این جاناتان است؛ متولد سال ۱۸۳۲. همان سالی به دنیا آمده که داروین برای نخستین بار پا به آفریقا گذاشت، گوته -شاعر و نویسندهی آلمانی- مُرد، یونان رسما از امپراتوری عثمانی مستقل شد و ویلیام گریسن برای مقابله با بردهداری انجمنی در نیوانگلند راهاندازی کرد.
وقتی ۳۰۰ زن و مرد برای ابتداییترین حقوق زنان در آمریکا دست به تجمع زدند، جاناتان ۱۶ ساله بود.
۱۷ساله بود که شوپن از دنیا رفت، ۱۸ ساله بود که کالیفرنیا به جمعِ دیگر ایالات پیوست، ۱۹ساله بود که روزنامهی نیویورکتایمز راهاندازی شد و ۳۳ ساله بود که جنگهای داخلی آمریکا به پایان رسید.
در ۵۷ سالگیاش برج ایفل به روی عموم باز و آدولف هیتلر متولد شد. ۵۸ ساله بود که ونگوگ به زندگیاش پایان داد. در ۷۴سالگیِ او برای نخستین بار در یک کشور تمام زنان و مردان یک جامعه حق رای یافتند. ۸۲ ساله بود که جنگ جهانی اول آغاز شد و ۸۳ ساله بود که اینشتین نظریهی نسبیت عام را منتشر کرد.
۱۰۷ ساله بود که دومین جنگ جهانی آغاز شد اما برای نخستین جام جهانی فوتبال زنان، جاناتان میبایست ۱۳۸ ساله میشد. یکسال جوانتر بود که اولین انسان پا بر کرهی ماه گذاشته بود.
رمان ۱۹۸۴ ارول وقتی منتشر شد او ۱۱۷ساله بود و کسی تصور نمیکرد آن جهان محقق شود. اگرچه ۱۵۱سالگیاش مصادف است با تاریخ تولد رسمی اینترنت است، امروز جهانِ ارول دور از ذهن نیست.
جاناتان هنوز ساکن جزیرهی سنت هلن و ۱۹۱ ساله است. اینها وقایع یک عمر بیولوژیک است که هنوز به انتها نرسیده. مشاهدات فرضی یک لاکپشت از حرکت کندِ تمدن انسان. (از توییتر: علی صدر)