بالاخره انتقال بزرگ هم انجام شد و نیمار برزیلی پیراهن الهلال را پوشید. نه؛ دیگر جذب ستارههای دست دوم و از رده خارج، سعودیها را راضی نمیکند. آنها دنبال بهترینها هستند و اگر اهل و عیال لیونل مسی هم رضایت داده بودند، امروز با ابهت تمام الکلاسیکوی صحرا را اکران میکردند. این روزهای فوتبال عربستان را قبلا فقط در خواب میتوانستیم ببینیم؛ این که هر ساعت طیاره یک ستاره جدید در خاک ریاض فرود بیاید، این که کریم بنزما پاس بدهد و حمدالله رزاق گل بزند، این که کریس رونالدو با ششصد میلیون فالوور در اینستاگرام به زبان عربی برای رقبا کری بخواند. این یک ماجراجویی کور و ریختوپاش بر اساس لذتجوییهای آنی نیست. آنها در حال به روزرسانی تصویر عربستان برای دنیای بدون نفت هستند، فردایی که اگر امروز فکرش را نکنند، سخت گرفتار خواهند شد.
همین چند روز پیش صفحه توییتری منتسب به پادشاهی عربستان در پیامی دردناک از رایگان شدن حق پخش تلویزیونی لیگ این کشور برای ایرانیها خبر داد. قصه ما، قصه طفل جگرسوختهای است که بچه همسایهاش تلویزیون رنگی خریده و حالا با تبختر و تفاخر او را دعوت میکند به تماشای برنامه کودک در خانه خودشان. بماند که روزگاری همه اهل محل محو چراغانی حیاط ما بودند. حالا اما خیلی چیزها عوض شده است
تازگیها هم فاکتورسازان فعال در فضای مجازی سنگر جدیدی یافتهاند به نام «خود تحقیری» و هر منتقدی را با این برچسب میرانند. نه رفقا، ما خود تحقیر نیستیم. ما فقط عاشق و دلباخته وجب به وجب خاک ایرانیم؛ حسی که خیلی از شما هرگز آن را نمیفهمید. غلیان همین عرق و علاقه است که باعث میشود بابت این پسافتادگی، سلول به سلول مغزمان تیر بکشد، عذاب بکشیم از این که در روزهای جذاب شبهجزیره، آن تصویر زننده از مخروبه آزادی مخابره میشود. فرض محال که محال نیست؛ کاش شما هم ایران را به اندازه ما دوست داشتید، بلکه میفهمیدید چقدر دردناک است کشوری که پنجاه سال پیش میزبان بازیهای آسیایی بود، امروز دعوت به دریافت تصویر مجانی از سور و سات همسایه شود. ما خودمان روزی به دیگران صدقه میدادیم...
دکتر رسول بهروش _ *ورزشمدیا*
پ ن:آهنگ :Khosham Khosham_Hassan Shamaizadeh