بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه
بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه
بگشا ز مویت گرهی چند ای مه تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه
بگشا ز مویت گرهی چند ای مه تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه
ویگن: دل در مویت دارد خانه پوران: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه
ویگن: دل در مویت دارد خانه پوران: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه
بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه
بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه
بگشا ز مویت گرهی چند ای مه تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه
بگشا ز مویت گرهی چند ای مه تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه
ویگن: دل در مویت دارد خانه پوران: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه
ویگن: دل در مویت دارد خانه پوران: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه
در حلقه مویت بس دل اسیر است بینم خونین دل این و آن سر هر دندانه
در حلقه مویت بس دل اسیر است بینم خونین دل این و آن سر هر دندانه
بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه
بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه
بگشا ز مویت گرهی چند ای مه تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه
بگشا ز مویت گرهی چند ای مه تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه
ویگن: دل در مویت دارد خانه پوران: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه
ویگن: دل در مویت دارد خانه پوران: مجروح گردد چو زنی هر دم شان
در حلقه مویت بس دل اسیر است بینم خونین دل این و آن سر هر دندانه
در حلقه مویت بس دل اسیر است بینم خونین دل این و آن سر هر دندانه
پوران: دل در مویت دارد خانه پوران و ویگن: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه
پوران: دل در مویت دارد خانه پوران و ویگن: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه


