من 15 ساله فوتبال رو حرفه ی نگاه کردم ، مطالعه کردم و حتی تا سه چهار سال پیش وبلاگ داشتم؛"فوتبال یعنی زندگی".
قبلا دو بازی لیگ برتر انگلیس بود و یه سری آ و یه لالیگا . دوتا چمپیونز لیگ. فوتبال هارومیجویدی و خبر گذاری های خارج و ایرانی خبراشون یا بعد بازی اینا بود یا تحلیل اساسی . یادمه برای الکلاسیکو های دوران اول مسی رونالدو نزدیک 18 تا مقاله پرینت میگرفتم و از مقایسه مورینیو با مایکیاولی یا ترجمه یادداشت کرایف . خیلی پر بود از نظر از مقاله از ری ویو . سرعت بازی ها کم بود یعنی زود میگذشت .
حالا سرعت کم شده ، و اونقدر مطلب زد و کرکر الکی هستش و پیش برنامه پس برنامه زرد که کل نود دقیقه رو هواست و فقط چند دقیقه هیلایت و یه صحنه. فقط ایران نیست قبلا تیری آنری و جیمی کرگر و گری نویل و ریچارد و کین نبود که مسخره بازی دربیارن.
خبرا فقط یا مسی و رونالدو و زلاتان در پیری ریدن یا فقط خبرای امبپاپه یا هالند . همیشه میپرسم بابا این همه فوتبالیست این همه تاکتیک این همه نظر و مجله چرا همش ایناست. بابا فقط که انگلیس و اسپانیا نیست که دربی هلند یا پرتغال یا اصلا آرژانتین و برزیل . رسانه ها گیر دادن به خبرای زرد : تجاوز فلانی ، خانه لوکس دیگری، جواهرات آن یکی کفش و شرت دوست ما.... نمیدونم
کامنتا هم فقط فوش فقط ناسزا . به همدیگه . کری نیست فوشه. قبلا همه خاکستری بودن . الان یا سیاه یا سفید،
سعی کردم کوتاه بنویسم شبیه شما بنویسم
ولی فکر میکنم تو زندان رسانه و فوش و نتیجه گرفتار شدم . فوتبال دیگه نمیچسبه
برای شما هم؟
پی نوشت : حرفام تلخی داشت گفتم یه عکس مسخره بزرام