بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه

بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه

بگشا ز مویت گرهی چند ای مه تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه

بگشا ز مویت گرهی چند ای مه تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه

ویگن: دل در مویت دارد خانه پوران: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه

ویگن: دل در مویت دارد خانه پوران: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه

بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه

بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه

بگشا ز مویت گرهی چند ای مه تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه

بگشا ز مویت گرهی چند ای مه تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه

ویگن: دل در مویت دارد خانه پوران: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه

ویگن: دل در مویت دارد خانه پوران: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه

در حلقه مویت بس دل اسیر است بینم خونین دل این و آن سر هر دندانه

در حلقه مویت بس دل اسیر است بینم خونین دل این و آن سر هر دندانه

بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه

بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه

بگشا ز مویت گرهی چند ای مه تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه

بگشا ز مویت گرهی چند ای مه تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه

ویگن: دل در مویت دارد خانه پوران: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه

ویگن: دل در مویت دارد خانه پوران: مجروح گردد چو زنی هر دم شان

در حلقه مویت بس دل اسیر است بینم خونین دل این و آن سر هر دندانه

در حلقه مویت بس دل اسیر است بینم خونین دل این و آن سر هر دندانه

پوران: دل در مویت دارد خانه پوران و ویگن: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه

پوران: دل در مویت دارد خانه پوران و ویگن: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه