والنسیا در جدالی جذاب و عجیب موفق شد اتلتیکو مادرید دیگو سیمئونه را با نتیجه 3-0 شکست دهد. اتلتیکومادرید حالا با 4 دیدار و تنها 7 امتیاز، فصل خوبی را شروع نکرده است. آن‌ها در رتبه هفتم قرار دارند. والنسیا نیز که فصل گذشته، فاصله کمی تا سقوط به سگوندا دیویژن داشت، حالا با کسب 9 امتیاز از 15 امتیاز موفق شده است رتبه پنجم را برای خود کند. نگاهی داریم به آنالیز این مسابقه:

نگاهی به نکات فنی ترکیب دو تیم

به خط هافبک اتلتیکو مادرید که نگاه می‌کنیم، بازیکنی برای رابط خط دفاع به میانه زمین را نمی‌بینیم. پابلو باریوس تنها بازیکنی‌ست که می‌تواند در این پست وظیفه خود را انجام دهد اما پرس سنگین والنسیا با 5 و 6 بازیکن اجازه نمی‌داد که از سیستم 1-3-2-4 خفاش‌ها عبور کند.

پرسینگ سنگین والنسیا و راهکار اتلتیکو برای خروج!

والنسیا برای بستن هرگونه راه نفوذ، تصمیم گرفت که پرس خود را به حالت 2-4-4 با قابلیت تبدیل به 3-3-4 وارد زمین کند. فران پرز در این سیستم نقشی مهم داشت. این بازیکن به عنوان وینگر راست و هافبک دائماً در حال جابجایی بود و بازیکنی بود که با حرکت او سیستم تغییر را به خود می‌دید. آندره آلمیدا بازیکنی بود که با پیوستن به هوگو دورو در خط حمله، اجازه حرکتی را از مدافعان اتلتیکو مادرید را می‌‌گرفت.

اتلتیکو مادرید که هرگونه حرکتی را با شکست می‌دید، ترجیح داد که خط دفاع خود را بالاتر ببرد و پابلو باریوس نیز با پیوستن به بخش جلویی تیم، باعث شد تا اکسل ویتسل در قلب دفاع، وظیفه بازیسازی و ضدپرس را برعهده بگیرد.

دو تیم چگونه حملات خود را شکل می‌دادند؟

والنسیا تصمیم گرفت که با سرجی کانوس حملات خود را ترتیب دهد. خوزه گایا و سرجی کانوس در سمت چپ، باعث می‌شدند تا هرگز حضور سزار آزپیلیکوئتا به چشم نیاید. کانوس با حرکت به سمت عقب تلاش می‌کرد تا آزپیلیکوئتا رو به جلو بکشد. حالا گایا به این بازیکن نزدیک می‌شود و با یک-دو، فوراً فضای پشت سر بازیکن اسپانیایی اتلتیکومادرید را هدف می‌گرفتند و در نهایت نیز به محوطه روخی بلانکوس نزدیک می‌شدند.

اتلتیکو مادرید از مدافعان وسط خود در سمت راست و چپ استفاده می‌کرد تا با رفتن به کناره‌ها و ارسال از آن نواحی، حرکات خود را شکل دهند. ماریو هرموسو بازیکنی بود که با سانترهای خود دائماً بازیکنان اتلتیکومادرید را به محوطه جریمه می‌برد.

والنسیا چگونه نتیجه بازی را حفظ کرد؟

والنسیا پس از اختلاف سه گله‌ای که با شاگردان دیگو سیمئونه ایجاد کرد، تصمیم گرفت که تمام بازیکنان خود به جز هوگو دورو را به عقب زمین ببرد تا با حضور دورو نیم‌نگاهی به ضدحملات داشته باشند. سیستم 1-1-4-4 خطی باعث می‌شد تا اتلتیکو مادرید هیچ راهی برای نزدیک شدن به دروازه والنسیا را نداشته باشد. دوندگی زیاد بازیکنان کناری و بازگشت سریع به خط هافبک باعث شد تا اتلتیکو در 45 دقیقه دوم هیچ روزنه‌ای را برای گلزنی و خلق موقعیت پیدا نکند تا در نهایت تیم سفیدپوش میدان با سه گل، سه امتیاز را کسب کند و از زمین خارج شود.

نتیجه گیری

اتلتیکو مادرید به نوعی می‌توان گفت که راه حل دوم یا همان Plan B را در هنگام به بن بست خوردن نداشت و تیمی بسیار ضعیف در امور دفاعی بودند که ممکن است به ایده‌های جدید دیگو سیمئونه در فصل جدید برگردد. والنسیا نیز بازی بسیار منسجمی را چه در بخش حمله و چه در بخش دفاعی داشت. والنسیا با دیدن نقاط ضعف حریف، اتلتیکو را سه بار شوکه کردند و در ادامه نیز با دفاعی هوشمندانه، موفق شدند که تمام مسیرهای ممکن برای اتلتیکو مادرید را با در بسته روبرو کنند.