کلید اول این افت چلسی چه بود؟ برای پاسخ به این سؤال باید به اولین رخدادهای بعد از قهرمانی آنها نگاهی بیندازیم.  پس از پایان فصلی رویایی برای چلسی، انتظارات از آنها به شدت افزایش یافته بود و این‌بار طرفداران دوست داشتند جشن قهرمانی لیگ برتر را برپا کنند. مارینا گرانوفسکایا، مدیر ارشد باشگاه همراه پیترچک تلاش‌های زیادی برای پاکسازی تیم از بازیکنان مازاد انجام دادند که میتوان این تلاش‌ها را مثبت طلقی کرد. بازیکنانی از جمله لوئیس بیکر، میچی باتشوایی، عبدالرحمن بابا و کندی باشگاه را ترک کردند که موفقیت بزرگی جهت رفع ترافیک محسوب میشد. ولی درمورد فروش بازیکنان ترکیب اصلی نمیتوان بطور قطع چنین نظری داد. امرسون پالمیری، مالانگ سار، بیلی گیلمور، تامی آبراهام و اولیویه ژیرو بازیکنان اصلی باشگاه بودند که کنار گذاشته شدند. برای فروش دیگر بازیکنان توجیهاتی وجود داشت ولی درمورد فروش همزمان دو مهاجم نوک تیم، اینطور نبود. بسیاری از هواداران از این بابت ابراز نگرانی کردند، زیرا آنها هم آبراهام را که آمار نسبتاً خوبی داشت، به عنوان یک مهاجم آینده‌دار قبول داشتند و هم ژیرو را مهاجم بزرگی می‌دانستند که هنوز هم میتوانست مفید باشد. ولی توماس توخل گویی به برنامه‌های خود ایمان داشت که با اطمینان مجوز خروج دو مهاجمش را صادر کرد. برنامه او تشکیل زوج ورنر_لوکاکو بود! لوکاکویی که بعد از حواشی سرسام‌آور بالاخره راضی به پوشیدن پیراهن آبی‌های لندن شد. توخل قصد داشت بعد از مدت‌ها مهاجمی را به بریج بیاورد که برسر کفش طلای جزیره رقابت کند. چیزی که چلسی سالها به خودش ندیده بود. او لوکاکو را گزینه مناسب دید هرچند گزینه اول محسوب نمیشد. مدیریت برای خرید لوکاکو دست به رکوردشکنی زد و با حدود 100 میلیون پوند و حقوق نجومی غول بلژیکی را به خدمت گرفتند. اما معلوم نبود این ریسک ارزش چنین مبلغی را دارد یا خیر. بغیر از لوکاکو، سائول نیگز به صورت قرضی از اتلتیکو مادرید و ترووه چالوباه از آکادمی به تیم اضافه شدند.

. 2021/2022 در هیاهوی بازار نقل و انتقالات، در تمرینات و مسابقات ملی تعدادی از بازیکنان دچار مصدومیت شدند و پیش فصل بدون حضور آنها انجام شد بطوریکه توماس توخل هم گویی ناراضی به نظر می‌رسید. در این تور، چلسی دو پیروزی برابر بورنموث و آرسنال و یک تساوی برابر تاتنهام کسب کرد. ابتدای فصل جدید برای آبی‌ها با یک جام همراه بود. در عرض چندماه توماس توخل به دومین قهرمانی با تیم جدیدش دست یافت و در ضربات پنالتی، ویارئال اونای امری را مغلوب کرد. ولی طرفداران از شکل بازی و برد در دقایق پایانی و پنالتی چندان راضی نبودند چون معتقد بودند تیم از سطح همیشگی پایینتر ظاهر شده‌است. برد در سه دربی مقابل کریستال پالاس، آرسنال و تاتنهام، مساوی در آنفیلد با یک نیمه ده نفره بازی کردن، دو برد مقابل استون‌ویلا و شکست دادن زنیت در افتتاحیه چمپیونزلیگ آمار درخشانی درحد نام چلسی بود. اما در نهمین بازی فصل بود که اولین باخت چلسی برابر منچسترسیتی رقم خورد. مصدومیت میسون مونت، بهترین بازیکن فصل باشگاه ضربه بزرگی به تیم بود و در پی آن شکست دیگری برابر یوونتوس ثبت شد. چیزی که در این دو بازی قابل تأمل بود، عاجز بودن چلسی در خلق موقعیت در غیاب هافبک انگلیسی بود. بعد از بازگشت مونت، چلسی باز به روند خوب خود بازگشت و در طی ده بازی بعدی خود، آمار 9 برد و یک تساوی با 28 گل زده و تنها سه گل خورده را به ثبت رساند و برای چندین هفته صدرنشینی لیگ را تجربه کرد. از این ده بازی میتوان به برد 4بر0 مقابل یوونتوس نیز اشاره کرد. بردی که مصدومیت انگولو کانته در اوایل و بن چیلول در اواخر بازی شیرینی برد را به تلخی کشاند. پس از آن ریس جیمز نیز دچار مصدومیت شد و فرم خوب چلسی باز دچار نوسان شد و باز هم نکته عدم خلق موقعیت بود. وابستگی تیم توخل به میسون مونت، ریس جیمز و بن چیلول به خوبی قابل تشخیص بود. غیبت انگولو کانته هم که به گفته توخل، فندایک، دیبروینه‌ و امباپه‌ی چلسی بود، به حد زیادی تاثیرگذار بود. در پی مصدومیت‌های پیاپی تیم و حاشیه‌های لوکاکو جو رختکن از حالت ایده‌آل خارج شد، صدر جدول به تیم‌های دیگر پیشکش شد و روحیه تیم تضعیف شد. لوکاکو در مصاحبه‌ای علنا به تیم سابقش ابراز علاقه کرده بود و از تمایل به بازگشت سخن گفته بود. همین باعث منفور شدن او نزد بازیکنان، سرمربی و طرفداران شد. تا حدی که در بازی برگشت چلسی و تاتنهام توخل حرفی که بوی طعنه میداد نثار لوکاکو کرد که به شدت باعث خشم او شد. قهرمانی در جام باشگاه‌های جهان و تکمیل شدن ویترین افتخارات چلسی کمی امید را به اردوی شیرهای لندن بازگرداند اما در ادامه باز همه چیز زیرو رو شد. اوضاع نابسامان چلسی با آغاز جنگی در آن‌سوی دنیا به بحرانی‌ترین حالت ممکن رسید. با حمله روسیه به اوکراین و گمانه‌زنی‌ها راجب دخالت رومن آبراموویچ در این جنگ باعث شد تا دولت انگلیس رومن آبراموویچ را تحریم کرده و تمامی اموال او را توقیف کند. اینجا بود که چلسی هم شامل این تحریم شد و فعالیت‌های باشگاه محدود گردید. هرگونه درآمدزایی از جمله بلیط فروشی و هرگونه هزینه حتی سفرهای تیم برای مسابقات اروپایی ممکن نبود چون حساب‌های باشگاه مسدود شده بود. از زمان اعمال محدودیت تا زمان تکمیل انتقال مالکیت به کنسرسیوم تاد بولی چلسی سخت‌ترین لحظات تاریخش را تجربه کرد. حتی در تهیه بنزین اتوبوس باشگاه هم به مشکل خورده و بازیکنان و کارکنان از حساب شخصی هزینه‌های تیم را برآورد کردند. توماس توخل در این اوضاع محکم ایستاد و کنترل رختکن را به خوبی به دست گرفت. اما او نیز پس از طلاق همسرش و ادامه‌دار شدن حاشیه‌های انتقال مالکیت کمر خم کرد و شکست در دو فینال کارلینگ کاپ و اف ای کاپ مقابل لیورپول و حذف ناباورانه از لیگ قهرمانان مقابل رئال مادرید حاصل این بحران بود. مصدومیت‌های پیاپی جیمز، کواچیچ و کانته، اعتماد به نفس پایین سائول، مصدومیت طولانی چیلول و ناتوانی آلونسو در سمت چپ، ثبات را در تیم از بین برد. اینجا بود که انتقادات از تصمیمات توخل شروع شد. هواداران با تماشای درخشش ژیرو و آبراهام در سری‌آ و نمایش ضعیف جایگزین گران قیمت در چلسی عصبانی بودند. آنها حتی برای امرسون هم ابراز دلتنگی میکردند! همه اینها باعث شد فصلی که شروعش امیدوارکننده بود، علیرغم کسب دو جام، با یأس به اتمام برسد. اگرچه این عملکرد چندان بد به نظر نمیرسید، اما با عملکرد عالی در نیم فصل دوم فصل گذشته همه انتظار داشتند در این فصل با کسب ثبات و هماهنگی بیشتر پیشرفت زیادی حاصل شود اما هیچ حرکت رو‌به جلویی دیده نمیشد و حتی ناکامی‌های لحظات آخرفصل و حاشیه‌ها می‌توانست برای آینده خطرناک و زمینه‌ساز پسرفت باشد.

. نقل و انتقالات تابستان 2022 سالی که نیکو‌ست، از بهارش پیداست! در ابتدا، این پنجره به صورت کابوس‌واری شروع شد! اگرچه مارینا را نمی‌توان مدیری کاملا موفق در چلسی دانست اما بازهم به اوضاع باشگاه آشنا بود و تجربه زیادی در این تیم داشت. پس از پایان دروان آبراموویچ مارینا و استیو بروس هم استعفا دادند و مدیریت تیم به عهده تاد بولی گذاشته شد که هیچ تجربه‌ای در زمینه فوتبال نداشت. در این شرایط بازهم دو مهاجم تیم بودند که خواستار جدایی شدند و باشگاه مخالفتی با این امر نکرد. تیمو ورنر به ازای مبلغ کمتر از 20 میلیون یورو به لایپزیگ و روملو لوکاکو به‌صورت قرضی به اینتر بازگشت. تاد بولی بخاطر تعلل بیجای مارینا برای تمدیدها در سال گذشته از تمدید قرارداد دو مدافع تیم، آندریاس کریستنسن و به‌خصوص آنتونیو رودیگر که در بازی‌های گذشته عملکرد خوبی در خط دفاع داشتند عاجز ماند. دلیلی که مطرح شده بود حفظ قوانین مالی در سیستم دستمزد‌های تیم بود. در نهایت با وجود نارضایتی شدید توخل، رئال مادرید مقصد رودیگر و بارسلونا مقصد کریستنسن شد. برای جایگزینی آن‌ها بولی و اقبالی مدتها در پی یوشکو گواردیول، ماتیاس دلیخت و ژولس کونده بودند ولی در نهایت گواردیول با تمدید قرارداد در لایپزیگ ماندنی و دلیخت راهی بایرن مونیخ شد. کونده نیز پس از تعلل مدیران توافقات خود را نقض کرد و توسط بارسلونا هایجک شد. آزپلی‌کوئتا و آلونسو که مجوز خروج را از توخل دریافت کرده‌ بودند با بارسلونا به توافق رسیدند. ولی در آخر با ناکامی باشگاه در جذب گزینه‌های جایگزین، آزپلیکوئتا ماندگار شد تا باز هم بازوبند چلسی را به بازو ببندد. در خط حمله گزینه‌های محبوب توخل رافینیا و دمبله بودند. بارسلونا بازهم با کمک دکو که ایجنت رافینیا بود، علیرغم توافق چلسی با لیدز، دست به هایجک زد و وینگر برزیلی را به نوکمپ برد. قرارداد دمبله نیز در لحظات پایانی تمدید شد تا شکست دیگری برای چلسی رقم بخورد. سپس از بین رحیم استرلینگ و گابریل ژسوس، وینگر انگلیسی انتخاب شد و به چلسی پیوست. بعد از او نیز اوبامیانگ خریده‌ شد، هادسون اودوی به لورکوزن قرض داده شد، زکریا از یوونتوس قرض گرفته شد و کالیدو کولیبالی، مارک کوکوریا و وسلی فوفانا با مبالغ سنگین راهی بریج شدند. کانر گلگر و آرماندو برویا هم پس از فصل قرضی موفق به تیم اصلی راه یافتند. این نقل و انتقالات چلسی کلمه "شکست" و  تاد بولی کلمه "بازنده" را به‌ بهترین شکل توصیف میکنند. بانوی آهنین هم که سال گذشته جایزه بهترین مدیر اروپا را دریافت کرد به همراه تاد بولی، بخاطر تعلل و سستی بی‌اندازه در تمدید قراردادها و نهایی کردن خرید‌ها متهم ردیف اول بودند. کارشناسان معتقد بودند مدیر روس اصلا نباید اجازه میداد تا بازیکنان وارد سال آخر قرداد میشدند و در فصل‌های گذشته تمدید انجام میشد. اما مارینا درس عبرت نگرفت و بازهم اجازه داد بازیکن مهمی مانند «ریس جیمز»! وارد سال آخر قرداد شود.

. 2022/2023 پس از مارینا و بروس، این‌بار نوبت پیترچک بود تا استعفا بدهد! با جدایی پیترچک بار مدیریت باشگاه بزرگ چلسی بر دوش افرادی افتاد که در دنیای فوتبال تازه‌وارد محسوب می‌شدند. نقل و انتقالات تنها وظیفه بولی نبود، بلکه کارهای زیادی از جمله فراهم کردن تور پیش فصل و انتخاب مدیران جدید نیز به گردن او افتاده بود. به گونه‌ای که در یک ماه مجبور شد به چندین کشور سفر کرده و با ده‌ها باشگاه و بازیکن مذاکره کند. این پراکندگی فعالیت باعث شد تا نه نقل و انتقالات به آن صورت که باید انجام شود و نه پیش فصل مناسبی فراهم شود. پیش فصل چلسی بدون هیچ تمرینات بدنسازی و آمادگی جسمانی خاصی در آمریکا برگزار شد و به مصاف کلاب آمریکا، شارلوت و اودینزه رفت. همچنین در یک دربی مقابل آرسنال 4بر0 شکست خورد. ابتدای فصل نیز به شکل ناامیدکننده‌ای رقم خورد. پیروزی سخت مقابل اورتون در هفته اول، مساوی مقابل تاتنهام با حاشیه‌های توخل و کونته، شکست غیر منتظره مقابل لیدز، ساوتهمپتون و دیناموزاگرب گرچه کابوس‌وار بود اما بازهم کسی فکر نمی‌کرد تادبولی دست به اخراج مربی آلمانی بزند! توخل به شکلی غیرمنتظره اخراج شد و به سرعت گراهام پاتر جایگزین او شد. این موضوع حتی برای خود توخل نیز قابل هضم نبود. بازیکنان و طرفداران زیادی با این اخراج مخالفت نشان دادند. گراهام پاتر با نتایج قابل قبولی که در چند بازی ابتدایی گرفت، از جمله دو برد مقابل میلان و صعود به عنوان سرگروه، توانست کمی اوضاع را آرام کند. اما کابوس او نیز توسط تیم سابقش یعنی برایتون آغاز شد. اولین شکست پاتر به شکلی سنگین مقابل روبرتو دزربی شکل گرفت. پس از این شکست، در 18 بازی بعدی تنها 3 برد برای چلسی به دست آمد و رتبه آن‌ها روز به روز پایین‌تر می‌رفت. در این فصل نیز مشکل همیشگی چلسی یعنی مصدومیت همچنان ادامه داشت و حتی با نداشتن پیش فصل مناسب تشدید هم شده بود. کمبود بازیکن به حد زیادی احساس می‌شد تا اینکه ژانویه از راه رسید!

. نقل و انتقالات تابستان 2022/2023 ‌برای رفع نیازهای ترکیب و شاید هم بخاطر شکستهای پیدرپی در پنجره نقل و انتقالات تابستانی، تاد بولی ژانویه را طوفانی آغاز کرد. ژائو فلیکس و میخایلو مودریک درحالیکه آرسنال با آنها مذاکره کرده بود، در آخر راهی استمفوردبریج شدند. بنوا بادیاشیل از موناکو، نونی مادوئکه از پیاسوی خریداری شدند. همچنین انتقال مالو گوستو از لیون و کریستوفر انکونکو از لایپزیش برای فصل آینده هم نهایی شد. جنون تاد بولی ادامه یافت و برای انزو فرناندز که در جام جهانی جایزه بهترین بازیکن جوان را کسب کرده بود رکورد گرانترین بازیکن تاریخ جزیره را شکست و 120 میلیون پوند برای او هزینه کرد! درحالیکه تنها جورجینیو تیم را ترک کرده و به آرسنال پیوست. پس از این خریدها، با برگشتن مصدومین اوضاع به شدت وخیم تر شد. حتی چلسی مجبور شد بخاطر تعداد زیاد بازیکنان رختکن را بزرگتر کند. اما در نتایج همچنان تغییر به خصوصی دیده نمیشد. تیاگو سیلوا هم صراحتاً از این اوضاع شکایت کرد. اگرچه آنها با پاتر مقابل دورتموند پیروز شدند و به یک چهارم نهایی چمپیونزلیگ راه یافتند اما پاتر نتوانست شغل خود را حفظ کند و نام او به عنوان یکی از ضعیف ترین مربیان تاریخ چلسی ثبت شد. پس از او دستیارش برونو سالتور در مدت کوتاهی هدایت تیم را برعهده گرفت تا باشگاه درمورد سرمربی بعدی تصمیم بگیرد. تاد بولی با تجربه سختی که داشت اینبار تصمیم را به مدیران جدید تیم یعنی پل وینستنلی و کریستوفر ویول سپرد. در نهایت تصمیم گرفتند فرانک لمپارد را که به تازگی از اورتون اخراج شده بود بازگردانند. لمپارد در همان روزهای اول از روحیه شکننده و فیزیک بسیار ضعیف بازیکنان متعجب شد و به همین دلیل تصمیم گرفت بیشتر از مسائل فنی به صحبت با بازیکنان و آمادگی جسمانی بپردازد. اما او هم نتوانست دردی دوا کند و با دوشکست سنگین مقابل رئال مادرید از اروپا هم حذف شدند. در مسابقات لیگ برتر نیز کابوس ادامه یافت و در نهایت به رتبه دوازدهم دست یافتند.