همه ما رنج و شکستهایی رو در زندگی تجربه کردیم و همین نکته به تنهایی تسلی بخشه ...ما تنها نیستیم(=
?در دهه شصت و هفتاد میلادی،
?روانشناسی مثبتنگری شکل گرفت و اصرار داشت که باید نیمه پر لیوان را دید،
?در حالیکه میدانیم برای خیلی از افراد اصلا لیوانی روی میز نیست که بتوانند نیمه پر آن را ببینند.
یعنی این تصور که اگر انسانی با خوشبینی پیش برود،
طبق قانون جذب چیزهای مثبت به سمت او خواهند آمد، ریشه در واقعیت ندارد.
? ما باید بپذیریم که انکار رنج، کمکی به حل رنج نمیکند.
دنیا رنج است.
ماهیت دنیا، تاروپود دنیا با رنج بافته شده است: و این دلایل مختلف زیستشناسانه، فلسفی، اللهیاتی و .... دارد.
مهمترین تفاوت ما با سایر موجودات، قدرت تخیل ماست.^_________^
گربهها نمیتوانند به دنیایی فکر کنند که مثلا همه گربهها در آن برابرند و غذای یکسانی میخورند، گربهها فقط به هستها فکر میکنند و نمیتوانند عدالت و عشق را تصور کنند؛
اما ما میتوانیم و این یکی از دلایل رنج های ماست.?
ما میتوانیم بهشت را تصور کنیم، در حالیکه در برزخ و یا جهنم زندگی میکنیم.
ما در زندگی با معمولیها سروکله میزنیم درحالیکه دنبال ایدهآلهاییم.
تخیل ما عامل رنج ماست، هرچند تخیل عامل پیشرفت بشر و یا تسکین بشر هم بوده....