درفش کاویانی پرچم اساتیری و ملی ایرانیان تا زمان شاهنشاهی ساسانیان بوده است و در جنگ ها از آن استفاده میشد در نبرد قادسیه پرچم به دست اعراب افتاد و جواهر های آن غارت و خود پرچم به دستور عمر بن خطاب به آتش کشیده شد به گفته طبری ‌و مسعودی این پرچم از جنس چرم و بیشتر از پوست شیر و خرس ساخته میشد چهار شرابه های آن به رنگ های سرخ ، زرد ، کبود و بنفش که از آن آویزان بودند در وسط آن یک ستاره قرار داشت . 

                  «    تصویر بغداد یکم و درفش کاویانی »

 

 

   به اعتقاد فردوسی در شاهنامه درفش کاویانی پس از قیام کاوه آهنگر و شروع پادشاهی فریدون پدید آمده است هنگامی که کاوه در میدان شهر  پیش بند چرمی آهنگری اش را بر نیزه چوبی استوار میکند و از مردم میخواهد علیه ضحاک قیام کنند . 

از آن چرم کآهنگران پشت پای        بپوشند هنگام زخم دَرای 

همان کاوه آن بر سر نیزه کرد        همانگر ز بازار برخاست گرد 

 پس از به بند کشیده شدن ضحاک و آزاد شدن مردم   جواهراتی به آن اضافه گردید . 

      

                 «   روزنامه برلین و چاپ داستان کاوه آهنگر »

پس از سلسله ساسانیان رادمان پور ماهک ( یعقوب لیث صفاری ) بار دیگر از این پرچم استفاده کرد در دوران مدرن این درفش نقش مهمی درتحولات سیاسی و اجتماعی و تبدیل به نماد مهین دوستان شد . 

    « تصویر بازنشانی شده از درفش کاویانی »