می‌گویند اجل انسان که فرا برسد، ساعت و سن و سال نمی‌شناسد. ▪️حاج مصطفی طالبی، بسیار وقت‌شناس و دقیق بود و همیشه کارهایش رت سر رأس ساعت انجام می‌داد، اما روزی که از دنیا رفت، یک اشتباه محاسباتی کرد. ▪️تا سال گذشته، ساعت رسمی کشور در نیمه اول سال، یک ساعت جلو کشیده می‌شد و همه چیز از بامداد ۳۱ شهریور به عقب برمی‌گشت. ▪️چون منزل حاج مصطفی طالبی پشت مسجد بود، برای نماز صبح از خواب برخاست و به مسجد رفت. ▪️درهای مسجد در آن ساعت بسته بود؛ چون هنوز اذان نگفته بودند. برای همین برگشت و روی یکی از نیمکت‌های کنار خیابان دراز کشید. ▪️غافل از این‌که در همان حال، سکته سراغش می‌آید و قلبش در ۷۲ سالگی از حرکت می‌ایستد. ▪️رهگذران وقتی هوا روشن می‌شود، متوجه مردی می‌شوند که روی نیمکتی از دنیا رفته است. ▪️اورژانس می‌آید و با نداشتن علائم حیاتی، او را به پزشکی قانونی منتقل می‌کند. ▪️یک روز طول می‌کشد تا در یکم مهر، هویت حاج مصطفی طالبی توسط خانواده و دوستانش مشخص می‌شود.