۵)لوئیس سوارز: 1961-1970: نه، آن لوئیس سوارز نیست. لوئیس سوارز اصلی یک اسپانیایی بود و به عنوان یک مهاجم در بارسلونا به شهرت رسید. هنگامی که هلنیو هررا با بارسا درگیری پیدا کرد و به اینتر رفت، اعجوبه خود را با خود برد و او را به قیمت 250 میلیون لیر (142000 پوند انگلیس) از تیم سابقش خرید که گران ترین انتقال تاریخ فوتبال در آن زمان بود. سوارز پس از ورود به میلان، تبدیل به یک بازیساز عمیق به سبک ثبت امروزی مانند مارکو وراتی، ریکاردو مونتولیوو و آندره آ پیرلو شد. سوارز سپس تیم را به سه اسکودتی، جام ملت های اروپا پشت سر هم و دو جام بین قاره ای تشویق کرد. او 328 بازی برای اینتر انجام داد و 55 بار گلزنی کرد. او در سال های 1961 و 64 برنده توپ نقره و در سال 65 توپ برنز شد.به زبان ساده، بدون کمک سوارز، تاریخ اینتر احتمالا وجود نداشت. حتی اگر سبک کاتناچیوی هررا در دهه شصت به کار گرفته شده بود، هیچ تضمینی وجود ندارد که بدون بازیکنی با شخصیت سوارز، این سبک کاملاً روان اجرا شود تا همه چیز پیش برود. سوارز در سال 1970 اینتر را ترک کرد و سه سال قبل از بازنشستگی برای سمپدوریا بازی کرد. او ابتدا در راس اینتر و سپس چندین تیم دیگر ایتالیایی پیش از بازگشت به زادگاهش اسپانیا، جایی که مربی دپورتیوو لاکرونیا بود، به مربیگری رفت. او سپس هدایت تیم زیر 21 سال اسپانیا و سپس تیم بزرگسالان را برعهده گرفت که این تیم را به مرحله حذفی جام جهانی 1990 رساند. او از آن زمان تاکنون دو بار دیگر در نقش های موقت سکان هدایت تیم قدیمی خود را به دست گرفته است و در حال حاضر به عنوان پیشاهنگ این تیم فعالیت می کند ۴)جوزپه برگومی : 1979-1999 : بپه برگومی که مردی تک باشگاهی بود، در 758 بازی برای اینتر در تمامی رقابتها بازی کرد و در حالی که تنها یک بار (در سال 1989) اسکودتو را برای تیم آبیهای میلان به ارمغان آورد، او به تثبیت خط دفاعی که به پایان رسید کمک کرد. کسب سه جام یوفا در دهه 1990. اغلب به دلیل سبیل هایی که گاهی اوقات می پوشید به عنوان lo zio شناخته می شود، قدرت دفاعی و تطبیق پذیری برگومی (او در دفاع میانی و دفاع کناری به یک اندازه راحت بود) افسانه ای بود، و برای مدتی رکورد بیشترین بازی های یک ایتالیایی را در اختیار داشت. رقابت های اروپایی و بیشتر حضور در دربی شهر میلان رکوردهایی که هر دو در نهایت توسط پائولو مالدینی از میلان شکسته شدند. او همچنین در جام جهانی 1990 کاپیتان تیم ملی بود و در تیمی بود که در سال 1982 برنده جایزه نهایی شد.او در مجموع در چهار جام جهانی (1982، 1986، 1990 و 1998) بازی کرد، اما جالب است که هرگز در بین 81 بازی ملی خود در مسابقات مقدماتی جام جهانی حضور نداشت. او در سال 1999 بازنشسته شد و تمام 20 سال دوران حرفه ای خود را با نراتزوری گذراند و رکورد حضور در تیم را در اختیار داشت، رکوردی که اخیرا توسط یکی از معدود بازیکنانی که او را در تاریخ اینتر تحت الشعاع قرار داده اند، پشت سر گذاشته شده است. پس از بازنشستگی، او در سطح جوانان در چندین باشگاه مربیگری کرد و به یک تحلیلگر معروف برای پوشش خبری اسکای ایتالیا از سری آ تبدیل شد و اغلب با فابیو کارسا همکاری می کرد تا مسابقات برتر لیگ را فراخوانی کند.
۳)جاچینتوفاکتی: از سال 1960تا سال 1978: یکی از اولین مدافعان کناری واقعا عالی و هجومی، فاکتی یکی از بهترین هایی است که تا به حال در دفاع چپ بازی کرده است. فاکتی، یکی دیگر از بازیکنان تک باشگاهی، 634 بازی برای اینتر انجام داد (سوم تاریخ) و 75 گل به ثمر رساند که رقمی شگفت انگیز برای یک مدافع، حتی در طول 18 سال است. یکی دیگر از مردانی که برای لاگرانده اینتر بازی می کرد، هلنیو هررا از باشگاه زادگاهش ترویگلیز، جایی که به عنوان مهاجم بازی می کرد، به سن سیرو آورده شد. او به سرعت به سمت چپ خط دفاعی اینتر منتقل شد و در آنجا موقعیت را متحول کرد. جدای از مهارتش در گلزنی، او به خاطر بازی جوانمردانهاش نیز شهرت داشت - او تنها یک بار در تمام دوران حرفهایاش به دلیل تشویق کنایهآمیز داور پس از یک تماس بحثبرانگیز از زمین اخراج شد. در طول مدت حضورش در اینتر، او چهار اسکودتی را به دست آورد. در طول مدت حضورش در اینتر، او چهار اسکودتی، دو جام اروپا، یک کوپا ایتالیا و دو جام بین قاره ای را به دست آورد. پله در سال 2004 او را یکی از 125 بازیکن برتر فوتبال معرفی کرد. او همچنین در سال 1968 قهرمان اروپا با ایتالیا شد. او 70 بار کاپیتان آتزوری بود و در مجموع 94 بار در آبی ساووی بازی کرد، رکوردی که از آن زمان تنها با سه بازیکن (دینو زوف، پائولو مالدینی و فابیو کاناوارو) از آن گذشته است. فاکتی پس از دوران بازیگری اش، پست های مختلفی را در دفتر اینتر داشت، از مدیر فنی گرفته تا عضو هیئت مدیره تا در نهایت به عنوان رئیس باشگاه در سال 2004 انتخاب شد، سمتی که او تا زمان مرگش بر اثر سرطان پانکراس(لوزالمعده) در سال 2006 حفظ کرد. پس از مرگش پیراهن شماره 3 در تاریخ باشگاه برای همیشه بازنشسته شد تا به امروز، این تنها شماره ای است که هیچ بازیکن اینتر هرگز دوباره آن را نخواهد داشت. ۲)جوزپه مه آتزا :پیدا کردن عکسهایی از بازیکنان قدیمی مانند جوزپه مه آتزا که میتوانید مطمئن باشید دارای حق چاپ نیستند، دشوار است، اما من فکر میکنم که استادیومی که نام او را یدک میکشد، به خوبی نمایش تصویری است که هر اثر مه آتزا را نشان می دهد ( ورزشگاه خانگی اینتر) در ابتدا توسط آث میلان به دلیل لاغر بودن رد شد، اما مشتاقانه توسط اینتر جذب شد. نراتزوری در ابتدا از او به عنوان بازیکن دفاعی استفاده می کرد، اما یک مربی به سرعت خطا را تصحیح کرد و مه آتزا به یکی از بهترین مهاجمانی تبدیل شد که ایتالیا تا به حال تولید کرده است. رکوردهای مه آتزا بسیار زیاد است. او همچنان دارای رکورد بیشترین گل زده در اولین فصل (31) سری آ است. او 39 سال بهترین گلزن تاریخ تیم ملی بود تا اینکه جیجی ریوا رکورد خود را پشت سر گذاشت و هنوز هم این رکورد را در اختیار دارد.دومین نقطه تمام دوران او با فاصله زیادی بهترین گلزن تاریخ اینتر است - او در این باشگاه 288 گل به ثمر رساند و با اختلاف ۷۹ گلی نسبت به آلتوبلی بهترین گل زن تاریخ اینتر است .حتی قابل توجه تر این است که قدرت گلزنی مه آتزا علیرغم تمایل او به زنان و الکل بود. شناخته شده بود که او یک ساعت یا کمتر قبل از مسابقه بعد از یک شب هت تریک به ورزشگاه میآمد و هر گونه تلافی را که مدیران باشگاه برنامهریزی میکردند برطرف میکرد.
1)خاویر زانتی 1995 تا حالا : زانتی ، یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ فوتبال جهان است. زانتی در سن ۳۹ سالگی همچنان در بالاترین سطح بازی می کند و با ۸۱۹ بازی رکورد دار بیشترینبازی در تاریخ اینتر میلان است . زانتی در سال 1995 از تیم آرژانتینی بانفیلد خریداری شد (به عنوان اولین خریدی که ماسیمو موراتی مالک جدید اینتر انجام داد) و چهار سال بعد بازوبند کاپیتانی را به دست آورد. اینتر تحت کاپیتانی او در مجموع 16 جام کسب کرده است: جام یوفا ۱۹۹۸ (او در فینال گلزنی کرد)، 5 اسکودتی متوالی از ۰۶_۲۰۰۵ تا ۰۱۰_۲۰۰۹ چهار قهرمانی کوپا ایتالیا، چهار قهرمانی سوپرکاپ ایتالیا، قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا و جام باشگاه های جهان در سال ۲۰۱۰ . او هرگز در زمین به دنبال حاشیه نبود ، او به عنوان یکی از ثابتترین بازیکنان در زمین، به عنوان مثالی پیشرو است. او همچنین توانایی بازی در چند پست را داشت . او که کار خود را در اینتر به عنوان دفاع راست آغاز کرد، پس از آمدن مایکون در سال 2006، به طور یکپارچه به سمت هافبک دفاعی رفت. اخلاق کاری و عشق او به بازی افسانه ای است. آندره آ استراماچونی، سرمربی اسبق اینتر به شوخی گفت که این بازیکن آرژانتینی باید "در زمین تمرین حبس شود" تا او را برای استراحت در بازی آخر گروهی اینتر در لیگ اروپا دور نگه دارد. زانتی به خاطر فداکاری اش به باشگاه و کار خستگی ناپذیرش روی آن، بدون شک بهترین بازیکن تاریخ اینترمیلان است.
برگردان شده از سایت bleacherreport با اندکی تغییر