|
در میان عاشقان عاقل مبا خاصه اندر عشق این لعلین قبا دور بادا عاقلان از عاشقان دور بادا بوی گلخن از صبا گر درآید عاقلی گو راه نیست ور درآید عاشقی صد مرحبا مجلس ایثار و عقل سخت گیر صرفه اندر عاشقی باشد وبا ننگ آید عشق را از نور عقل بد بود پیری در ایام صبا خانه بازآ عاشقا تو زوترک عمر خود بیعاشقی باشد هبا جان نگیرد شمس تبریزی به دست دست بر دل نه برون رو قالبا
معنی شعر: این غزل عاشقانه مولانا نیز به ستایش و توصیف عشق میپردازد. مشخصا وی پرهیز از عقل را در راه عاشقی ستایش میکند. در تمامی ابیات، وی به عناوینی مختلف (عاقل مبا، عاقلی گو راه نیست و…) به این نکته که عقل و عشق با یکدیگر در تضاد هستند میپردازد. این شعر قطعا یکی از بهترین اشعار عاشقانه مولانا است. |