تهران میزبان ۳٬۰۱۰ ورزشکار از ۲۵ کشور بود که بیشترین شمار شرکتکنندگان از آغاز برگزاری بازیهای آسیایی تا آن دوره بود. در این دوره، از فناوریهای پیشرفتهای مانند پیست مصنوعی و دوربینهای فتوفینیش استفاده شد. برخی کارشناسان از این دوره به عنوان باشکوهترین بازیهای آسیایی برگزار شده تا زمان المپیک ۱۹۸۸ سئول نام بردهاند. ویژگی دیگر این دوره از بازیها سطح بالای امنیتی آن بهخاطر وقوع حادثه المپیک مونیخ ۱۹۷۲ و حضور اسرائیل در این دوره از بازیها بود. در این دوره ایران، میزبان بازیها با ۳۶ مدال طلا پس از ژاپن، به مقام دوم رسید.
همچنین در این نسخه از بازیها، برای نخستین بار، بازیها از تلویزیون به سراسر جهان پخش شد.
بازیهای آسیایی ۱۹۷۴ تهران یکی از مدرنترین عرصههای اجتماعی در دنیا بود و برخی اعتقاد داشتند افتتاحیهٔ این رویداد از المپیک مونیخ هم بهتر بوده است.
حضور مقامات کمیته بینالمللی المپیک، شورای فدراسیون بازیهای آسیایی، رسانههای گروهی کشورهای مختلف و مقامات کشورمان در جریان بازیهای آسیایی تهران به اعتبار این بازیها که برای نخستین بار در منطقه غرب آسیا برگزار میشد، بیش از پیش افزود. در مجموع و در پی توفیقات کسب شده، توجه جهان ورزش به این رویداد و میزبانی ایران جلب شد آنگونه که بعد از این بازیها ایران متقاضی برگزاری بازیهای المپیک در سال ۱۹۸۴ شد.