!They don't give a fuck
سرمقاله ی امروز منچستر ایونینگ نیوز
بقلم سامویل لاکهرست
سال ۲۰۱۲ بود که یک سال مانده به رفتن سر الکس برادران گلیزر سهام باشگاهی که هشت سال بود خریده بودند را در وال استریت برای اولین بار ارایه دادند . یازده سال از آن زمان می گذرد و این سهام کماکان دارد بالا می رود .
۹ماه پیش که گلیزرها اعلام به فروش باشگاه کردند موج شادی هواداران میلیونی منچستر را در تمام دنیا خوشحال کرد . خبر به مانند آزادی یک کشور از زیر استعمار بود . خبری امیدبخش .
اما از همان زمان قدیمی های منچستر و خیلی از ژورنالیست های قدیمی اعتقاد داشتند که این یک بلوف است . امروز که اورام گلیزر شخصا به تمرین منچستر به نیوجرسی بود فهمیدم که شک و تردیدهای همه ی ما درست بود . منابع من به وال استریت رفتند و یک نظرسنجی مردند . از فروشنده های سهام . این عین جمله ی یکی از آنها با خنده ای تمسخر امیز بود :
انها یک سهام لعنتی منچستر را هم نمی فروشند! سهامشان فقط در هفت ماه اخیر ۱.۹۳ برابر یعنی دوبرابر شده است . تنها ضرر آنها بین سود خیلی زیاد و سود خیلی خیلی زیاد است . شما باشید می فروشید ؟
نه . ما هم اگر فقط سرو کارمان با اعداد و ارقام بود نمی فروختیم . شاید اگر مربی هایی غیر تن هاخ امسال مربی ما بودند آنها مجبور به فروش می شدند . ولی حالا نه . آنها دست برنده را دارند .



