ابراهیموویچ: زبان یه مساله جدی بود و من بیشتر با بازیکنایی بودم که انگلیسی حرف می زدن؛ آنری و مکسول. ولی خیلی خوب با همه دوست شده بودم. مسی، ژاوی و اینیستا آدمای خوب و صمیمی هستن. تو زمین فوق العاده بازی می کنن و خیلی راحت میشه باهاشون ارتباط برقرار کرد. اصلا این جوری نیستن که خودشون رو بگیرن یا بگن من بهترینم. در ضمن تو رختکن بارسا اصلا از رژه مد خبری نیست. چیزی که تو ایتالیا زیاد دیدم. مسی و بقیه بازیکنا لباس معمولی می پوشیدن.
البته گواردیولا بعد هر جلسه تمرینی می اومد و با من حرف می زد. اون واقعا می خواست من بخشی از این تیم باشم. البته بارسا هم اتمسفر خاصی داشت. از همون روز اول اینو حس کردم. بارسا مث یه مدرسه بود. درست مثل آژاکس. ولی خوب داریم در مورد بهترین تیم دنیا حرف می زنیم. من انتظار دیگه ای داشتم. ولی برخلاف توقع من، اینجا همه آروم و مودب بودن. گاهی با خودم می گفتم اینا فوق ستاره هستن ولی مث بچه مدرسه ای ها رفتار می کنن. شایدم این خوبه و من نمی دونم. نمی تونستم تعجب نکنم. واقعا این بازیکنا اگه تو ایتالیا بودن چی کار می کردن؟ اونجا مث خدا می شدن.