طرفداری| برایتون راه درازی را تا رسیدن به جمع ١٧ تیم برتر پیموده است. این زمانی بود که تیم برای اولین بار تحت هدایت کریس هاتون، دفاع راست سابق تاتنهام، در فصل ١٨-٢٠١٧ وارد لیگ برتر شد. در طول شش فصل آن ها زیر نظر گراهام پاتر و اینک روبرتو دزربی، سرمربی ایتالیایی، در لیگ برتر با فوتبال پرخطر و جذاب، پیشرفت بسیاری را به رخ می کشند.
دزربی در ١٢ ماه اول هدایت خود، برایتون را به مقام ششمی لیگ برتر رساند. بالاتر از رکورد پیش از آن؛ رتبه نهم که پاتر در فصل ٢٢-٢٠٢١ به دست آورده بود. "برایتون اند هُو آلبیون" برای نخستین بار در تاریخ ١٢٢ ساله باشگاه به اروپا راه یافت. در طول هفته تاریخی باشگاه، پس از در هم کوبیدن منچستریونایتد در اولدترافورد، آن ها در اولین بازی اروپایی خود در ساحل جنوبی انگلستان به مصاف "آ اک آتن" رفتند که این پیشرفتی بی نظیر محسوب می شود. تیم محبوب فصل گذشته من، چنان ارتقایی یافته است که نخبگان فوتبال انگلیس را به چالش می کشد. حقیقتا باورنکردنی است!
مرغ های دریایی با مربی هوشیار خود و مالکی که تمامی عمرش شیفته و عاشق برایتون بوده است، آزادانه و بی پروا، شکم های خود را با صید ماهی های درشت در دریای جنوب پُر می کنند.
شاید دیدار با منچسترسیتی که ناباورانه دو شکست متوالی را در لیگ متحمل شده، محک دوباره ای برای برایتون باشد. بازی در مقابل سیتی زخم خورده از دو باخت به عقیده خیلی ها فرصت مناسبی است تا بار دیگر مردان دزربی از عدم ثبات رقیب بیشترین بهره را ببرند و بار دیگر خودی نشان دهند. از سوی دیگر سیتی زخمی برای کنترل لیگ و تیم های شمال لندن در صدر جدول، بیدی نیست که به سادگی با این بادها بلرزد.
امیرحسین صدر
١٩ اکتبر ٢٠٢٣
روبرتو دزربی؛ بهترین نفر در بهترین زمان
بهتر از این نمی شد؛ روبرتو دزربی کاندیدای برجسته ای برای جایگزینی گراهام پاتر در برایتون بود. اکنون «مرغان دریایی» آزادانه و با فراغ بال، در حال بهره بردن از نبوغ او هستند.
روبرتو دزربی در جزئیات فوق العاده است. همه در باشگاه می گویند او بازیکنانش را با اطلاعات بمباران می کند. مردی صمیمی است و به راحتی رابطه برقرار می کند.
از آرایشگری به نام مهمت (یا محمد خودمان) گرفته که موهای او را در مغازه ای نزدیک آپارتمانش کوتاه می کند و مرتباً با او قهوه می خورد، تا تمامی کارکنان باشگاه که در بین آن ها محبوبیت دارد.
هر از گاهی آتشین مزاج است و می تواند از شدت ناراحتی منفجر شود، اما به سرعت آرام می شود. ده زربی مرد خانواده است، دختری در دانشگاه لندن دارد و همسر و پسری در ایتالیا. هر دو دائما برای دیدار یکدیگر سفر می کنند.
توصیفی که بیشتر از این مربی ۴۴ ساله، با سابقه بازی در ناپولی و مشاغل مدیریتی در سرتاسر ایتالیا تا قبل از کنترل تیم «شاختار دونتسک» می شنوید، تنها یک چیز است: "وسواس" به فوتبال. علاقمندی وافر و بیش از اندازه ای که مانند بسیاری از ما به یک نوع اعتیاد و شیفتگی می رسد.در پاسخ به این سوال که همه می گویند او وسواس دارد، فقط سر تکان می دهد و دو کلمه بیان می کند:
فوتبال و سیگار!فکر میکنم در زندگی واقعاً خوش شانس هستم، کسب و کارم، شور و عشق من است، و از کار کردن در چنین شرایطی به شدت لذت می برم. این روزها افرادی که در فوتبال و حول و حوش آن کار می کنند حقوق خوبی هم دارند، از این رو خودم را از تمامی جهات خیلی خوش شانس می بینم.
مانند آرسن ونگر فرانسوی از نسل گذشته، زمانی که از سر کار به خانه می رود، تمام شب فوتبال تماشا می کند. بازی های لیگ قهرمانان.
فوتبال یک سرگرمی، کار، اشتیاق، عطش و هوس است، زندگی من. مشکل زمانی است که هیچ بازی در جریان نباشد. دوست دارم وقتم را با دستیارم برای تماشای لیگ قهرمانان صرف کنم و در این فصل این برای ما یک افتخار است که در لیگ اروپا بازی می کنیم. اگر فوتبال را زندگی می کنید، بازی های وسط هفته اروپایی باعث غرور و لذت مضاعفی است. در عوض وقفه بازی ها به واسطه دیدارهای بین المللی بسیار سخت و آزاردهنده است.
منابع باشگاه می گویند که «تونی بلوم» شخصاً دزربی را به عنوان جانشین گراهام پاتر با استفاده از داده های تهیه شده توسط «استار لیزارد StarLizard» شناسایی کرد.
تونی بلوم نامی است برای بسیاری ناآشنا. اما این مرد و شرکتش Starlizard بزرگترین سندیکای قمار در بریتانیا، از بازارهای شرط بندی مانند لیگ برتر انگلیس، ثروت مطلق و بی اندازه ای به دست می آورند.
دزربی در لیست سه نفره باشگاه بود، اما به محض ملاقات با بلوم و هیئت مدیره، تنها نامزد مورد نظر برایتون شد. شماره یک، با یک سر و گردن بالاتر از کاندیداهای دیگر و تنها کسی که خواستار آن بودند.
برایتون تیمی نام آشنا بود، چون بازیهای زیادی در لیگ برتر تماشا می کردم. ما در لندن با تونی بلوم و پل باربر و دیوید ویر جلسه ای داشتیم و آن ها فلسفه، ایده و نقشه های خود را برای من توضیح دادند.نظرات و برنامه های آن ها به ایده های من بسیار نزدیک بودند. همیشه فکر می کردم باید بهترین مکان و درست ترین باشگاه را برای خودم انتخاب کنم، نه برای پول یا رقابت در لیگ های برتر اروپا، بلکه به خاطر ایده ها و سبک کار. کار با بازیکنان جوان در برایتون، از این بهتر نمی شد. در حال حاضر در دنیای رویایی به سر می برم.همه چیز در اوکراین به طرز بدی تمام شد، به طور حتم می دانید چرا! به خاطر جنگ. تصور می کنید زمانی که در اینجا شروع به کار کردم خیلی سخت بود؟ نه، اصلا. مربی خارجی در یک کشور جدید، تیمی جدید، بازیکنان جدید، همکاران جدید و هیئت مدیره ای با دیدگاهی مشترک. یک رویای بی نظیر و کامل. با سبک بازی، رابطه با بازیکنان، با تمامی مجموعه باشگاه. نتیجه آن زندگی را در برایتون خوشایند ساخت.
دزربی از دوستان گواردیولا است. امروزه به نام او در بسیاری از مکالمات و مطالب مربوط به مربیان مبتکر معاصر در کنار پپ گواردیولا اشاره می شود.
این دیوانگی محض است، نام من در کنار گواردیولا. فکر می کنم مربی خوبی هستم، اما صادقانه فکر نمی کنم قادر به تغییر چیزی باشم. به ایده هایم پایبندم، و تمام این ایده ها را به بازیکنانم منتقل می کنم و آن ها در پذیرش تمامی آن ها بسیار خوب عمل کرده اند. به اهمیت نقش مربی واقف هستم، چون بازیکن بودم و فوتبال بازی کردم، اما در نهایت بازیکنان مهمتر از مربیان هستند. شما ممکن است بهترین ایده ها را داشته باشید، اما اگر بازیکنان مناسبی برای پیاده کردن طرح ها و نقشه های خود نداشته باشید، عملی کردن تمامی ایده هایی که در ذهن دارید غیرممکن است.گواردیولا در سطح دیگری است. به نظر من، بهترین است. من قصد دارم ایده های خود را گسترش دهم. پیشرفت ما هنوز تمام نشده و هرگز تمام نخواهد شد!"
تونی بلوم؛ هوادار و مالک باشگاه
صحبت از برایتون به سرمربی تیم ختم نمی شود. ممکن نیست زمانی که از مرغان دریایی و موفقیت آن ها حرف می زنید به تونی بلوم و آنچه او به عنوان صاحب و هوادار باشگاه برای این تیم انجام داده سخنی به میان نیاید.
مردی متفاوت از تصویری که عمدتا از روسا و صاحبان باشگاه ها در ذهن داریم.
کن براون مدیرعامل سابق در مورد اولین ملاقات با تونی بلوم، رئیس برایتون اند هاو آلبیون و از پیشگامان جهانی در شرط بندی ورزشی می گوید:
عادت کرده بودم برای مولتی میلیونرها کار کنم. ملاقات های متعدد، با مولتی میلیاردرها. اما اولین برداشت من از دیدار بلوم در مقایسه با همه آن ها کاملا متفاوت بود.او متفاوت بود.با قطار از شمال لندن به ویدین آمده بود. پالتو به تن داشت، کیفی روی دوش و با یک کلاه پایین کشیده برایتون که همه پیشانی او را پوشانده بود، وارد دفتر من شد. به راحتی میتوانست یکی از تماشاگرانی باشد که آماده نشستن روی سکوهای استادیوم هستند.
بلوم اکنون ٥٣ ساله است. او از دوران کودکی از برایتون حمایت می کرد و طی ١٤ سال مدیریت باشگاه، برایتون را متحول کرده است.
زمانی که او مالک تیم شد، آن ها در لیگ یک تقلا می کردند و در ویدین، در یک پیست دو و میدانی که به استادیوم فوتبال تبدیل شده بود پذیرای رقبا بودند. با ورود بلوم، او بیش از ٣٦٠ میلیون پوند از ثروت شخصی خود را که از امپراطوری شرط بندی ورزشی آنلاین به دست آورده بود، سرمایه گذاری کرد تا برایتون را به یک باشگاه لیگ برتری تبدیل کند.
انرژی روحی و جسمی یک هوادار که اتفاقا صاحب باشگاه هم هست، غیر قابل توضیح است.
بلوم رابطه خود با دزربی را این گونه تشریح می کند؛
معمولاً سعی میکنم، عمدتا قبل از بازی، یا گاهی بعد از بازی، یا در زمین تمرین با او صحبت کنم. ما برای برقراری ارتباط مشکلی نداریم. زمانی که با روبرتو صحبت می کنم، بیشتر در مورد فوتبال است. او بسیار فوتبالی است. کاملاً عاشق آن است، یک معتاد فوتبال. دانش او از فوتبال و توقع او از تیم هایی که اداره می کند باورنکردنی است. پرشور است. البته با همه ایدههایی که دارم موافق نیست و من لزوماً با همه ایدههایی که او دارد موافق نیستم، اما این اهمیتی ندارد.داشتن دیدگاه های متفاوت عالی است، اما وقتی صحبت از فوتبال و بازیکنان و تیم و تاکتیک هایش می شود، مشخصا او صاحب اختیار کامل است. ما پاداش آن را میبینیم، ۱۲ ماه شگفتانگیز، وقتی میبینیم چگونه از بازیکنان به نحو احسن استفاده کرده، به شکلی که بسیاری از بازیگران به درجات بالاتری رسیده اند، و به گونهای بازی می کند که بسیاری از سرمربیان لیگ برتر در مورد آن صحبت میکنند و اذعان دارند آماده کردن تیمشان برای بازی مقابل برایتون تا چه حد دشوار است.
در این میان دزربی قبلاً در مراحل مختلف در اولین سال حضورش در برایتون، با تاتنهام و بازگشت به ایتالیا برای هدایت بازیکنان بزرگ سرزمینش، اینتر، آ ث میلان، یوونتوس یا رم، زیر ذره بین قرار گرفته است.
اما بلوم مانند بسیاری از مالکان، از این حیث آشفته نیست. مدت هاست با این جریان آشنایی دارد. بازیکنان و مربیان برایتون دائما متقاضیان زیادی دارند. نگاه او نشان از بسیاری ویژگی های متفاوت او دارد.
سعی میکنم زیاد نگران نباشم. فقط تا جایی که ممکن است برنامه ریزی می کنم. همیشه لیستی از سرمربیان دارم، شما هرگز نمی دانید چه کسی ممکن است در زمان نیاز در دسترس باشد. راستش نمی دانم چه زمانی روبرتو باشگاه ما را ترک می کند، اما مانند همه، او در نهایت روزی خواهد رفت. با روندی که در پیش گرفته ایم، خیالم راحت است که بهترین جانشین ممکن را در اختیار خواهیم گرفت.بدیهی است سخنم به معنی این نیست که بگوییم قرار است فردی مانند روبرتو را جذب کنیم، به خوبی روبرتو. نه، روبرتو در کاری که انجام می دهد و نحوه تشکیل و کنترل تیم نسبتاً منحصر به فرد است. و زمانی که روز موعود فرا برسد، پر کردن جای او به طور حتم سخت خواهد بود، اما با انتخاب خود، تا حد ممکن از ریسک و خطر پرهیز خواهیم کرد.
در حال حاضر بازیکن مورد علاقه بلوم تا پیش از آنکه تیمی از راه برسد و با قرارداد هنگفتی او را با خود ببرد، ایوان فرگوسن است. بازیکنی که آلن شیرر در "Athletic" درباره او نوشت:
در ١٨ سالگی خیلی چیزهایی را که باید، به ما نشان داده است. پسرکی که هت تریک قابل اشاره ای در مقابل نیوکاسل داشت.
من در مورد ایوان فرگوسن بسیار هیجانزده هستم، مانند بسیاری از بازیکنان جوان ما که فوقالعاده خوب بازی میکنند، اجازه خواهم داد پتانسیل خود را تا حد ممکن نشان دهند. فرگوسن نیازی به من ندارد تا بیشتر به او فشار بیاورم. او یک مرد جوان مستعد است، خلق و خوی فوق العاده ای دارد. ما فقط به او فضا می دهیم به پیشرفت خود ادامه دهد، و ببینیم در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد.
به نظر می رسد هیچ کس بیشتر از چلسی از اتفاقات برایتون تحت مدیریت بلوم خوشش نمی آید! ١٠ نفر از بازیکنان و اعضای کادر فنی طی سال گذشته از برایتون به استمفوردبریج رفته اند و چلسی بیش از ٢٢٥ میلیون پوند هزینه نقل و انتقالات و غرامت به باشگاه جنوبی پرداخته است.
وداع گراهام پاتر در سپتامبر گذشته با پنج تن از همکارانش راه را برای انتصاب دزربی هموار کرد. مقیاس بی سابقه تجارت بین دو باشگاهی که در یک لیگ با هم رقابت می کنند در تابستان، زمانی که برایتون هافبک اکوادوری (مویسس کایسدو) را به مبلغ ١١٥ میلیون پوند به چلسی فروخت، به اوج رسید و یک رکورد در نقل و انتقالات انگلیس ثبت نمود.
ما هر موقعیتی را جداگانه نگاه می کنیم. زمانی که گراهام رفت، شش نفر از دستیاران او نیز، ما را ترک کردند. هر معامله یک معامله جداگانه است. این امکان وجود دارد که طی دو یا سه سال آینده هیچ معامله ای با چلسی نداشته باشیم. بنابراین، برای من، این به هیچ وجه شخصی نیست. هر معامله، قبل از هر چیز باید بهترین عواید ممکنه را برای باشگاه ما داشته باشد. اگر باشگاه های دیگر به سرمربیان، کادر فنی و بازیکنان ما علاقه مند هستند، من ترجیح می دهم این طور باشد تا اینکه کسی به هیچ یک از بازیکنان یا کادر فنی ما نگاه نکند. بنابراین، ما در مسیر درستی هستیم. هر کاری از دستمان بر میآید انجام میدهیم تا بهترین بازیکنانمان را حفظ کنیم، اما میدانیم که همیشه این طور نخواهد بود.
تونی بلوم در مورد مدل تجارتی صحبت می کند که منطق را به چالش می کشد؛
برایتون با فروش بهترین بازیکنان خود بهتر خواهد شد؟!
به طور طبیعی هدف ما این است که این گونه به کار خود ادامه دهیم. نمی توانم چیزی را تضمین کنم، همه می دانیم در لیگ برتر، رقابت سخت است. هر سال، سه تیم سقوط میکنند، بنابراین شما میتوانید مانند برخی تیمها برای سه، چهار، پنج، ۱۰ سال در نیمه اول جدول قرار گیرید، اما این بدان معنا نیست که فصل بدی نداشته باشید و سقوط نکنید. کاری که ما سعی خواهیم کرد هر فصل انجام دهیم این است؛ تا جایی که می توانیم رقابت کنیم، نگاهی به سمت بالا داشته باشیم و بپذیریم که روزهای بد یا فصل های بد خواهیم داشت و باید امیدوار باشیم که وقتی این اتفاق می افتد، هنوز در میان ١٧ تیم جدول کار خود را خاتمه دهیم.
الکسیس مک آلیستر، در ماه ژوئن برایتون را به مقصد لیورپول ترک کرد، پیش از آن که فابینیو، روبرتو فیرمینو و هندرسون از باشگاه مرسی سایدی، همگی با دستمزدهای هنگفت راهی عربستان شوند. برایتون ممکن است در آینده در وضعیت مشابهی قرار گیرد، اگر چه بلوم با احتیاط تأثیر ماندگار لیگ حرفه ای عربستان را نادیده می گیرد.
فکر نمیکنم کسی منتظر نقل و انتقالات پنجره تابستانی لیگ عربستان با این مبالغ باشد، لیگ برتر را با فاصله بهترین لیگ فوتبال جهان میدانم. نه فقط از نظر تیم ها و بازیکنان و تاریخ، بلکه هواداران و هر چیزی که آن ها به همراه می آورند. من این تغییر را در کوتاه مدت یا حتی بلند مدت نمی بینم. فراتر از آن، چه کسی می داند؟ همه چیز در جهان تغییر می کند، اما در حال حاضر می بینم که لیگ برتر آنقدر قوی است که نباید نگران بود.
این تنها باری است که در طول مکالمه بلوم برای پاسخ دادن مکث می کند و از بطری آب خود می نوشد تا افکار خود را در مورد آنچه که به عنوان بزرگترین چالش پیش روی لیگ برتر می بیند جمع و جور کند.
مسئله طولانی مدت رابطه لیگ برتر با لیگ فوتبال انگلیس (EFL) در مواردی مانند توزیع درآمد در سراسر هرم فوتبال است.لیگ برتر در حال همکاری با لیگ فوتبال و اتحادیه فوتبال انگلیس مشغول یک معامله است و این برای سالها ادامه داشته است. این واقعیت وجود دارد که عدم اطمینان وجود دارد، من فکر نمیکنم برای دو طرف خوب باشد. امیدوارم و انتظار دارم به نتیجه ای در این مورد نزدیک شویم تا برای همه رضایت ایجاد کند.سازش در سراسر جهان مورد نیاز است. این سه نهاد، بدون اینکه سازمان خارجی یا دولت در آن دخالت داشته باشد، آن را حل خواهند کرد. هنوز راه زیادی برای رفتن وجود دارد. لیگ های پایین تر نقش بسیار مهمی برای فوتبال این کشور بازی می کنند. فکر می کنم اگر لیگ فوتبال شکوفا شود، حتی لیگ برتر رونق بیشتری خواهد گرفت. لیگ فوتبال درخشان است. و در حال حاضر شرایط سختی را پشت سر می گذارد. برای فوتبال حیاتی است تا نشان دهد، قادر است روی پای خود بایستد.
تنها افتخار برایتون:
فینال اِف اِی کاپ (جام حذفی) ١٩٨٣ برابر منچستریونایتد
زیباترین و تلخ ترین لحظه باشگاه
این بخشی از مطلب ١٠٠ سالگی ومبلی است. دو بخش از آن در این صفحات به علاقمندان تقدیم شد. این بخشی از آن مجموعه در دهه هشتاد است که حیفم آمد در اینجا ارائه نکنم.
مهمترین واقعه طی ١٢٢ سال در تاریخ برایتون، اگر صعودهای متعدد به دسته یکم قدیم یا لیگ برتر را نادیده بگیریم، فقط و فقط، قدم گذاشتن به ومبلی برای مقابله با منچستریونایتد در فینال جام حذفی ١٩٨٣ خلاصه می شود. دیدار اول از آن بازی های کلاسیک و نفس گیر بود.
دیدار اول هیچ چیز کم نداشت. برایتون مهجور در برابر یونایتد مشهور، که با برایان (کاپیتان مارول) رابسون و گروهی از بازیکنان نامی نیز هیچ چیز کم نداشت.
از تلخ ترین دیدارهایی که بارها و بارها دیدیم و افسوس خوردیم. فقط هواداران فوتبال هستند که دیدارهای قدیمی را دوره می کنند تا شاید با نگاه دوباره، قصه پایان دیگری داشته باشد.
در دیدار تکراری، کاپیتان مارول کلک برایتون را با دو گل خود کند و منچستریونایتد ٠-٤ به پیروزی رسید. مثل همیشه شانس دوباره ای نصیب برایتون نشد.
اما آنچه از دیدار اول در خاطره ها مانده، حکایت دیگری است. جایی که ضعیف در برابر قوی قد علم می کند. نترس و شجاع می جنگد اما به آنچه مستحق است دست پیدا نمی کند. به راستی تا نیم قدمی ورود به تاریخ پا می گذارند!
سری به آرشیوها بزنید تا حس کنید چه می گویم!
هر بار که به تماشای دوباره نشستیم، افسوس بیشتری خوردیم. مایی که یک عمر، ضعفا و تیم های کم شانس تر را حمایت می کردیم. متاسفانه قصه پایان دیگری نداشت، طی سال ها، حرص و عصبانیت جای خود را به "آه" و "حیف شد" داد و حسرت ما باقی ماند و همیشگی شد.
بازی اول پس از وقت اضافه ٢-٢ به پایان رسید. گلزنان برایتون، گوردون اسمیت و گری استیونز بودند و فرانک استپلتون و ری ویلکینز برای منچستریونایتد.
بازی اول به دلیل گزارش رادیویی پیتر جونز و عبارت
و اسمیت باید گل بزنه'And Smith must score..."
معروف است. این جمله در حالی که اسمیت زننده یکی از دو گل برایتون بود، اشاره به ضربه او در دقیقه پایانی فینال دارد. این نقل قول به قدری معروف شد که متعاقباً به عنوان نام یک مجله هفتگی برایتون از آن استفاده شد
اين لحظه ای است كه نوع نگاه ما به آن تعيين كننده است؛ مهار توپ توسط دروازه بان يونايتد قابل ستايش است يا از دست دادن شانس طلايي توسط اسميت كه برايتون را از تصاحب جام محروم كرد. راي ما برادران صدر از كف دادن شانسي براي تمام زندگي بود..
مهار بیلی تعیین قهرمان را مطابق سنت آن دوران به بازی تکراری موکول کرد و مانع از کسب اولین جام مهم در تاریخ برایتون شد.
اسمیت شانس طلایی تک به تکی در دقیقه ١٢٠ و آخرین لحظه، پس از پاس مایکل رابینسون در پشت خط دفاع خسته یونایتد، به او داد.
پیتر جونز، گزارشگر بازی فریاد زد:
و اسمیت باید گل بزنه
اما گری بیلی، دروازه بان مو بور منچستریونایتد ناجی قرمزها شد و با پای خود ضربه اسمیت را متوقف کرد.
برخی مهار توپ بیلی را به نوعی رستگاری معنا کردند. زمانی که در فینال جام حذفی ١٩٧٩، یک بازی کلاسیک دیگر در ومبلی برگزار شد و سانتر لیام برادی، بازیکن ایرلندی و از بهترین مهاجمان تاریخ این تیم، از زیر دستان مرد شماره یک یونایتد عبور کرد و آلن ساندرلند گل دیرهنگام آرسنال را به ثمر رساند. نتیجه بازی ٣-٢ به نفع توپچی ها پایان یافت.
اما گوردون اسمیت برای همیشه به خاطر از دست دادن آن موقعیت استثنایی در فینال جام حذفی ٨٣ در ومبلی در یادها مانده است. و گل او برای برایتون به دست فراموشی سپرده شد.
اسمیت در زندگینامهاش به صراحت درباره تأثیری که آن شانس سرنوشتساز بر زندگیاش داشته است، صحبت میکند. این که چگونه هرگز این فرصت را پیدا نکرد تا با کسب یکی از بزرگترین نتایج غول آسا در ومبلی با خاطره ای خوش زندگی کند.
از آن زمان تا به حال تعداد زیادی از کف رفتن شانس های متفاوت را دیده ایم. برخی در فینال های جام حذفی که بسیار بدتر از مال من بود. اما اهمیت شانس من لحظه آن بود. دقیقه ١٢٠، قهرمانی جام حذفی در آخرین دقیقه در وقت اضافه با ضربه آخر بازی، آن هم مقابل منچستریونایتد. من هرگز پیتر گزارشگر بازی را ندیدم، جمله او هم ماندگار شد! فقط آرزو می کنم ای کاش حق امتیاز آن عبارتو اسمیت باید گل بزنهبه من تعلق داشت، در طول این سال ها می توانستم چند پاندی به جیب بزنم.خوب به یاد دارم، در پایان نیمه اول به تابلوی نتایج نگاه کردم؛ برایتون ١ منچستریونایتد ٠. و زیر آن نام من به چشم می خورد. فکر می کردم، مهم نیست چه اتفاقی بیفتد، من مُهر خود را کوبیده ام و هیچ کس نمی تواند آن را از من بگیرد!اما ظاهرا هیچ چیز طبق برنامه پیش نرفت! تنها در پایان بازی مجدد بود که دلتنگی و تاثرم آغاز شد.در پایان بازی اول تصور می کردیم هنوز یک بازی دیگر در راه است، اما زمانی که یونایتد پیروز شد، سرانجام فهمیدیم غرق شده ایم در حالی که ما می توانستیم جام را تصاحب کنیم.
اسمیت هنوز تمامی جزییات آن لحظه را به یاد دارد:
توپ را زمینی و محکم زدم، بیلی به سمت من می آمد، فکر نمی کردم توپ را مهار کند. او به سمت اشتباه شیرجه رفت اما توپ در میان پاهایش گیر کرد. می دانم باید گل می زدم. مهم نیست مردم مدام بگویند من بدشانس بودم، یا بیلی سیو خوبی داشت یا هر چیز دیگری. باز هم احساس بدی دارم. همیشه احساس می کنم باید گل می زدم. همیشه علاقه زیادی به برایتون داشتم از این رو خاطره آن تا به امروز هم دردناک است. من بارها و بارها بابت از دست دادن آن شانس از هزاران نفر عذرخواهی کرده ام.حقیقت دارد که می گویند افراد ضعیف تر به ندرت فرصت دومی پیدا می کنند. به این خاطر هنوز هم فکر می کنم ای کاش می شد، جام حذفی را برای برایتون فتح کنم.
بله، همه اسمیت را با وجود تمام مدال ها و گلها برای برایتون، سیتی و کیلمرناک و … فقط برای یک لحظه در اواخر بعدازظهر شنبه در ماه می ١٩٨٣ به یاد میآورند. و اسمیت آن لحظه دردناک را زندگی می کند. تا پایان عمر، تا آخرین نفس!
پیتر جونز بی آن كه بداند، در پایان آن گزارش استثنایی و كلاسیک خود عاقبت كار را گفت:
اسمیت این لحظه را تا مدت های مدید فراموش نخواهد كرد.