پس از علنی شدن اختلافات شدید میان اریکتنهاخ و جیدون سانچو، بسیاری از هواداران تیم امیدوار بودند این قضیه با کوتاه آمدن طرفین و یک بغل و روبوسی ختم بخیر شود.
اما پس از عدم عذرخواهی بازیکن از سرمربی تیم بابت توهین و اعتراض به وی در شبکهی اجتماعی، باشگاه منچستر در بیانیهای رسمی اعلام کرد سانچو تا اطلاع ثانوی حق شرکت در تمرینات گروهی تیم را ندارد.
اما درین میان حق با چه کسی است؟
آیا سانچو واقعا همانطور که ادعا میکند مورد ظلم واقع شده و مستحق تشویق است نه توبیخ؟
این بازیکن با هزینه گزاف 70 میلیون پوند بعلاوه 375 هزار پوند حقوق هفتگی:
- هیچ کار خاصی در زمین بازی انجام نمیدهد
- به موقع در تمرینات حاضر نمی شود
- به تمرینات بیتوجه است و کم کاری دارد
- به دلیل عدم آمادگی به سختی بیشتر از 60 دقیقه میتواند بازی کند
- فصل گذشته توسط تن هاخ برای ریکاوری ذهنی دو ماه به مرخصی فرستاده می شود ولی به رفتار سابق خود ادامه میدهد.
اما برخی در داخل و خارج از باشگاه معتقد هستند که تن هاخ وقتی از کارهای او خسته شده بود نباید در مطبوعات در مورد او صحبت می کرد.
منچستر در طول سالیان اخیر از سومدیریتی رنج میبرد که بازیکنان ظاهرا بزرگی که ذهنیت درستی نداشتن مثل مارسیال، پوگبا، مگوایر، سانچو و... رو جذب کرد!!
بازیکنانی که بخاطر قیمت بالاشون همیشه در جایگاه بالاتری نسبت به سرمربی تیم قرار داشتن.
در یک سیستم درست هرگز بازیکنی در هیچ سطحی حتی نمیتونه به این قضیه فکر کنه که برعلیه سرمربی تیمش در فضای مجازی بیانیه بده، اونم وسط فصل, اونم بازیکنی که یکی از بیشترین حقوقها رو میگیره و بدترین نمایش هارو رو ارائه میده!!!!
شاید خیلیها بگن حق با سانچو هست اما یونایتد برای خروج ازین منجلابی که وودوارد و گلبزرها ساختن به شخصیتی دقیقا مثل تن هاخ در رأس کادر فنیاش نیاز دارد.
بی رحم، قاطع، مسئولیت پذیر، رک، منضبط و البته با دانش و مدرن.
تن هاخ تمام چیزی که از تیمش انتظار دارد را اینطور بیان میکند: «برای بازی در منچستر یونایتد همیشه باید در سطح مشخصی از آمادگی باشید»
شاید همه مربیان سابق منچستر همین حرف را گفته باشند اما اینبار تنهاخ به پشتوانهی اختیاراتی که دارد میتواند قاطعانه روی برنامهش باقی بماند، عدم قبول همکاری با رانگنیک و کنار گذاشته شدن رونالدو نشان از تثبیت جایگاه سرمربی باشگاه دارد.
البته هیچ سرمربی بزرگی درطول تاریخ بدون نقص نبوده و این انتظار از تنهاخ هم نمیرود اما مسیری که باشگاه از نظر فوتبالی درآن قرار دارد روشن بنظر میرسد.
و در آخر، قطعا اگر منچسترِ تنهاخ از این زخم کاری جان سالم درببرد، بسیار قویتر از گذشته به کار ادامه خواهد داد.
In Erik We Trust ?