کشف جدید کیهان شناسی: تحقیقات u Ottawa سن جهان را 26.7 میلیارد سال نشان میدهد، نه 13.7 میلیارد سال ! ?
طبق یک مطالعه جدید که مدل کیهان شناسی غالب را به چالش میکشد و نور جدیدی را بر "مسئله غیر ممکن کهکشان های اولیه" میاندازد، جهان ما میتواند دو برابر تخمین های فعلی قدیمی باشد. راجندرا گوپتا، استاد کمکی فیزیک در دانشکده علوم دانشگاه اتاوا کانادا میگوید: مدل تازه ابداع شده ما زمان تشکیل کهکشان ها را چندین میلیارد سال افزایش میدهد و باعث میشود جهان 26.7 میلیارد سال سن داشته باشد و نه 13.7 میلیارد سال، آنطور که قبلا تخمین زده شده بود. برای سال ها، ستاره شناسان و فیزیکدانان، سن جهان ما را با اندازه گیری زمان سپری شده از انفجار بزرگ و با مطالعه قدیمی ترین ستارگان و همینطور بر اساس انتقال به سرخ نوری که از کهکشان های دور میآیند، محاسبه کرده اند. در سال 2021، به لطف تکنیک ها و پیشرفت های جدید در فناوری، سن جهان ما با استفاده از مدل تطابق لامبدا-CDM حدود 13.797 میلیارد سال برآورد شد. با این حال، بسیاری از دانشمندان از وجود ستارگانی مانند "متوشالح" که به نظر میرسد قدیمی تر از سن تخمینی جهان ما هستند و کشف کهکشان های اولیه در وضعیت پیشرفته تکاملی که توسط تلسکوپ فضایی جیمز وب امکان پذیر شده است، متحیر شده اند. این کهکشان ها که تنها 300 میلیون سال پس از انفجار بزرگ وجود دارند، به نظر میرسد که سطحی از بلوغ و جرم دارند که معمولا با میلیارد ها سال تکامل کیهانی مرتبط است. علاوه بر این، اندازه آنها به طرز شگفت آوری کوچک است و لایه دیگری از رمز و راز را به معادله اضافه میکند. نظریه نور خسته زویکی پیشنهاد میکند که انتقال نور از کهکشان های دور به سرخ به دلیل از دست دادن تدریجی انرژی توسط فوتون ها در فواصل کیهانی وسیع است. با این حال، با مشاهدات در تضاد است. اما گوپتا دریافت که «با اجازه دادن به این نظریه برای همزیستی با جهان در حال انبساط، تفسیر مجدد انتقال به سرخ به عنوان یک پدیده ترکیبی، نه صرفا به دلیل انبساط، ممکن میشود». علاوه بر نظریه نور خسته زویکی، گوپتا ایده تکامل "ثابت جفت" را همانطور که توسط پل دیراک فرض شده است، معرفی میکند. ثابت های جفت، ثابت های فیزیکی بنیادی هستند که بر برهمکنش های بین ذرات نظارت میکنند. به گفته دیراک، این ثابت ها ممکن است در طول زمان تغییر کرده باشند. با اجازه دادن به آنها برای تکامل، بازه زمانی شکل گیری کهکشان های اولیه مشاهده شده توسط تلسکوپ وب در انتقال به سرخ میتواند از چند صد میلیون سال به چند میلیارد سال افزایش یابد. این توضیح عملی تری برای سطح پیشرفته تکامل و جرم مشاهده شده در این کهکشان های باستانی ارائه می دهد. علاوه بر این، گوپتا پیشنهاد میکند که تفسیر سنتی «ثابت کیهانی»، که نشان میدهد انرژی تاریک مسئول انبساط سریع جهان است، نیاز به تجدید نظر دارد. در عوض، او ثابتی را پیشنهاد میکند که تکامل ثابت های جفت را نشان میدهد. این تغییر در مدل کیهان شناسی به حل معمای اندازه های کوچک کهکشان های مشاهده شده در کیهان اولیه کمک میکند و امکان رصد دقیق تر را فراهم میکند.
مدل جدید محاسبه عمر جهان، چگونه مشکلات موجود را برطرف میکند؟ راجندرا گوپتا استادیار فیزیک دانشکده علوم دانشگاه اتاوا که محقق اصلی این پژوهش است، دریافته که اگر اجازه هم زیستی نظریه نور خسته با جهان درحال انبساط را بدهیم، پذیرش مجدد سرخگرایی به عنوان یک پدیده هیبریدی و نه پدیدهای محض که بر اثر انبساط به وجود آمده، ممکن میشود. گوپتا همچنین از ایده "ثابت جفتسازی" صحبت میکند که فرضیه آن توسط پل دیراک مطرح شده است. ثابت های جفتسازی از جمله ثابت های بنیادی علم فیزیک هستند که بر برهمکنش های میان ذرات حکم فرمایی میکنند. به گفته دیراک، این ثابت های میتوانند در طول زمان متفاوت باشند. اگر اجازه تکامل آن ها را بدهیم، پنجره زمانی برای تشکیل کهکشان های اولیه ای که با سرخگرایی بالا توسط تلسکوپ جیمز وب دیده شدهاند، از چند صد میلیون سال به چند میلیارد سال قابل افزایش است. در این حالت، راحت تر میتوان سطح پیشرفت و اندازه کوچک این کهکشان ها را توضیح داد.
منبع: آرشیو مقالات انجمن سر به هوایان
@articles_SGA