هر وقت دلتنگم آواز می خوانم
پرنده می آید
پرنده می نشیند
پرنده را می بویم
پرنده را می بوسم
پرنده را رها می کنم
و چون شکارِ دیگری می شود
کودکی ام را می بینم
در انبوه درختان باران خورده
با بوی کاهگل و آواز پرنده
به خود می پیچد و گریه می کند
های آواز!
چقدر تو را دوست دارم.