اولین هواپیمای رادارگریز بمب افکن رادارگریز « Horten Ho 229» مجهز به موتورهای جت را باید شاهکار مهندسی آلمانها دانست. این هواپیمای ملقب اسلحه مخفی هیتلر، قابلیت حمل ۹۰۰ کیلو مهمات را داشت و میتوانست در ارتفاع ۱۵ کیلومتری زمین با سرعت نزدیک به ۱۰۰۰ کیلومتر در ساعت پرواز کند. این بمبافکن با بهرهگیری از موتورهای توئین توربوجت، دو توپ برای شلیک گلوله و راکتهای RM، اولین هواپیمای رادارگریز جهان بود که اولین پرواز خود را در سال ۱۹۴۴ با موفقیت انجام داد. براساس اطلاعات برجایمانده از فرمانده نیروی هوایی ارتش نازی، ساخت این بمبافکن خارقالعاده در آن زمان بیش از نیم میلیون مارک برای آلمان هزینه داشتهاست. پدر موشکهای هوشمند موشک 1.5 تنی «فریتس ایکس»، پدر موشکهای هوشمندی است که این روزها شاهدشان هستیم. فریتس ایکس با بهرهگیری از یک دریافتکننده رادیویی و بالههای هدایت شوندهای که سازوکار پیچیدهای در طراحی آنها به کار رفته، امکان هدایت و اصابت دقیق به هدف را برای نازیها به ارمغان آوردهبود. براساس اطلاعات نیروی هوایی آمریکا، این موشک هوشمند قادر بود تا ۷۱ سانتیمتر در پوشش زرهی نفوذ کند و از ارتفاع ۶۰۰۰ متری به سمت هدف رها شود. برای درک قدرت این موشک لازم است بدانید که سیستمهای ضدهوایی کنونی هم یارای انهدام موشک در این ارتفاع را ندارند. ناکامیهای تسلیحاتی اواخر جنگ جهانی دوم نازیها تلاشها و آزمایشهایی برای ساخت سلاحهایی بسیار بزرگ و قدرتمند را آغاز کردند تا با استفاده از آنها ورق را برگردانند و برای همیشه جهان را به تسخیر خود درآورند. آنها میخواستند قدرتمندترین سلاحهای جهان از هر نوعی را بسازند؛ علیرغم آنچه درباره موفقیتهای فناورانه و تسلیحاتی نازیها گفتیم، آنها فرصت کافی برای اتمام همه پروژههای جاهطلبانهشان را پیدا نکردند؛ ضمن اینکه بعضی از اهدافشان اساسا قابل دستیابی نبود. بزرگترین تانک جهان ارتش آلمان نازی همیشه به دلیل تانکهای قدرتمندش موردستایش قرار گرفتهاست. این شهرت بهعلاوه جاهطلبی نازیها، مهندسان آلمان را به فکر ساخت بزرگترین و قدرتمندترین تانک جهان انداخت. تانک «لندکروزر پی. 1000 راته»، قرار بود نزدیک به 42 متر طول داشته و به اندازه یک ساختمان چهار طبقه بلند باشد. این تانکِ یک میلیون تُنی، و درصورت ساختهشدن، بزرگترین تانکی بود که انسان میتوانست تصورش را بکند؛ اما در عمل ساخت آن امکانپذیر نبود و طرحش به بایگانی فرستادهشد؛ چراکه با توجه به وزنش، وسیلهای نظامی و کارآمد محسوب نمیشد، حملونقلش بسیار مشکل بود و خیلی زود توسط نیروهای دشمن رویت میشد. اسلحه خورشیدی اسلحه خورشیدی، یک سلاح تئوری است که از یک آینه مقعر روی یک ماهواره استفاده میکند تا نور را از خورشید به یک منطقه کوچک از سطح زمین متمرکز کند. این مورد یکی از عجیبترین برنامههای هیتلر بود. نازیها تصمیم داشتند یک آینه بزرگ 1.6 کیلومتری بسازند که ۳۵۹۰۰ کیلومتر در بالای زمین بچرخد. این ایده مثل این است که پسربچهای با کمک یک آینه بزرگ چندین مورچه را از بین ببرد. به این ترتیب اگر کسانی نازیها را عصبانی میکردند، آنها آینه را بهسویشان منحرف میکردند تا امواج خورشید را به سمتشان منعکس کنند! نازیها میخواستند این آینه را بهعنوان یک ایستگاه فضایی قرار دهند. امروزه درباره کارایی این ایده رایزنی میشود. دانشمند موسس این ایده، «هرمان ابرث»، آنقدر به طرحش اطمینان داشت که پس از جنگ میخواست آمریکاییها را متقاعد کند که آن را بسازند. معلوم نیست اگر نازیها برای ساختن آینه غولپیکرشان، فرصت و امکانات کافی را پیدا میکردند چه اتفاقی میافتاد. البته آلمانیها تنها کسانی نبودهاند که به بهرهبرداری از نیروی خورشید فکر میکردند. زیردریایی راکتانداز نازیها برای حمله به آمریکاییها، طرحهای متعددی را امتحان کردند که هیچکدام به نتیجه دلخواه منتهی نشد. یکی از این طرحها استفاده از «زیردریاییهای یو بوت راکتانداز» بود. این سیستم پرتاب راکت، علیرغم جالب بودنش، دقت کافی نداشت و نمیتوانست به خوبی در دریا مسیریابی کند. آلمانیها بعدها تلاش کردند از راکتهای «وی 2» روی این زیردریاییها استفاده کنند که آن هم موفقیتآمیز نبود. آنها خستگیناپذیرانه، کار را روی نسل جدیدی از یو بوتها آغاز کردند که به دلیل پایان یافتن جنگ و شکست در آن، نتوانستند طرحشان را تکمیل کنند.
