| تیم ملی ایران فردا در چارچوب رقابتهای ۴ جانبهٔ اردن به مصاف اردن خواهد رفت. |
از ابتدای حضور امیر قلعه نویی در تیم ملی تیم ملی ایران در چارچوب بازی دوستانه و رقابت های جام کافا با تیم هایی مانند روسیه، کنیا، افغانستان، قرقیزستان، ازبکستان، بلغارستان و آنگولا بازی کرده است. این در شرایطی است که از بین این تیم ها روسیه و کنیا تعلیق بودند و تا قبل از بازی با ایران مدت زیادی بازی نداشتند! افغانستان به تازگی فوتبالش استقلال پیدا کرده است. قرقیزستان، ازبکستان و بلغارستان نیز در حد نام تیم ملی ایران نبودهاَند. این در شرایطی است که رقبای ایران در جام ملتهای آسیا مانند ژاپن و استرالیا شرایطی متفاوت را تجربه میکنند. کافی است به بازی های دوستانهٔ این تیم ها نگاهی بیندازیم تا بفهمیم مقایسهٔ رقبای ایران و دیگر کشور ها به مانند یک طنز گریه دار است.
کرهٔ جنوبی در اولین بازی دوستانه خود به مصاف تونس خواهد رفت و در بازی دوم مقابل ویتنام قرار خواهد گرفت. ژاپن رقیب قدرتمند ایران در جام ملت ها در اولین بازی دوستانه خود به مصاف تیم ملی کانادا خواهد رفت و در بازی دوم مقابل تونس قرار می گیرد. جذاب ترین بازی دوستانه را در بین تیم های آسیایی استرالیا انجام خواهد داد، آنها در اولین بازی دوستانه خود به مصاف تیم قدرتمند انگلیس خواهد رفت و در دومین بازی مقابل نیوزلند صف آرایی خواهند کرد. عربستان هم در اردوی پرتغال حضور دارد و در این کشور به مصاف مالی و نیجریه خواهد رفت.
حالا و با این شرایط این سوال پیش میاید که بازی با تیم های تعلیقی و ضعیف چه دردی از تیم ملی ایران دوا میکند؟ بیایید و بازیهای دوستانهٔ ایران برای جام جهانی ۲۰۰۶ نگاهی بیندازید. توگو، کرهٔ جنوبی، چین تایپه، کرواسی، لیبی، کاستاریکا و بوسنی رقبای ایران برای آماده سازی بودند. از همان اول هم معلوم بود که بازی با تیم هایی مثل توگو به درد ایران نمیخورد. اما نتیجه چه شد؟ ایران با دو باخت برابر پرتغال و مکزیک و یک تساوی برابر آنگولا و با یک امتیاز به عنوان قعرنشین از دور رقابت ها کنار رفت. حالا و بعد از گذشت حدود هفده سال تیم ملی ایران در حال پیمودن همان مسیر ۲۰۰۶ است. حالا بیایید و این بازی ها را با بازی های دوستانهٔ ایران قبل از جام جهانی ۲۰۱۸ مقایسه کنید. قطعا به این نتیجه میرسید که میان بهترین عملکرد تیم ملی ایران در جام جهانی با یکی از بدترین نتیجه های تاریخ ایران در ادوار جام جهانی برنامه ریزی تفاوتی از زمین تا آسمان داشته است.
اما تا کسی میآید اعتراض کند خبرنگاران طرفدار ژنرال او را ساکت میکنند. انگار نه انگار که این مربی ای که قرار است برای ایران طلسم شکنی کند در ده سال گذشته با وجود اینکه همواره گرانترین تیمهای لیگ برتر ایران را در اختیار داشته از نظر قهرمانی پایین تر از مربیانی مانند ساکت الهامی و عبدالله ویسی است.
سوالی که باید از سئول نشین ها پرسید این است که در روزهایی که ژاپن با میزبان یورو بازی میکند، استرالیا به مصاف دو تیم صاحب نام دنیا یعنی آرژانتین و انگلیس میرود. قطر در رقابت های جام طلایی شرکت میکند. عربستان هم سرمربی قهرمان یورو را روی نیمکت خود مینشاند بازی با تیمی مثل آنگولا چه دردی از مثلاً مدعی قهرمانی جام ملتهای آسیا دوا میکند؟ فدراسیون نشین ها باید بدانند که داستانی مانند داستان یونان ۲۰۰۴ فقط یک بار پیش میآید قهرمانی در جام ملت های آسیا با شانس و اقبال بهدست نمیآید و باید برای آن برنامه ریزی داشت. اما متأسفانه چیزی که در این سالها تکراری شده شکست، حذف و سپس رویا پردازی برای دورهٔ بعدی است. بازی با اردن و عراق و بلغارستان به درد تیمی مثل ایران نمیخورد...