فرصتی دست داد تا در مهمانی پیشکسوتان تیم پرافتخار و بزرگ پاس حاضر شوم و دیداری با بزرگان و قدیمیهای تیم داشتم. همواره از پاس به عنوان قطب سوم فوتبال ایران یاد میشد؛ پاس طرفداران پروپا قرص خود را داشت و همیشه بازیهای این تیم جذاب و تماشایی بود؛ یاد آن ایام بخیر. چه دورانی بود؛ چه فوتبالی. در تاریخ فوتبال این سرزمین، معدود تیمهایی بودهاند که برای خود مکتبی داشتند و یکی از آنها پاس تهران بود؛ از همین مکتب بازیکنان بزرگی همچون: حسن حبیبی، همایون شاهرخی، حشمت مهاجرانی، محمود یاوری، مهدی مناجاتی، حسین فرکی و بسیاری دیگر که نام بردن از آنها خود کتابی مفصل است، قدم به فوتبال این مرز و بوم گذاشتند، به تیم ملی رسیدند، لژیونر شدند، مربیان نامداری لقب گرفتند و افتخارات پرشماری را رقم زدند. پاس در طول تاریخ پنجاه و چهار ساله خود افتخارات و قهرمانیهای پرتعدادی را در رقابتهای مختلف بهدست آورده است. از جمله مهمترین آنها میتوان به هشت قهرمانی در رقابتهای لیگ فوتبال کشور و یک قهرمانی ارزشمند در مسابقات جام باشگاههای آسیا اشاره کرد. با تمامی این افتخارات و تاریخی پرشکوه، پاس دیگر وجود خارجی ندارد و تنها چیزی که از آن باقی مانده، یک نام بلندآوازه است و همین دورهمی پیشکسوتانش! در مکتب پاس، اخلاق و انضباط حرف اول را میزد. جای خالیاش در فوتبال ایران احساس میشود، اما همچنان امیدی برای شکلگیری مجددش وجود دارد؛ به امید آن روز.
