دو تیم ناپولی و لاتزیو در چارچوب هفته سوم سری آ در فصل 2023/24 به مصاف یکدیگر رفتند. برتری 2-1 شاگردان مائورتسیو ساری برابر قهرمان سال گذشته سری آ یعنی ناپولی، باعث شذ تا کمی فشار را از روی تیم خود پس از دو شکست پیاپی بردارد. ناپولی نیز زیرنظر رودی گارسیا، سرمربی جدید خود که تا به الان بازی‌های خوبی را پشت سر گذاشته بود، متحمل اولین شکست فصل شد. به همین بهانه به آنالیز فنی این مسابقه می‌پردازیم:

ترکیب دو تیم و چینشی که در ادامه برای آن در نظر گرفته شد

ناپولی در این دیدار همانند دیدارهای گذشته خود از سیستم 3-3-4 استفاده کرد. در این فصل ناپولی با حضور بازیکنی همچون فرانک زامبو-آنگیسا، تصمیم گرفت هافبک کامرونی را کمی روبه‌جلوتر بازی دهد و این استانیسلاو لوبوتکا باشد که عقب‌تر از دو هافبک خود بازی می‌کنند. زامبو آنگیسا با قرار گرفتن در بین پیوتر زیلنسکی و لوبوتکا سعی در پیروزی برابر هافبک‌های لاتزیو در درگیری‌های میانه زمین داشت.

لاتزیو نیز همچون ناپولی از سیستم 3-3-4 استفاده کرد. استفاده از 3 هافبک سریع که خط هافبک کامادا-کاتالدی-آلبرتو را شکل می‌دهد، نشان می‌دهد که پایه و اساس این سیستم مبتنی بر سرعت بازیکنان و دوندگی است. در خط حمله نیز با حضور فلیپه اندرسون، ماتیا زاکانی و چیرو ایموبیله نیز این مسئله بسیار روشن است.

ناپولی در اغلب حملات خود سعی داشت از سیستم 4-3-3 استفاده کند. پیوتر زیلنسکی به خط حمله ملحق می‌شد و این جیووانی دی‌لورنزو و ماتیاس الیویرا بودند که در خط هافبک کنار فرانک زامبو آنگیسا حاضر شدند. استانیسلاو لوبوتکا نیز یک خط عقب می‌رفت و دفاع سه نفره را در کنار رحمانی و خسوس شکل می‌داد.

لاتزیو نیز از همان ابتدای کار با سیستم 1-5-4 بازی را آغاز کرد. دو وینگر تیم یعنی فلیپه اندرسون و ماتیا زاکانا در سمت راست و چپ خط هافبک حاضر می‌شدند و خط هافبک لاتزیو نیز به صورت سه نفره در راستای حرکت این دو هافبک کناری حرکت می‌کردند و چیرو ایموبیله نیز به عنوان تک مهاجم لاتزیو عمل می‌کرد.

همچنین لازم به ذکر است که شاگردان ساری در این مسابقه تلاش کردند در دقایق اولیه، خط دفاع خود را بالا بیاورند و با این حرکت هم قابلیت خوبی در آفسایدگیری داشته باشند و به ناپولی اجازه فرار را ندهند. به نوعی از جلو به تیم رودی گارسیا فشار وارد می‌کردند.

پرسینگ قدرتمند دو تیم

همانطور که بالاتر هم گفته شد، تیم میهمان تصمیم گرفت تا با استفاده از خط هافبک سه نفره و سریع کامادا-کاتالدی-آلبرتو، جنب و جوش را در میانه زمین بالا ببرد. همین مسئله باعث شد تا دایچی کامادا در سمت راست و لوئیس آلبرتو در سمت چپ دو بازیکنی بودند که بسته به جناحین با وینگر و چیرو ایموبیله به جلو می‌رفتند و اجازه نمی‌دادند که ناپولی آب خوش از گلوی خود پایین برد. اینجا بود که استانیسلاو لوبوتکا دست به کار می‌شد و با حرکت در میان بازیکنان پرس کننده، از یار خود تقاضای پاس می‌کرد تا پرس حریف را بشکند.

ناپولی نیز سعی می‌کرد با چهار بازیکن و از جلو به تیم حریف فشار بیاورد. پیوتر زیلنسکی و استانیسلاو لوبوتکا دو بازیکنی بودند که از خط هافبک به خط حمله ملحق می‌شدند تا با دوندگی اجازه خلق موقعیت را به لاتزیو ندهند. ویکتور اوسیمن نیز به همراه دو بازیکن ذکر شده به عنوان یار ثابت در پرسینگ شرکت می‌کردند و متئو پولیتانو در سمت راست و خویچا کواراتسخلیا در سمت چپ بسته به موقعیت توپ، به سه بازیکن ثابت ملحق می‌شدند.

بیلدآپی که از سوی لاتزیو با فضاسازی شکل می‌گرفت

لاتزیو اغلب برای خلق موقعیت خود نیز از همان دو هافبک مطرح خود یعنی دایچی کامادا و لوئیس آلبرتو استفاده می‌کرد. کامادا به عنوان هافبک راست و آلبرتو به عنوان هافبک چپ در حملات شرکت می‌کردند و با توجه به پرس سنگین ناپولی که با تعداد بالایی بازیکن شکل می‌گرفت، سه بازیکن مشغول به بستن فضاها می‌شدند و اینجا بود که کامادا با استفاده از هوش خود و فرار فلیپه اندرسون در فضایی خالی، این پرس را می‌شکست و وینگر برزیلی را صاحب توپ می‌کرد. حرکتی در نهایت به گل دیدنی هافبک اسپانیایی لاتزیو ختم شد.

سوئیچ وظایف وینگرهای ناپولی؛ عامل اصلی خلق موقعیت ناپولی

ناپولی در این مسابقه که از دو وینگر تکنیکی و سرعتی استفاده کرده بود، اصرار بسیار زیادی بر تعدد بازیکنان در خط حمله داشت و به همین دلیل هم از بازیکنی مثل پیوتر زیلنسکی استفاده می‌کرد. این موضوع باعث شد تا هنگامی که وینگری در سمت چپ یا راست صاحب توپ است، دیگر وینگر به مرکز محوطه جریمه برود و این فولبک آن منطقه باشد که جای خالی وینگر به مرکز رفته را پر کند. به عنوان مثال در تصویر زیر ملاحظه می‌کنید که متئو پولیتانو در هنگام مالکیت خویچا کواراتسخلیا در سمت جپ، به مرکز محوطه جریمه رفته است و این جیووانی دی‌لورنزو است که جای خالی او را پر می‌کند.

دقیقاً با 180 درجه تفاوت این اتفاق مجدداً رخ می‌دهد و پولیتانو که در عقب زمین در حال حرکت است، دی‌لورنزو صاحب توپ می‌شود و این وینگر گرجستانی است که به مرکز می‌رود و ماتیاس اولیویرا نیز از پشت محوطه جریمه حرکت می‌کند تا جای خالی کواراتسخلیا را پوشش می‌دهد.

چشمه‌ای از توتال فوتبال که بازیکنان لاتزیو اجرا می‌کردند

بی‌شک یکی از مهم‌ترین اصول توتال فوتبال معروف به پر کردن جای خالی بازیکنان توسط دیگر هم‌تیمی‌ها مربوط است. اتفاقی که در هنگام پرسینگ شاگردان مائوریتسیو ساری به شدت دیده شد. هنگامی که لاتزیو قصد داشت پرس خود را سنگین کند، ساری تصمیم گرفت تا سیستم خود در هنگام پرس را دو مهاجمه کند و با 2-4-4 بازی کند. اینجا بود که به نوبت لوئیس آلبرتو و دایچی کامادا در خط حمله به چیرو ایموبیله ملحق می‌شدند تا به او در تحت فشار گذاشتن مدافعان حریف کمک کنند. نکته‌ای که توجه ما را جلب می‌کند به قسمتی برمی‌گردد که با تغییر جناح توپ از سمت چپ لاتزیو به راست، لوئیس آلبرتو که در خط حمله حضور داشت، به عقب و خط هافبک می‌رود تا دایچی کامادا بلافاصله به خط حمله ملحق شود و به سرعت یک بازیکن تازه نفس‌تر به محدوده‌ای که به او سپرده شده برود تا به پرسینگ تیم سفیدپوش کمک کند. مسئله‌ای که در طول مسابقه بارها و بارها استفاده شد.

لاتزیو چگونه ورق را به نفع خود برگرداند؟

لاتزیو که از همان اولین دقیقه به پرسینگ با سیستم 1-5-4 علاقه داشت، تصمیم گرفت که کمی خط پرس خود را عقب تر بیاورد تا به مدافعان ناپولی اجازه بدهد که تا میانه زمین بالاتر بروند. همچنین این تیم فاصله بین 5 بازیکن میانه زمین را کم کرد و همین تغییر جزئی در نیمه دوم باعث شد تا ناپولی که اغلب توپ‌های خود را از میان بازیکنان پرس‌کننده عبور می‌داد، توپ را از دست بدهد و با یک ضدحمله، دایچی کامادا به اولین گل خود در سومین بازی برای لاتزیو برسد.

پس از گل؛ تقابل Park The Bus و All Out Attack!

گل دایچی کامادا باعث شد تا لاتزیو به طور کامل به حالت دفاعی برود و به ضدحملات چشم بدوزد. ناپولی نیز که از همان ابتدا علاقه بسیار زیادی به حمله با تعداد بالای بازیکنان خود داشت، تصمیم گرفت تا بازیکنان خود را به محوطه جریمه لاتزیو بفرستد.

پیش‌تر که متئو پولیتانو و پیوتر زیلنسکی و خویچا کواراتسخلیا در محوطه جریمه در کنار ویکتور اوسیمن حضور داشتند اما پس از گل به ثمر رسیده از سوی لاتزیو، باعث شد تا فرانک زامبو آنگیسا نیز به محوطه جریمه برود و جیوانی دی‌لورنزو نیز پشت محوطه جریمه حاضر باشد. ماتیاس الیویرا و استانسیلاو لوبوتکا نیز نزدیک به یک سوم تهاجمی ناپولی حضور داشتند و سعی داشتند تا نزدیک به بازیکن صاحب توپ حرکت کنند که منجر به لو دادن توپ نشود. در سمت راست نیز این وظیفه با دی‌لورنزو انجام می‌شد و اولیویرا در پشت محوطه جریمه حضور پیدا می‌کرد.

لاتزیو نیز که در یک سوم دفاعی خود حاضر بود، سعی می‌کرد تا با دریافت توپ و سپردن آن به بازیساز اصلی و استارت چیرو ایموبیله که جلوتر از تمام بازیکنان لاتزیو حاضر بود و در میانه زمین حرکت می‌کرد، ضدحمله ای را ترتیب دهد. همانند صحنه زیر که به یکباره از حالت چینش ده نفره در محوطه جریمه تیم مائوریتسیو ساری، لاتزیو خارج شد و لوئیس آلبرتو موفق شد ایموبیله را پشت مدافعان صاحب توپ کند اما با مدیریت مدافعان ناپولی و مطلع کردن الکس مرت برای خروج از دروازه، این دروازه‌بان ایتالیایی از باز شدن دروازه خود برای سومین بار جلوگیری کرد.

نتیجه گیری

ناپولی در این مسابقه بسیار زهردار در امور تهاجمی حاضر شد اما تیم لاتزیو به خوبی سعی داشت تا فضاها را ببنددد و از طرفی با پیدا کردن نقطه ضعفی از حریف، بارها از همان ناحیه شروع به ضربه زدن کند. ناپولی رودی گارسیا تا به اینجا چه از لحاظ سبک بازی و چه لحاظ نتیجه و امتیازگیری، عملکرد نسبتاً خوبی را داشته است و از طرفی نیز لاتزیو با مائوریتسیو ساری جلوی غرق شدن در باتلاق را گرفت تا به اولین امتیازات خود در این فصل و در یکی از حساس‌ترین دیدارهای خود، دست یابد.