داور سوت پایان را زد همه بر زمین ریختند تا این موفقیت را جشن بگیرند.. قهرمانی

 

در نهایت آلمان یواخیم لوو توانست در جام جهانی ۲۰۱۴ با شکست همه رقیبان از جمله پیروزی به یاد ماندنی ۷–۱ برابر برزیل میزبان و در نهایت شکست آرژانتین با اقتدار به مقام قهرمانی دست یابد. در این دوره از بازی‌ها میروسلاو کلوزه با دو گلی که در این رقابت‌ها به ثمر رساند از رونالدوی برزیلی پیشی گرفت و با ۱۶ گل بهترین گلزن ادوار جامهای جهانی لقب گرفت. همچنین آلمان تنها کشور اروپایی شد که در طول تاریخ موفق به قهرمانی در خاک قاره آمریکا شده‌است.

 

 

 

 

آنروز ماراکنا پر از کاغذ رنگی شد تا آلمان ها جشن بگیرند ..جشنی که البته پشت آن چیزهای زیادی بود.. از بردن هفت بر یک برزیل تا بردن مسی و یارانش اما ان ستاره های الان کجا هستند؟....

اولین و شاید مهمترین مورد مسعود اوزیل است .. کسی که شاید اگر نبود یوواخیم لو و تیمش خیلی زود از این تورنومنت حذف میشدند...

برای اوزیل همه چیز خوب پیش میرفت تا چهار سال بعد.. جام جهانی روسیه و حذف مداع عنوان قهرمانی به عنوان قعر نشین...زمانی که توپ از روی سر نویر رد شد و به سون رسید تا دروازه خالی را باز کند انگشت اتهامات خیلی زود به سمت اوزیل رفت ... دعوای سیاسی ..رجب اردوغان ..مهاجرها و.... اینها چیزهاییست که از ان دعوا به یاد مانده است.

 

نفر بعدی اما شورله است... او که ان توپ را روی دروازه آرژانتین فرستاد و پاس گل را داد اما او چه شد؟.

شورله 29 ساله دو سال قبل‌ به این نتیجه رسید که شاید خداحافظی از فوتبال تصمیم خوبی باشد... او گفت:” پستی‌ها بیش‌تر و بلندی‌ها کم‌تر و کم‌تر می‌شدند” و اضافه کرد که از زندگی در دنیایی که ” آسیب‌پذیری و ضعف هرگز در آن جایی ندارند” خسته شده است. هر دو بازیکن از دری خارج شدند که توسط پر مرتساکر باز شده بود، بازیکنی که دو سال قبل بازنشسته شد و فاش کرد که به دلیل فشار “غیر انسانی” فوتبال حرفه‌ای به حالت تهوع، اسهال و حمله‌های عصبی دچار شده است. 

...  گوتزه مسیری دیگر را رفت ...

در آوریل ۲۰۱۳ گوتسه با ۳۷ میلیون یورو به بایرن مونیخ پیوست؛ گرانترین انتقال بازیکن در فوتبال آلمان. او به مدت سه فصل برای بایرن مونیخ بازی کرد.

در سال ۲۰۱۶ پس از ناکامی در بایرن مونیخ ماریو به باشگاه سابقش، دورتموند، بازگشت.-

 

 .. او به باواریا رفت اما بعد از عملکرد ضعیف به دورتموند برگشت اما در دیوار زرد هم کاری نکرد... تا به قهقرا برود

...

 

شورله دچار افسردگی شد و در 29 سالگی(؟) از فوتبال خداحافظی کرد.. شاید برای خودش این بهتر باشد..

 

درک استعداد هدر رفته شورله، هوودس، گوتزه و سایرین و زیر سوال بردن پیروزی آلمان کار آسانی است. اما در واقع دستاورد لوو و تیمش با اطلاع از چگونگی پایان یافتن آن بزرگ‌تر از قبل نیز خواهد شد:  موفقیت با تیمی که به صورت خودکار عمل نمی‌کرد بلکه گرد یک هدف جمع شده بود.

 

به هر حال در فوتبال تیم مهمتر از فرد است ما هرگز ان جادوی اوزیل را  دیگر نمیبینیم..اما میتوان گفت..ک0

در مسابقه فوتبال و در فرصت زندگی، زمان محدود است و زمانی که به پایان برسد، قابل برگشت و جبران نیست. در هر دو عرصه، پیروزی یا شکست کاملا بستگی به تلاش و مهارت‌های ما دارد. اینکه چگونه می‌توانیم از همکاری با دیگری برای پیشبرد اهدافمان بهره ببریم، چگونه بدون آسیب رساندن به رقیبان و حریفان، می‌توانیم موانع را پشت سر بگذاریم و به هدف برسیم، در فوتبال و در زندگی نتیجه‌ی یکسانی دارد. -