درین شکی نیست چه در منچستر و چه در کل دنیا ، هوداران منچستر یا از گلیزرها بدشان می اید یا کلا بی تفاوت اند . کلا کسی آنها را دوست ندارد . 

جالب اینجاست که خانواده ی گلیزر هم خودشان اصلا فوتبال دوست ندارند . آورام و جویل حاضرند ساعت ها کریکت و بیسبال ببینند تا نود دقیقه فوتبال . بخاطر همین بود که سرالکس فرگوسن مشکلی با آنها نداشت . منچستر یونایتد برای آنها یک اسب برنده و فوق العاده پولساز بود و در عوض آنها به سر الکس آزادی ی کامل داده بودند و آنطور که فرگوسن خودش در خاطراتش می نویسد آنها ۴ فاکتور از ۵ فاکتور ایده ال بودن یک مالک فوتبال را داشتند : کوچکترین دخالتی در کار سرمربی تیم نمی کردند ( کاری که ابراموویچ و برلوسکونی آشکارا می کردند) اهل خودنمایی و جلب توجه و خرید های گران قیمت و لاکچری کردن برای محبوبیت بین طرفداران و جلب توجه رسانه ها نبودند با اینکه ( شاید از خساستشان بود ولی به هر حال به نفع ما بود در حالیکه بولوسکونی و تافی در میلان و مارسی این کار را کرده بودند و ابراموویچ شوچنکو و تورس را خریده بود و سر همین ها با مورینیو و انچلوتی درگیر شد چون خوزه و کارلتو به شوچنکو و تورس نیازی نداشتند ولی چون او برایشان میلیون ها پوند داده بود باید بازی می کردند ) باشگاه را سال به سال از نظر اقتصادی ارتقا می دادند و هر کسی را هم که خواستم برایم خریدند بدون هیچ بحث و مخالفتی ( حتی رابین فن پرسی ۳۰ ساله را یک سال از قراردادش مانده بود من ۳۰ میلیون خریدم و آنها هیچ مخالفتی نکردند درصورتی که مبلغ بسیار زیادی بود ) البته مه ما بعد از ۲۰۰۸ دانه دانه ستاره هایمان یا رفتند ( مانند توز و رونالدو ) یا پا به سن گذاشته بودند . ما با همان ترکیب ۲ بار دیگر نا فینال سی ال رفتیم و به بهترین تیم تاریخ که در آن واحد ژاوی و مسی و اینیستا و بوسکتس و ماسکرانو و داوید ویا و هانری را دااشت باختیم . من خودم مربی دست بخرجی نبودم و بازیکنانی درین سطح در دنیا نبودند که بتوانم بخرم . روبن و اشنایدر و و چند فوق ستاره ی دیگر را می خواستیم که چلسی و ریال برایشان پول بیشتری می داد و خود من حاضر نبودم برای آنها هزینه ی بیشتری کنم . من و ونگر تنها بازمانده های نسل قدیم در انگلیس بودیم که با قیمت های جدید بازار سازش نداشتیم . باشگاه برایمان مثل خانه مان بود و حاضر نبودیم یک دلار اضافه خرج کنیم . بخصوص ارسن همه جوره با مالکان جدید ارسنال برای ساخت استادیوم کنار آمده بود . خب این ۴ مورد عالی برای هر مربی ای بود که یک فلسفه می خواست در تیمش ایجاد کند . آن پنجمی را اصلا نمی گویم و نیازی نیست بگویم . اگر شما فلسفه ای داشته باشید و مالک به شما اعتماد داشته باشد دیگر اصلا چه فرقی می کند مالک چه کسی باشد ؟ او بخش اقتصادی باشگاه را جلو می برد و تو و مدیر ورزشی بخش ورزشی را . تعادل مهم است . 

این جملات عین جملات سر الکس است . هواداران منچستر درین سال‌ها ۹۹ درصد ناکامی ها را گردن گلیزرها انداخته اند . البته که آنها مقصرند . ولی نه بصورت مستقیم . آنها مقصرند که فلسفه ی فرگوسن را ادامه ندادند : انتخاب یک مدیر داخلی ( سی ای او ) درجه یک که یک مدیر ورزشی درجه یک انتخاب کند که او هم یک مربی دارای فلسفه درجه یک انتخاب کند و زمان و حمایت کافی داشته باشد و تیم را به اوج برساند و در ثبات نگه دارد . 

وسط این هیاهو ها برای مالکیت و رتکلیف و شیخ جاسم سوال پیش می اید که آیا مثلث تن هاخ ، مرتاف و ارنولد از پی خودشان بر نمی آیند و مشکلی داشته اند که نیاز به یک مالک در نقش منجی باشد که بیاید پ همه چیز را تغییر دهد ؟ جواب نه است . 

پاسخ اینجاست که مثلث یک سال اخیر منچستر دارند خوب کار می کنند . منچستر بعد از یک دهه دارای مربی ای شده که فلسفه ای دارد . سیاست مدار است و از پس کار در یک باشگاه بزرگ با حاشیه های زیاد بر می اید . هوشمندانه از هرگونه درگیری با رسانه ها پرهیز می کند . اختیار تام دارد و همراه با جان مرتاف و هماهنگ با او براساس نیاز باشگاه و به اندازه برای یک بازیکن خرج می کند . براساس احتمالا ساعت ها آنالیز و بحث و پلن ا و ب و سی . دانه دانه با بازیکن های حاشیه ساز که مدت هاست افت کرده اند قطع همکاری می کند : در ابتدای کار با جسی لینگارد و پوگبا و خوان ماتا . بعد با کریستیانو‌رونالدو‌که بعدها ثبت خواهد شد . در ادامه با دخیا ، مگوایر  و احتمالا مارسیال ، الانگا، ویلیامز ، فرد ، مک تومینای ، فیل جونز ، الکس تلس و .... منچستر از یک هتل پر حاشیه برای ستاره های اورریتد و البته یک تیم بازیکن سالار به یک تیم با دیسیپلین ، نظم و سخت کوشی فوق العاده و برنامه تبدیل شده . آن طرف ما ریچارد ارنولد را داریم که یک نابغه ی اقتصادی ست و به تن هاخ و مرتاف اختیار تام داده و از دور نظارت می کند . ارزش باشگاه و ارزش سهامش را بالا می برد و تن هاخ و مرتاف را هم تا آنجا که بتواند حمایت مالی می کند . آیا منچستر با یک مالک دیگر با وجود عملکرد عالی این مثلث بهتر می شود ؟ پاسخ ... 

( ادامه دارد) 

بقلم سم مایلوستون 

از منچستر ایونینگ نیوز