ناپل شهری عادی نیست.... شهری که در آن کارتل های مواد مخدر مافیا دارند ویک کوه اتشفشان بزرگ شهر را در سلطه خود گرفته است...

اینجا مردم شادند .. برخلاف فیلمهایی که ناپل را یک شهر پر هرج و مرج و خلاففکار میدانند... حداقل آنها از مهمان با روی گشاده استقبال میکنند بر خلاف بعضی ها... اینجا جنوب است یک بندر که شما آن را با کارتل های مواد مخدر و یا شاید ساردین میشناسید.. ولی نه در اینجا یک قدیس وجود دارد و آن دیه گو ارماندو مارادوناست

-

-

مرد قهوه میخورد و توضیح میداد

اولین  و اخرین باری که اسکودتو را فتح کردیم من هفت سالم بود این پوستر مال همان موقع است... ..من صفحه گوشیم را باز میکنم و برگی از گفته های مارادونا را میخوانم

من این واقعیت که حالا همه از ناپلیایی‌ها می‌خواهند ایتالیایی باشند و از تیم ملی خود حمایت کنند، را دوست ندارم. ناپل همیشه از آرامش ایتالیا بی‌بهره بوده. این شهر اغلب از نژادپرستی ناعادلانه زجر کشیده‌است.    ... » شاید همین جمله  باعث ناراحتی سران سرزمین چکمه از دیه گو شد؟...

 

 

پس از جام جهانی، درگیری مارادونا با سران باشگاه ناپولی که با سازمان مافیای حاکم بر این شهر نیز چندان غریبه نبودند آغاز شد. ناگهان در پایان یک مسابقه لیگ ایتالیا اعلام شد آثار استفاده از کوکائین در بدن مارادونا یافت شده‌است. فیفا او را ۱۵ ماه از شرکت در رقابت‌های فوتبال محروم کرد؛ ولی مارادونا دردسرهای بیشتری را نیز برای خود خرید. در شهر ناپل شایع شد که پلیس این شهر متن ضبط شده مکالمات تلفنی مارادونا و یکی از مقامات مافیا را در اختیار دارد که ثابت می‌کند او در یک شبکه گسترده خلافکاری و توزیع مواد مخدر دست داشته‌است. مارادونا که ظاهراً به بوئنوس آیرس پناه برده بود در خانه خود مورد هجوم پلیس آرژانتین واقع می‌شود و باز اعلام می‌شود در خانه‌اش مقادیر زیادی مواد مخدر کشف شده‌است. مارادونا دیگر نمی‌توانست به ناپل بازگردد. او پس از پایان دورهٔ محرومیت اش مدتی را در باشگاه سویای اسپانیا گذراند و سپس به نیوولز در آرژانتین رفت. زمانی که قصد خداحافظی از فوتبال را داشت به درخواست آلفیوباسیله (سرمربی تیم ملی آرژانتین در جام جهانی ۱۹۹۴) در آستانه جام جهانی ۱۹۹۴ بار دیگر پیراهن تیم ملی را به تن کرد تا به تیم بحران زدهٔ آرژانتین روحیه بدهد. با شروع مسابقات جام جهانی ۱۹۹۴ تماشاگران بار دیگر توانایی‌های مارادونا را به چشم دیدند و آن را تحسین کردند. هنگامی که در بازی برابر یونان گلی زیبا را برای تیمش به ثمر رساند کمتر کسی تصور می‌کرد که این تیم شکست پذیر باشد ولی در پایان بازی آرژانتین و نیجریه (که مارادونا به عنوان بهترین بازیکن زمین شناخته شده بود) آزمایش دوپینگ مارادونا مثبت اعلام شد. فیفا در همان روز مارادونا را دو سال از شرکت در مسابقات فوتبال محروم کرد

این دست قطعا به اندازه یک اثار تاریخی برای ارژانتینی ها ارزش دارد...

 

 

اما قطعا هیچ جا بیشتر از بندر ناپل مارادونا رادوست ندارند حتی بارسا و حتی ارژانتین ...

 

این اخرین نامه است از پله به دیه گو ان ها همیشه جدل داشتند ولی...

دیه‌گو! نتوانستم بگویم "دوستت دارم" اما برایت می‌نویسم! پله در نامه‌ای که در صفحه شخصی‌اش در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده نوشته است: امروز 7 روز از زمانی که ما را ترک کردی می‌گذرد. خیلی از مردم تمام عمرشان من و تو را با هم مقایسه کردند. تو نابغه‌ای بود که دل دنیا را بردی، یکی که وقتی توپ به پایش می‌چسبید جادو می‌کرد، یک اسطوره حقیقی اما برای من تو بالاتر از همه این‌ها بودی، تو همیشه برای من یک دوست فوق‌العاده خواهی ماند یک دوست با قلبی بسیار بزرگ. امروز می‌دانم که دنیا جای بهتری می‌بود اگر ما می‌توانستیم کمتر خودمان را با هم مقایسه کنیم و به جای آن بیشتر یکدیگر را تحسین کنیم. پس الان می‌خواهم به تو بگویم که دیه‌گو تو با هیچ کسی قابل مقایسه نیستی. پله 80 ساله ادامه داد: زندگی تو در صداقت تعریف می‌شد. تو به شیوه‌ای خاص و بی‌نظیر خودت به ما آموختی که می‌‌توانیم خیلی بیشتر از این‌ها عاشق باشیم و به یکدیگر بگوییم "دوستت دارم". رفتن زودهنگامت به من اجازه نداد این را به تو بگویم و به همین دلیل فقط آن را برایت می‌نویسم:«دیه‌گو، من دوستت دارم». دوست عزیز من، از تو به خاطر همه خاطراتی که در طول سفرمان برایم ساختی ممنونم. یک روز در آسمان‌ها من و تو در یک تیم کنار هم بازی خواهیم کرد و آن روز من برای اولین باری بدون آنکه گل زده باشم، مشتم را به آسمان می‌برم چون دوباره توانسته‌ام تو را در آغوش بگیرم.