طرفداری | لیونل مسی در تابستان 2023 فوتبال اروپا را ترک کرد، زمانی که دیگر حسرت هیچ عنوان و جامی را نداشت. مسی به اینتر میامی پیوست و چند روز قبل هم به دلیل عملکردش در جام جهانی قطر و قهرمانی، برای هشتمین بار برنده توپ طلا شد.
مسی پس از کسب این جایزه، مصاحبه ای با نشریه اکیپ انجام داد و طی آن در مورد مسائل جذاب و مختلفی صحبت کرد. شرح مصاحبه تازه منتشر شده مسی را در ادامه می خوانید:
خاطرات جام جهانی 2022
شکست مقابل عربستان در جام جهانی برای ما اوقات سختی را رقم زد چون انتظار نداشتیم جام جهانی را به آن شکل آغاز کنیم. آن موقع 36 بازی از آخرین شکست ما می گذشت و انتظار داشتیم در آن بازی هم پیروز شویم؛ با تمام احترام عربستان روی کاغذ آسان ترین حریف ما در ان گروه بود. آن شکست ضربه بزرگی به تیم ما زد و نمی توانم این را پنهان کنم که اگر بازی بعدی را با تساوی یا شکست به پایان می رساندیم، باید به خانه می رفتیم.
خوشحالی من مقابل هلند به خاطر صحبت های آنها پیش از شروع بازی بود، مخصوصا فن خال و بازیکنی که کنار او در کنفرانس مطبوعاتی شرکت کرد. آنها در طول بازی هم رفتار عجیب و ناجوانمردانه ای از خودشان نشان دادند، مخصوصا در ضربات پنالتی. پس از پایان بازی، آنها می خواستند آرژانتین را شبیه به شخصیت منفی داستان جلوه بدهند. اتفاقات زیادی پیش از آن صحنه رخ داد و در لحظات پرتنش، همه به شکل متفاوتی رفتار می کنند.
زمانی که مونتیل پنالتی آخر را در فینال زد، هزاران صحنه از مقابل چشمان من عبور کردند. توضیح آن حس دشوار است. خیلی مهم بود که بتوانم پس از پایان بازی به خانواده ام روی سکوها دست تکان بدهم. مدت خیلی زیادی منتظر رسیدن آن لحظه بودم و تمام زندگی ام برای رسیدن به آن رویا جنگیدم. آن جایزه برای من بود اما نه به تنهایی، بلکه به خانواده ام، دوستانم و آرژانتین تعلق داشت.
زمانی که جام را با چشمان خودم از نزدیک دیدم، نمی توانستم باور کنم به ما تعلق دارد، باور نمی شد که قهرمان جهان شده ایم. آن لحظه اولین باری بود که شانس این را داشتم تا جام را لمس کنم و ببوسم. می خواستم از تک تک آن لحظات لذت ببرم.
در مورد تیم ملی آرژانتین، دوران حرفه ای و بارسلونا
من اکثر دوران حرفه ای خودم را در بارسلونا گذراندم، جایی که این شانس را داشتم تا چندین قهرمانی در لیگ و لیگ قهرمانان تجربه کنم. با این حال نبردن جام ملی همیشه روح مرا آزار می داد. با این حال طی سال های اخیر توانستم همراه با تیم ملی هم جام های معتبر ببرم.
حضور در جام جهانی 2026 با توجه به سن و سال من سخت به نظر می رسد. ما خواهیم دید چه پیش می آید. نمی دانم چه قدر می توانم به بازی کردن ادامه بدهم. دوست دارم تا جایی ادامه بدهم که بدنم دیگر جواب ندهد و نتوانم آن طور که باید در زمین بازی کنم. گذشت زمان همه چیز را مشخص خواهد کرد.
فاصله زمانی میان اولین و آخرین توپ طلای من نشان دهنده ذهنیت، انگیزه، عطش من برای پیشرفت دائمی و بردن جام های بیشتر است. هیچ وقت علاقه ام به پیروزی را پنهان نکرده ام، شکست همیشه مرا عذاب می دهد. همیشه عطش این را داشته ام تا در بالاترین سطح رقابت کنم و از تمام توانم بهره بگیرم. زندگی خودم را صرف فوتبال کرده ام چون از بازی کردن لذت می برم. این رویای کودکی من است و از ابتدای دوران حرفه ای خودم برای رسیدن به آن تلاش کردم.
بازگشت قرضی به بارسا؟ نه، هیچ شانسی وجود ندارد. در تابستان می خواستم به بارسلونا برگردم و دوباره در خانه ام فوتبال بازی کنم تا در نهایت بازنشسته شوم. با این حال چنین چیزی امکان پذیر نبود. بله، فوتبال اروپا برای من تمام شده است. خدا را شکر می کنم که یک دوره فوق العاده در اروپا تجربه کردم و به همه جام هایی که رویای آنها را در سر داشتم، رسیدم. حالا که به آمریکا آمده ام، دیگر فکر نمی کنم به اروپا برگردم.
پیشنهادات زیادی در تابستان به دست من رسید که طیف وسیعی را در بر می گرفت؛ از بارسلونا و دیگر باشگاه های اروپایی تا عربستان. در نهایت تصمیم گرفتم به میامی بیایم و از این تصمیم خوشحالم چون اینجا زندگی خوبی داریم