ژنرال تو امپراطوری
بدون شک هفته ای که گذشت یکی از بدترین هفته های تمام عمر قلعه نویی بود.شکست در شهرآورد بزرگ پایتخت و پس از آن هم باختی دراماتیک از ذوب آهن اصفهان نحس ترین هفته ی تاریخ ژنرال را رقم زد...
پیش از دربی بسیاری از قربانیان بیشمار استقلال و سرمربی پرافتخارش که از قضا پرافتخارترین سرمربی تاریخ لیگ برتر نیز هست،زه قلم هارا کشیده بودند و منتظر فرصتی مناسب برای پرتاب زخم های قلبشان بودند که شکست در دربی جایزه ای ارزشمند برای صبر و تحمل ایوب وارشان بود.همان ایوب هایی که سال ها منتظر چنین روزهایی بودند.
حذف آبی های پایتخت از جام حذفی نیز به مانند سیم کارت هدیه ای برای ایوب ها بود.
اما بیایید کمی واقع بین باشیم.فکر کنیم و بسنجیم و سپس قضاوت کنیم و در صورت لزوم نقد کنیم.
نه مثل بعضی از قلم به دستان و انگشت به کیبردان با معجونی از عقده ها و عقیده هایمان تنها و تنها نقد کنیم.
عده ای بر این عقیده اند که ژنرال داستان ما با تیم خوبی از نظر مهره و بازیکن پابه عرصه لیگ امسال گذاشته است.اما واقع بینی ما از همین جا شروع می شود.
متاسفانه به گواه بسیاری ما ایرانیان، انسان ها با ظرفیت بالایی نیستیم.بنابراین حضور بعضی از بازیکنان در حال حاضر آبی پوش در تورنومنتی که امثال اریک کانتونا را به مهمانی نپذیرفته و نسل نه چندان خوب فوتبال ما را قابل دانسته باعث غرور و در نهایت نزدیک شدن به تاریخ انتقضای این بازیکنان میشود.به خصوص که این ها وارد دهه چهارم زندگی خود شده باشند و کم کم آماده خداحافظی باشند.
مثلا برای آندویی که مسی از او وحشت داشت، انگیزه ی پیروزی مقابل ذوب آهن در جام حذفی وجود دارد?یا برای خسرویی که n قهرمانی لیگ و جام حذفی را تجربه کرده،میدان فولاد شهر بزرگ است?
میزان ناراحتی بازیکنان از شکست های اخیر آبی پوشان را می توان از عکس العمل آن ها پس لمس پنالتی دهنوی با تور دروازه مشاهده کرد.خودتان عکس العمل نوری و آرش وآندو و خسرو و امیرحسین را با محسن فروزان مقایسه کنید.
عده ای نیز به تعویض های فرزند خلف نازی آباد یورش برده اند.مثلا می توانند مثال بزنند که نیمکت امیر چه مهره ی ارزشمندی را در خود می بیند که توانایی شق القمر کردن را دارا باشد?پژمان نوری???!!!!
چرا کسی نمی گوید خوزه مورینیو دوسال است با بهترین و یکدست ترین باشگاه های جهان رنگ جام را به خود ندیده?اگر آن جا حرف از حرفه ای گری و اهداف بلندمدت است پس اینجا هم میتوان عجله نکرد.
پس شایسته است کمی احساسات را کناربگذاریم و سپس زه قلم ها را به سمت افراد منفورمان نشانه برویم تا در بلند مدت موجبات خنده و شادی فوتبالدوستان را فراهم نکنیم.
