آرمان رمضانی؛ نقشِ اول یک نمایش دراماتیک

 طرفداری / در روز شکستن رکوردهای آبی با نسخه ای تازه، فرزند دامنه های ماسال چیزی به نام طاقت را دریبل زد و آغوش تنهایی خود را به روی یک شاخه گل گشود تا در نمایشِ دراماتیک آدینه شب، نقش اول را ایفا کند.  او که روزگاری در ارتش سرخ بر سرِ نخواستنش دعوا بود، برای آنکه ثابت کند در گذر از سی سالگی تمام نشده در پلک بهم زدنی پرید و لقمه آماده سعید مهری را پس نزد. اینگونه شد که زیر تگرگ ِ تند کارت های زرد، آرمان رمضانی بال گشایی کرد و سایه های شوم را بر باد داد تا هم نوار پیروزی های لاجوردی ها قطع نشود و هم فریاد ماهی صبور از اعماق آب های خزر، آنجا که خاستگاه اوست به گوش ها برسد. مرد شماره ۲۳ در شبی که فوروارد لالیگایی استقلال هم موفق به پاگشایی نشد، جور همه گل نزن ها را کشید تا از نیمکت لعنتی فاصله بگیرد و دیگر با کابوس دوخته شدن به  صندلی های یخ زده روز را به شب قلاب نکند.  پسران زورق آبی در نبردی که وقتی ده نفره شدند، تیر دروازه به دادشان رسید، با گل آرمان به زوزه شب پایان دادند تا آتشپاره ها از حالا برای حریفان رجز بخوانند و با یک بغل شادی آزادی را ترک کنند.  آیا پرنده ۱۸۶ سانتیمتری در ادامه مسیر باز هم عصای دست مردِ نکونام خواهد شد؟ پلک نمی زنیم و صبوری می کنیم تا ببینیم فرداهایِ مردی که این بار نمایش خود را در مخمل سبز با گل 3 امتیازی برای آبی ها عرضه کرد، آبستن ِاتفاقات شیرین تری خواهد بود یا نه؟