده است، یک تعداد مربی به تعداد محدود تنها جای خود را در تیم های لیگ برتری تغییر می دهند، انگار مقدر است که همه تیم های فوتبال ایران از همه این مربیان استفاده کنند.
- ربیعی از مس رفسنجان به ذوب آهن
- مجتبی حسینی از پیکان به آلومینیوم اراک
- مهدی رحمتی از آلومینیوم اراک به نساجی قائم شهر
- ساکت الهامی از هوادار به مس رفسنجان
- محمود فکری به جای ساکت الهامی هدایت تیم هوادار را عهده دار شده و رسول خطیبی هم در پیکان جانشین مجتبی حسینی شده است
- جواد نکونام که سال قبل در فولاد بود سرمربی تیم استقلال شده است
- مهدی تارتار از ذوب آهن به ملوان
قبلا هم جابجایی مربیان داشته ایم اما نه این که یک سری اسم تکراری جای خود را در یک تعداد تیم تکراری تغییر بدهند.
از جمع این مربیان، برخی مثل محمد ربیعی، ساکت الهامی و مهدی رحمتی به دلیل نتایج خوبی که با تیم های قبلی گرفته اند، طبیعی است به تیم مطرح تر بروند اما جابجا شدن برخی مربیان دیگر واقعا عجیب است. به هر حال وقتی یکی مثل مهدی رحمتی با آلومینیوم نتایج خوبی می گیرد، عجیب نیست که نساجی برای تقویت نیمکت سراغ او برود یا یکی مثل ساکت الهامی که ظرف چهار سال، دو قهرمانی جام حذفی به دست آورده و فصل پیش هوادار را به نیمه نهایی جام حذفی رسانده، طبیعی است که با پیشنهاد تیم پنجم جدول روبرو شود یا عجیب نیست اینکه محمد ربیعی بعد از چهار فصل موفق در رفسنجان، مورد توجه تیم دوم اصفهان قرار بگیرد اما برخی جابجایی ها واقعا حیرت آور است. مربیانی که در چند سال اخیر غیر از ناکامی هیچ دستاوردی نداشتند، همچنان در این چرخه باطل حضور دارند و اجازه نمی دهند نوبت به مربیان جوان دیگر برسد.
به طور مثال چرا باید تیم هشتم جدول سرمربی تیم یازدهم جدول را به خدمت بگیرد؟