در کجای دنیا اتفاق میفته که بازیکنان یک تیم به یک اندازه دستمزد بگیرن؟ یعنی مثلا الهلال ۵۵ میلیون یورو خرج روبن نوس کرده، حالا بازیکنهای الهلال که این تیم رو قهرمان آسیا کردن تهدید به فسخ میکنن مگر اینکه قراردادشون با خرید جدید باشگاه یکسان بشه؟
این چه تفکر شر و وریه که بازیکنای ایرانی دارن؟این نوع قرارداد بستن، درواقع یعنی پیروی از ایدئولوژی کمونیسم
قراردادها باید بر دو اساس نوشته بشن
اول اینکه خرید تا چه اندازه بازیکن اسم و رسم داری هست و رزومهش چیه؟! دوم میزان تاثیرگذاریشون در موفقیتهای اخیر
آیا در پرسپولیس این مورد رعایت میشه؟ یا منابع مالیشون رو خرج نیمکت میکنند؟ یا ستارههای داخل زمینشون رو بابتش از دست میدن؟