طرفداری - اپتا آنالیست | از اول هم مشخص بود که جدا کردن دکلان رایس از جمع چکش ها یکی از داستان های جذاب تابستان امسال خواهد بود. میکل آرتتا با هدف یک اقدام دیگر برای پایین کشیدن منچسترسیتی از تخت سلطنت لیگ برتر انگلیس، سران تیمش را قانع کرد تا برای جذب رایس از همشهری لندنی به آب و آتش بزنند.
مثل هر داستان جذابی وجود یک عنصر مخالف برای افزودن به جذابیت ماجرا ضروری بود و اینجا منچسترسیتی وارد داستان شد. سیتی به رایس نیاز داشت؟ آن هم با وجود رودری که بهترین فصل ممکن را پشت سر گذشته بود؟ اجازه بدهید باور نکنیم. سیتیزن ها با هدف سخت کردن کار آرسنال و بالا بردن قیمت رایس وارد داستان شدند و به هدفشان رسیدند. آرسنال در نهایت موفق شد این نبرد را با تن دادن به درخواست مالی سنگین وست هم به سود خودش تمام کند تا یکی از دیده شده ترین هافبک های دنیای فوتبال را به آرتتا هدیه دهد.
قیمت؟ 100 میلیون پوند تضمینی به وست هم می رسد و 5 میلیون پوند هم به عنوان پاداش از مسیر دیگری به خزانه چکش ها راه پیدا می کند. اما و اگر ها به پایان رسیدند و حالا تنها یک سوال مطرح است: ارزشش را داشت؟
میکل آرتتا شکی در این خصوص ندارد؛ او همان دیدی را نسبت به رایس دارد که به خرید کای هاورتس از چلسی داشت. اما او دقیقا درون هافبک انگلیسی چه چیزی دید که متقاعد شد حضور او می تواند یک برگ برنده باشد؟ برگ برنده برای تیمی که فصل قبل توانست سیتی را در مسیر قهرمانی به چالش بکشد اما در نهایت کم آورد؟
اول از همه، دکلان رایس برای تیم شما توپ را پس می گیرد و در این کار یک نخبه است. رایس 6 فصل در تیم اصلی بازی کرد. او در اولین فصل 26 بازی برای وست هم به میدان رفت که ابتدا به عنوان مدافع وسط ایفای نقش می کرد. رایس طی همین زمان 4.6 بازپس گیری توپ به ازای 90 دقیقه ثبت کرد. این آمار فصل بعد که او به خط هافبک منتقل شد، به 8.6 افزایش یافت و در آخرین فصل حضورش در جمع چکش ها به 9.2 رسید. دکلان رایس در مجموع فصل 23-2022 موفق شد 334 بازپس گیری توپ داشته باشد، با اختلاف بهترین آمار در لیگ برتر. نفر دوم این لیست رودری با 301 بازپس گیری توپ است.
دکلان رایس همچنین در زمینه توپربایی هم از همه بازیکنان لیگ برتر آمار بهتری داشت. او 63 بار چنین کاری انجام داد که 7 بار بیشتر از امثال گاناگیه، دوکوره و مویسس کایسدو است. البته آمار دوکوره و گیه به شکل میانگین بهتر از او بود.
یکی از زمینه هایی که رایس باید در آن عملکرد خودش را با تیم جدیدش تطبیق بدهد، پوشش هم تیمی هایش هنگام از دست دادن توپ است. فصل گذشته آرسنال آمار 388 ترن اوور (از دست دادن توپ قبل از شوت به سمت دروازه حریف) را ثبت کرد، بیشتر از هر تیم دیگری در لیگ برتر انگلیس. وست هم در این زمینه رتبه دوازدهم را در اختیار داشت و این یعنی رایس باید از حالا به بعد در مناطق جلوتری در زمین کاری که در آن تخصص دارد را انجام دهد و حواسش باشد که هنگام ضدحملات جا نماند.
اوضاع برای دکلان رایس و آرسنال تغییر خواهد کرد. توپچی ها فصل گذشته بخش مهمی از عملکرد خودشان را بر مبنای زوج تحسین برانگیز ژاکا-پارتی بنا نهاده بودند. این زوج دیگر وجود نخواهد داشت چون ژاکا می رود و باید جایی برای حضور رایس در خط میانی پیدا شود. البته با هر متر و معیاری اضافه شدن گران ترین ستاره تاریخ انگلیس به این تیم یک ارتقای کامل به حساب می آید.
در میان هافبک های میانی که فصل گذشته حداقل 500 دقیقه برای آرسنال بازی کردند، هیچ کس بیشتر از رایس دقت پاس نداشت (88%). هیچ کس بیشتر از او توپگیری نکرده است (میانگین 1.7 توپگیری به ازای هر 90 دقیقه)، هیچ کس اندازه او پاس بلند صحیح نداشته است (6.1 به ازای 90 دقیقه). رایس در مجموع 3272 دقیقه بازی کرد، بیشتر از هر هافبکی که فصل قبل برای آرسنال به میدان رفت. ستاره انگلیسی طی 5 فصل گذشته هر فصل حداقل در 32 بازی لیگ از ابتدا در ترکیب تیمش قرار گرفت. آرتتا به همین دلیل لازم نیست نگران وضعیت سلامتی او باشد.
با توجه به رادار مقایسه ای جدید اپتا، نزدیک ترین پروفایل یک بازیکن به دکلان رایس به کسی تعلق دارد که از قبل در آرسنال بود: توماس پارتی. هافبکی که احتمال خروجش از جمع توپچی ها وجود دارد. بر اساس این آمار، پارتی حدود 87.3% به رایس شباهت دارد. بدین ترتیب یا هافبک غنایی از آرسنال جدا می شود و رایس جای او را می گیرد و یا او می ماند و یک زوج ترسناک ساخته می شود.
مشارکت او در فاز هجومی در تیم خودش بی همتا بود. او 32 شوت زد، 30 شانس گلزنی خلق کرد و 76 بار در بیلد آپ منتهی به شوت مشارکت داشت. همه این ها یعنی توانایی های دکلان رایس تنها به فاز دفاعی محدود نمی شود. سعید بن رحما و جرد بوون تنها بازیکنانی بودند که بیشتر از او در جریان بازی موقعیت ساختند؛ بازیکنانی که هر دو جلوتر از رایس بازی می کنند و وظایف دفاعی بسیار کمتری نسبت به او دارند.
دکلان رایس طی تمام این سال ها پاسور اصلی وست هم بود و فصل گذشته حدود دو برابر از بهترین هم تیمی خودش در این زمینه بیشتر پاس داد. در کل لیگ تنها سه هافبک یعنی رودری، هویبرگ و کایسدو بیشتر از 2083 پاس ثبت کردند. ارزش این آمار زمانی بیشتر مشخص می شود و که متوجه می شویم سرمربی او دیوید مویس است، کسی که تیم هایش هیچ وقت به عنوان تیم مالکیت دوست شناخته نمی شوند. در حقیقت تنها ناتینگهام فارست و بورنموث در فصل گذشته مالکیت توپ کمتری نسبت به وست هم (41.4% در طول فصل) داشتند.
کیفیت پاس؟ رایس 88.1% از پاس هایش را به سلامت به مقصد رساند و در کل لیگ میان بازیکنانی که بیش از 1000 پاس ارسال کردند در این زمینه رتبه هشتم را به خودش اختصاص داد. در میان هافبک ها تنها برونو فرناندز و رودری بیشتر از او برای ارسال پاس رو به جلو اقدام کردند.
آیا این قضیه یعنی رایس در وست هم برای ثبت آمار پاس هایش فضای خیلی زیادی در اختیار داشته است؟ باز هم نه! تنها شش بازیکن در لیگ هستند که بیشتر از او توانستند هنگام حضور یک یا چند بازیکن حریف در شعاع 2 متری، پاس صحیح ثبت کنند. این را در نظر بگیرید، رایس معمولا هیچ وقت گزینه زیادی برای پاس دادن نداشت. ساختار بازی دیوید مویس باعث شد تا کمترین گزینه ارسال پاس برای هر بازیکن در کل لیگ برتر به وست هم اختصاص داشته باشد (1.08).
او به شدت دوست دارد توپ را حمل کند. در میان هافبک های لیگ تنها رودری بیشتر از او حمل توپ رو به جلو داشت (702)، عددی که برای رایس 597 است. علاوه بر این مسافت طی شده رو به جلو هم دیگر جایی است که رایس تنها رودری را بالاتر از خودش می بیند.
دکلان رایس از جمله بازیکنانی است که هنگام داشتن مالکیت توپ بیشتر از بازی بدون توپ لذت می برد. این ویژگی می تواند به تطبیق یافتنش در تیم تهاجمی آرسنال کمک زیادی برساند.
حالا بهترین زمان ممکن برای برداشتن گام بعدی رایس است، زمانی که آرسنال حاضر شده رکورد نقل و انتقالات تاریخ خودش را برای او بشکند. این بازیکن به زیباترین شکل ممکن دوران خودش در وست هم را با بالا بردن جام قهرمانی لیگ کنفرانس اروپا به پایان رساند و حالا باید به دنبال جام های نقره ای ارزشمندتری باشد، در لیگ قهرمانان اروپا بازی کند و هواداران یک باشگاه دیگر را هم عاشق خودش کند. کسی چه می داند؟ شاید آخر فصلِ اول دکلان رایس در آرسنال مردم از او به عنوان یکی از به صرفه ترین انتقالات تاریخ لیگ برتر یاد کنند!
