قلب هر فوتبالدوستی با تماشای عکسهایی که از ورزشگاه آزادی منتشر میشود به درد میآید.
به گزارش طرفداری، در روزگاری که ژاپن و کره جنوبی خودشان را از فوتبال آسیا جدا کردهاند و بازیکن به تیمهای بزرگ دنیا منتقل میکنند، در ایامی که 5 لیگ معتبر جهان بهواسطه کوچ ستارههایشان به لیگ عربستان کاسه چه کنم چه کنم به دست گرفتهاند و سرمربی لیورپول از تصمیمسازان فوتبال درخواست میکند تا تدبیری برای مهار دلارهای این غول آسیایی بیاندیشند، چرخهای زنگزده لیگ باشگاهی ایران امروز به حرکت میافتد و قرار است دیدار قهرمان سهگانه فوتبال ایران، تیمی که همین سه سال قبل نایبقهرمان آسیا شد، بدون حضور تماشاگر برگزار شود.
در روزهایی که رقبای نمایندگان ایران در لیگ قهرمانان آسیا، هر فوقستارهای در دنیای فوتبال را که میلشان بکشد جذب میکنند، عکسهایی از ورزشگاه آزادی در فضای مجازی منتشر میشود که دل هر عاشق فوتبالی را به در میآورد. حتی آنهایی که از چند فرسخی ورزش فوتبال هم رد نمیشوند با تماشای این تصاویر سری به نشانه تأسف تکان میدهند و لب به دندان میگزند.
اولین ورزشگاه بینالمللی فوتبال ایران حال و روزگار خوبی ندارد. در تمام سالهایی که کشورهای آسیایی ورزشگاههای کوچک و بزرگ میساختند، ما دلخوش بودیم به همین ورزشگاه آزادی و حالا این استادیوم پیر باید یکی دو ماه دیگر این چنین زشت و عریان میزبان ستارههای بزرگ فوتبال دنیا باشد. کمی به عکسها نگاه کنید. ورزشگاهی که احتمالا قرار است مدتی دیگر از امثال کریستیانو رونالدو و سادیو مانه میزبانی کند، به چنین وضعیتی افتاده و نخالههای روی سکوها شرایطش را به سمتی پیش بردهاند که حتی سیما نیز نمیتواند نماهایی زیبا که هیچ حتی متوسط از سکوهای آن پیدا کند و پخش بازی پرسپولیس و آلومینیوم نیز در هالهای از ابهام قرار دارد.
روزهای خوبی نیست. نه حال ما خوب است، نه حال فوتبال. تیم ملی به دنبال بازی با قرقیزستان و افغانستان است... ورزشگاه آزادی عریانتر از همیشه فریاد بیپناهی سر میدهد و پرسپولیس و استقلال شدهاند بچههای سرراهی.
قرار ما این نبود. این بود اتوپیای ما؟ مگر قرار نبود فوتبال آرمانشهر ما باشد؟ مگر قرار نبود در اوج گرفتاری، با فوتبال شادی و هلهله کنیم؟ مگر فوتبال تنها دلخوشی این مردم نبود؟ همین را هم قرار است از دست بدهیم؟
قرار ما این نبود...