ویرا و زیدان در نسل طلایی فرانسه که در سال 1998 قهرمان جهان شد با هم همبازی بودند. در آن تیم بزرگان دیگری چون فابیان بارتز، لیلیان تورام، لوران بلان و دیدیه دشان هم حضور داشتند.

اما ویرا معتقد است زیدان جدای از توانایی‌های فنی‌اش به خاطر اخلاق و روحیه‌اش بهترین بود.

او در مصاحبه با اکیپ در این باره گفت: "در سال 1998 فرانسه یک نسل طلایی داشت، اما حتی در آن تیم هم زیدان نعمت ویژه‌ای بود. مانند همه بازیکنان تیم، من هم حول محور او در زمین کار می‌کردم.

او یک برنده واقعی است، اما این واقعیت هم که او بسیار متواضع، ساده و دلسوز بود او را متمایز می‌کرد. همین بود که دیگران را وادار می‌کرد که خود را فدای او کنند.

در کمپ اصلی تمرینی ما (تیم ملی فرانسه) در کلرفونتین او عادت خاصی داشت. بعد از شام همیشه کمی بیشتر می‌ماند، با قهوه می‌نشست و در دسترس بود تا با هر بازیکنی صحبت کند. او انسان پرحرفی نیست، اما همیشه با همه صحبت می‌کرد، حرف‌های کوتاه و معمولی به قصد احترام گذاشتن.

اگر به مردم انرژی مثبت بدهید، آنها هم آن را به شما پس می‌دهند. او این را خوب فهمیده بود و راستش را بخواهید انقدر عالی بود که ما می‌توانستیم برایش بمیریم. تواضع دلیل بزرگ بودن زیدان است. من متوجه شده‌ام که به طور کلی، بازیکنان واقعاً بزرگ مغرور نیستند. همیشه این بازیکنان کوچک هستند که نفس خودشان را بزرگتر از چیزی که هست می‌بینند."