وقتی مردی دیگه نمیدونی تو دنیا چی رخ میده مثل یه تیکه سنگ که اصلا نمیدونه اطرافش چه خبره میلیارد ها سال بعد از مرگت طی میشه و تو هیچگاه نخواهی فهمید سرنوشت جهان چی میشه
درسته قبل از تولد هم همچین حالتی بوده ولی دست کم ما میتونیم اطلاعاتی راجع به جهان قبل از تولدمون داشته باشیم اما بعد از مرگ خاموشی مطلقه هیچ چیزی حس نخواهی کرد و هیچ چیزی نخواهی فهمید
اتم های تشکیل دهنده ات تو جهان پخش میشن اما خود حقیقیت دیگه وجود نداری نه فکر میکنی نه آگاهی داری همون لحظه ای که مردی کاملا خاموش میشی انگار که دنیا از بین میره اما این تویی که از بین رفتی
بعد از مرگت هیچ چیزی اهمیت نداره حتی سرنوشت خانواده ات چون تویی وجود نداری که بفهمی اونها چه سرنوشتی خواهند داشت و به خاطرش خوشحال یا ناراحت بشی بعد از مرگت زمین آباد بشه یا با یه شهاب سنگ نابود بشه هیچ اهمیتی نداره چون تو نیستی که ببینی و حس کنی


